รีเซต

“ครูหนุ่ย สถาพร” ผู้แต่งเพลง “สั่งนาง” จากไปอย่างสงบ

“ครูหนุ่ย สถาพร” ผู้แต่งเพลง “สั่งนาง” จากไปอย่างสงบ
ดาราเดลี่บันเทิง
28 กุมภาพันธ์ 2569 ( 09:45 )
6

ครูหนุ่ย สถาพร ผู้แต่งเพลง สั่งนางจากไปอย่างสงบ

           “ครูหนุ่ย สถาพร แก้วสุโพธิ์ นักดนตรีและแต่งเพลงที่สร้างเพลงดังมากมาย ได้แก่เพลง สั่งนาง” “กลัว” “ไม่นานเกินรอมนต์สิทธิ์ คำสร้อย และเพลงแก้ นางรออัมพร แหวนเพชร อย่ากลัวฝน ธนสุนทร โปรดพิจารณาดำรง วงศ์ทอง มนต์รักสองฝั่งโขงสุนารี ราชสีมา ท้าวบัวเงิน ซาภูวงศ์ ในสังกัดค่าย ชัวร์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และเพลงในค่ายอื่นๆ เช่น ขอแค่คำรัก” ( ยอดรัก สลักใจ) แช่งหัวใจ” “ปากตรงกับใจ” “สาวบริษัท กุ้ง สุธิราช วงศ์เทวัญ เป็นต้น

       นอกจากนี้ยังเคยแต่งเพลงแนวแปลง-ตลก ให้กับ เทพ โพธิ์งาม หรือเทพ ธันเดอร์ ในชุด เมียคอยมาคุมเพลง หนุ่มต.จ.ว.ป๋า โน้ตเชิญยิ้ม ในสังกัดยุ้งข้าวเรคคอร์ด เพลงสนุกๆที่เล่นคำใช้ตัวย่อเข้ามาสอดแทรกในเพลง ฯลฯ

       ครูสถาพร แก้วสุโพธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พศ. 2492 เป็นชาวจังหวัดขอนแก่น บิดามารดาอาชีพค้าขาย จบการศึกษามัธยมปีที่ 2 จากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน ครูชอบเล่นดนตรี โดยเฉพาะกีตาร์ เล่นจนเชี่ยวชาญสามารถออกเดินสายรับงานได้ จนกระทั่งได้ไปสมัครกับวงดนตรีไฉน กลิ่นขาวที่เชียงราย อยู่ได้ 1 ปี ลาออกมาเล่นดนตรี ตามบาร์ ไนต์คลับ ห้องอาหาร

         หลังจากนั้นได้ร่วมงานกับ เทพบุตร สติรอดชมภู อีก 3 ปี และออกไปทำงานที่คาเฟ่ในโคราชอีก 4 ปี ก่อนเดินทางเข้ากรุงเทพฯ

ปี 2533 กระทรวงวัฒนธรรม ได้จัดประกวดแต่งเพลงหัวข้อ"วันสงกรานต์" ครูสถาพรส่งเพลงเข้าประกวดได้รางวัลชนะเลิศ รับโล่จากนายสัญญา ธรรมศักดิ์ และเงินรางวัล 1 แสนบาท นับเป็นก้าวแรกในการเป็นนักแต่งเพลง และในปี พศ. 2539 ได้แต่งเพลง สั่งนางให้มนต์สิทธิ์ คำสร้อย โด่งดังไปทั่วประเทศ และเพลงอื่นๆตามมา

        ครูมีพี่น้องเป็นนักร้อง นักดนตรีที่มีชื่อเสียงในวงการเพลงหลายคน และครุเคยได้ไปร่วมทำธุรกิจไร่กับเพื่อนสนิท คือ เทพ โพธิ์งามที่เขาขลุง บ้านโป่ง ราชบุรี ในระยะหลังครูมีโรคประจำตัวและนอนติดเตียงหลายปี จนกระทั่งวานนี้ (27กุมภาพันธ์ )เวลาประมาณ 2 ทุ่มเศษ ครูสถาพร แก้วสุโพธิ์ ได้นอนหลับและจากไปอย่างสงบ โดยวันนี้ ครอบครัวจะนำศพตั้งสวดพระอภิธรรมที่วัดพระยาสุเรนทร์ แขวงสามวาตะวันตก เขตคลองสามวา กรุงเทพฯ รายละเอียดต่างๆจะนำเสนอต่อไป

เครดิต เคน สองแคว

CR. ภาพ สมชาย ตรุพิมาย