ถ้าการทำงานคือการพิสูจน์คุณค่าของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใครกันที่เป็นคนตัดสินว่า เรา “เหมาะสม” มากพอหรือไม่ Human Resource พนักงานใหม่ (โปรดรับไว้พิจารณา) ไม่ได้เป็นเพียงหนังว่าด้วยงานออฟฟิศ แต่คือภาพสะท้อนของชีวิตคนทำงานที่ต้องยืนอยู่ระหว่างระบบกับความเป็นมนุษย์ของตัวเอง ในโลกการทำงานที่ทุกอย่างต้องผ่านการคัดเลือก หนังเรื่อง Human Resource พนักงานใหม่ (โปรดรับไว้พิจารณา) เลือกเล่าเรื่องจากมุมที่ไม่ค่อยมีใครมองฝ่ายบุคคล พื้นที่ที่ต้องตัดสินใจแทนระบบและในขณะเดียวกันก็ต้องรับมือกับชีวิตของตัวเองไปพร้อมกัน ใครที่ชอบหนังแนวอินดี้ห้ามพลาด! รับชมหนังซีรีส์ระดับพรีเมียม กดสมัคร TrueID+ ดูได้ทุกที่ 24ชม. คลิก!! เรื่องย่อ Human Resource พนักงานใหม่ (โปรดรับไว้พิจารณา) ในอาคารสำนักงานที่ทุกอย่างดูเป็นระบบ ระเบียบ และวัดค่าด้วยตัวเลข เฟรน (เอิงเอย-ประภามณฑล เอี่ยมจันทร์) ทำงานอยู่ในฝ่ายทรัพยากรบุคคล ตำแหน่งที่มีหน้าที่ “จัดการคน” ให้เข้ากับโครงสร้างบริษัท ไม่ว่าจะเป็นการรับพนักงานใหม่ แทนที่ตำแหน่งว่าง หรือจัดการกับคนที่ค่อยๆหลุดออกจากระบบไปอย่างเงียบงัน วันหนึ่งงานของเธอไม่ได้หยุดอยู่แค่แฟ้มเอกสารและรายชื่อผู้สมัครแต่เริ่มทับซ้อนกับชีวิตส่วนตัว เมื่อเฟรนกำลังตั้งครรภ์ ร่างกายเปลี่ยน ความรับผิดชอบเพิ่ม และคำถามบางอย่างเริ่มดังชัดขึ้นในใจ ในขณะที่เธอมีหน้าที่คัดเลือก “คนที่เหมาะสม” ให้กับองค์กร เธอกลับไม่แน่ใจว่า ตัวเองกำลังใช้ชีวิตอยู่ในที่ที่เหมาะสมหรือไม่ ความสัมพันธ์กับ เธม (เพชร-เผ่าเพชร เจริญสุข) สามีที่พยายามประคองความหวังเรื่องครอบครัวตัดสลับกับวันทำงานที่วนซ้ำ และการพบผู้สมัคร พนักงานใหม่ รวมถึงคนที่กำลังจะถูกมองว่า “ไม่เหมาะสม” ทั้งหมดค่อยๆสะท้อนกลับมาหาเฟรน จนเส้นแบ่งระหว่าง หน้าที่ กับ ความรู้สึก เริ่มเลือนราง รีวิว Human Resource พนักงานใหม่ (โปรดรับไว้พิจารณา) Human Resource พนักงานใหม่ (โปรดรับไว้พิจารณา) เป็นหนังที่ไม่ได้พยายามทำให้คนดู “ตื่นเต้น” แต่เลือกจะค่อยๆวางน้ำหนักลงบนชีวิตธรรมดา จนความธรรมดานั้นเริ่มกดทับหัวใจอย่างเงียบงัน หนังพาเราเข้าไปอยู่ในพื้นที่ของฝ่ายบุคคล แผนกที่ดูเหมือนจะเป็นเพียงฟันเฟืองหนึ่งขององค์กร แต่แท้จริงกลับเป็นจุดตัดระหว่างตัวเลข ระบบ และ ชีวิตของคนจริงๆ เรื่องเล่าผ่านมุมมองของ “เฟรน” พนักงาน HR ที่ใช้ชีวิตวนซ้ำอยู่กับการรับคนเข้าแทนคนที่หายไป การจัดการปัญหาที่ไม่มีใครอยากรับผิดชอบ และการทำให้ทุกอย่างดำเนินต่อได้โดยไม่ตั้งคำถามมากเกินจำเป็น การดำเนินเรื่องของหนังไม่ได้เร่ง ไม่ดราม่าจัด และ ไม่พยายามบอกคนดูว่าควรรู้สึกอะไร แต่ปล่อยให้เหตุการณ์เล็กๆบทสนทนาสั้นๆ การนั่งเงียบ การรอคอย ค่อยๆสะสมจนกลายเป็นแรงกดดันทางอารมณ์ ความน่าสนใจของพล็อตไม่ได้อยู่ที่เหตุการณ์ใหญ่โต หากอยู่ที่การซ้อนทับของชีวิตการทำงานกับชีวิตส่วนตัว เมื่อเฟรนกำลังตั้งครรภ์ และต้องรับมือกับการเปลี่ยนแปลงทั้งร่างกาย ความสัมพันธ์ และความคาดหวังของสังคม หนังไม่ได้ใช้ความเป็น “แม่” เป็นเครื่องมือเร้าอารมณ์ แต่ใช้มันเป็นกระจกสะท้อนคำถามเดียวกับงาน HR ใครคือคนที่เหมาะสม ใครคือคนที่ควรถูกเลือก และใครคือคนที่อาจถูกกันออกไปอย่างสุภาพ เส้นเรื่องอาจดูเรียบ แต่ไม่แผ่ว เพราะหนังรู้จังหวะในการปล่อยความอึดอัดให้ค้างอยู่ในอากาศ คนดูจะเริ่มรู้สึกถึงความไม่มั่นคงบางอย่าง ทั้งในที่ทำงานและในใจตัวละคร ความสนุกของหนังจึงไม่ใช่ความบันเทิงแบบฉับไว แต่เป็นความเพลิดเพลินแบบค่อยๆถูกดึงเข้าไปอยู่ในโลกเดียวกับตัวละคร จนเผลอถามตัวเองว่า เราเองก็เคยอยู่ในสถานะ “พนักงานใหม่” หรือ “คนที่กำลังถูกพิจารณา” แบบเดียวกันหรือเปล่า เคมีของนักแสดงคือหนึ่งในจุดแข็งที่ทำให้หนังยืนอยู่ได้อย่างมั่นคง การแสดงของเอิงเอยในบทเฟรนเต็มไปด้วยรายละเอียดเล็กๆที่ไม่ต้องอธิบายสายตา การหยุดคิด การพูดไม่สุดประโยค ทั้งหมดทำให้ตัวละครมีชีวิตจริง ไม่ได้ถูกเขียนมาเพื่อเป็นสัญลักษณ์เพียงอย่างเดียว ความสัมพันธ์กับตัวละครรอบข้าง ทั้งในบ้านและที่ทำงาน ถูกถ่ายทอดอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีใครถูกทำให้ดีหรือร้ายเกินจริง ทุกคนล้วนเป็นคนที่พยายามเอาตัวรอดในระบบเดียวกัน สิ่งที่ทำให้ Human Resource พนักงานใหม่ (โปรดรับไว้พิจารณา) น่าจดจำ ไม่ใช่เพราะมันให้คำตอบ แต่เพราะมันกล้าปล่อยคำถามทิ้งไว้ หนังไม่ได้ตัดสิน ไม่สรุป และไม่ปลอบโยนเกินจำเป็น มันเพียงชวนให้เรามองชีวิตคนทำงานในมุมที่ไม่ค่อยมีใครมอง เมื่อหนังจบลง ความรู้สึกไม่ได้พุ่งขึ้นสูง แต่กลับนิ่ง หนัก และตกค้าง เหมือนประโยคสั้นๆที่ไม่มีเครื่องหมายอัศเจรีย์แต่ยังคงดังอยู่ในหัวว่า ในโลกที่ทุกอย่างต้องผ่านการ “พิจารณา” เราเคยได้พิจารณาตัวเองจริงๆหรือยัง ขอขอบคุณ SF Cinema ภาพปก ภาพที่ 1/2/3/4 จะฟังเพลงหรือดูหนัง ซีรีส์ใหม่สุดปัง โหลดเลยที่ App TrueID โหลดฟรี !