In My MemoriesThe Travelling Cat Chronicles : ผม แมว และการเดินทางของเรา (2018)"สัจธรรมชีวิตบนความสวยงามระหว่างการเดินทางของคนกับแมว" หนังสำหรับทาสแมวที่ทาสหมายังต้องหลั่งน้ำตา ว่ากันว่าเพื่อนที่ซื่อสัตย์ที่สุดของมนุษย์คือสัตว์เลี้ยงอาจไม่ใช่คำกล่าวที่เกินจริง เพราะบางครั้งมนุษย์ด้วยกันก็ยังมีบ้างที่ทรยศความไว้ใจกันให้เห็นแต่นั่นไม่ใช่กับสัตว์เลี้ยงซึ่งสำหรับดูไปบ่นไปคือน้องหมา แน่นอนผู้เขียนจัดว่าเป็นทาสหมาและเมื่อเข้าใกล้วัยชราแล้วต้องอยู่กันเพียงสองคนกับคุณแม่บ้านเจ้าหมาจิ๋วที่บ้านนับเป็นเพื่อนที่ดีกับเราสอง แล้วเมื่อมีหนังเกี่ยวกับน้องหมามาให้ดูผู้เขียนก็มักไม่พลาดแต่ด้วยช่วงอายุที่เรากับพวกเขาต่างกันจึงจำเป็นต้องมีการจากลาที่ยากจะทำใจ หนังเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงจึงเป็นพล็อตคลาสสิคอีกเรื่องของโลกภาพยนตร์ที่ออกมาเมื่อไหร่ก็ได้ใจเมื่อนั้น ทว่าด้วยความที่ผู้เขียนเป็นทาสหมาหนังเกี่ยวกับแมวจึงไม่ค่อยอยู่ในสายตาไม่ใช่เกลียดแมวแต่เฉยๆมากกว่า จนเมื่อทาสหมาอย่างผู้เขียนได้ดูหนังแมวๆเรื่องหนึ่งเพราะความเป็นหนังญี่ปุ่นและมีนักแสดงในดวงใจแสดงคือยูโกะ ทาเคอุจิผู้ล่วงลับร่วมแสดงจึงตัดสินใจดู และแล้วหนังเกี่ยวกับแมวเรื่องนี้ก็ประทับในความทรงจำจนเมื่อมีมาให้ดูอีกครั้งทางสตรีมมิ่งจึงขอรำลึกความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องราวของการเดินทางของหนึ่งคนกับหนึ่งแมวเรื่องย่อเมื่อครั้งที่เห็นหน้าหนังโดยตัดเอาเรื่องของนักแสดงในดวงใจออกไปผู้เขียนคิดว่านี่คือเรื่องของมิตรภาพระหว่างคนกับแมวที่น่าจะออกมาในมุมน่ารักสดใส ทว่าเมื่อดูไปก็ค้นพบว่าเป็นเรื่องราวของการเดินทางร่วมกันระหว่างซาโตรุ (ฟุคุชิ โชตะ) และนานะ (ให้เสียงโดยมิตสุกิ ทาคาฮาตะ) แมวจรที่ซาโตรุรับมาอุปการะดูแลด้วยความรักและแน่นอนว่าซาโตรุคือทาสแมว ซึ่งการเดินทางครั้งนี้คือการไปหาคนรับฝากหรือรับอุปการะเจ้าเหมียวตัวอวบไว้ด้วยเหตุผลส่วนตัวของซาโตรุเริ่มจากโคสุเกะ (เรียวสุเกะ ยามาโมโตะ) เพื่อนสมัยประถมแต่ก็ไม่สามารถฝากไว้ได้ ซาโตรุจึงไปหาชิคาโกะ (อลิซ ฮิโรเสะ) กับสุกิ (ทาคุ โระ โอห์โนะ) สองสามีภรรยาเพื่อนสมัยมัธยมแต่ก็มีเหตุผลที่ไม่สามารถรับเจ้าเหมียวนานะไว้ได้ จนสุดท้ายเมื่อไม่สามารถฝากฝังเจ้าเหมียวแสนรักกับใครได้เจ้าเหมียวนานะก็ต้องมาอยู่บ้านคุณน้าโนริโกะ (ยูโกะ ทาเคอุจิ) ผู้ที่ดูแลซาโตรุแต่ปัญหากลับอยู่ที่คุณน้าโนริโกะกลัวแมว แต่ถึงที่สุดเมื่อถึงวันที่ต้องจากลากันจริงๆนานะและผู้ดูแลหรือเจ้าของคนใหม่คือคุณน้าโนริโกะก็ต้องอยู่ด้วยกันต่อไปการเดินทางระหว่างคนกับแมวเพื่อปลดเปลื้องพันธนาการของตนเองและผู้อื่นแม้จะมีเป้าประสงค์คือการหาผู้อุปการะนานะแต่แท้จริงคือการปลดเปลื้องพันธนาการในใจของทั้งตัวซาโตรุและคนที่เขาไปพบ โคสุเกะคือเพื่อนสนิทสมัยประถมที่ซาโตรุอยู่ในครอบครัวที่ผ่อนคลายแต่โคสุเกะคือเด็กที่อยู่กับพ่อที่เป็นเผด็จการ จุดเริ่มต้นของการเป็นทาสแมวคือการที่เด็กทั้งสองคนเจอแมวน้อยในกล่องแล้วจะเก็บมาเลี้ยงสุดท้ายเป็นครอบครัวของซาโตรุที่เลี้ยงเจ้าเหมียวไว้ หนังเปิดเผยตรงนี้เลยว่าซาโตรุคือผู้สูญเสียทั้งพ่อและแม่จากอุบัติเหตุความตกใจทำให้ทำอะไรไม่ถูกแต่เมื่อโคสุเกะเอาของฝากที่ซาโตรุต้องการซื้อมาฝากแม่จากคำแนะนำของพ่อทุกอย่างก็พรั่งพรูออกมา ซึ่งมันคือการเปิดกล่องแพนโดร่าในใจของซาโตรุและเมื่อมาเจอกันในตอนโตซาโตรุกับนานะคือกลับมาเปิดกล่องแพนโดร่าของโคสุเกะให้กล้าที่จะทำตามใจของตนก้าวพ้นออกมาจากอิทธิพลของพ่อผู้เป็นเผด็จการที่ครอบงำตัวเขาอยู่กับชิคาโกะกับสุกิล่ะหนังเผยให้เห็นว่าซาโตรุคือคนที่ย้ายโรงเรียนบ่อยตามน้าโนริโกะที่ย้ายที่ทำงาน เขามาเจอเพื่อนสองคนที่คบกันมาตั้งแต่เด็กซึ่งสุกิมีใจให้ชิคาโกะแน่นอนแต่ซาโตรุเข้ามาแทรกหรือไม่... เรื่องราวในอดีตกลับตามมาให้คิดอีกเมื่อมาเจอกันในวันนี้แต่คราวนี้คือการสะสางเรื่องค้างคาใจระหว่างคนสามคนที่เป็นรักสามเส้าหรือไม่... สุกิคิดมาเสมอว่าชิคาโกะมีใจให้กับซาโตรุมาตั้งแต่สมัยเรียนแต่เป็นซาโตรุที่ยอมหลีกทางให้เพราะไม่ต้องการให้เสียมิตรภาพ ทุกอย่างมาเผยว่าชิคาโกะแม้จะดูเหมือนมีใจให้ซาโตรุแต่แท้จริงแล้วในใจเธอคิดอะไรและซาโตรุเองก็ได้เผยความในที่ไม่เคยพูดออกมา จนในที่สุดทุกคนก็ได้ปลดเปลื้องพันธนาการเพื่อหลุดพ้นขื่อคาที่พาดทับไว้จนหนักอึ้งในใจมาตลอดทิ้งไปแล้วใช้ชีวิตที่ไม่มีอะไรค้างคาต่อไปอาจเพราะทุกการจากลาคือจุดเริ่มต้นใหม่เสมอสุดท้ายเมื่อไม่มีใครให้ฝากฝังนานะได้ซาโตรุจึงกลับมาที่บ้านของน้าโนริโกะเพื่อเข้ารับการรักษาครั้งสุดท้ายที่หนังเผยออกมาว่านี่คือวาระสุดท้ายของซาโตรุ และมันคือพันธนาการที่หนักอึ้งสำหรับทาสแมวคนหนึ่งที่จะต้องจากไปโดยที่ทิ้งแมวที่ตัวเองรักไว้กับคนที่กลัวแมวคือน้าโนริโกะ แต่สัตว์เลี้ยงไม่ว่าแมวหรือหมามันคือสิ่งพิเศษที่สามารถละลายหัวใจคนได้เสมอ ในวาระสุดท้ายของตัวเองซาโตรุจึงได้ปลดพันธนาการของน้าโนริโกะที่อยู่กับความรู้สึกผิดตลอดมาที่บอกความจริงกับเขาในวัยเด็กว่าแท้จริงแล้วเขาคือคนที่พ่อและแม่รับมาอุปการะ แต่ซาโตรุกลับมองในมุมสวยงามว่ามันคือความโชคดีที่เธอบอกความจริงที่ทำให้เขาได้ระลึกเสมอว่าเขาโชคดีเพียงใดที่ได้เป็นลูกของพ่อกับแม่และได้รับการดูแลอย่างดีเสมอมาจากน้าจวบจนวาระสุดท้ายของชีวิต และระหว่างการอยู่โรงพยาบาลของซาโตรุเจ้าเหมียวนานะก็สามารถละลายจิตใจของน้าโนริโกะได้จนสุดท้ายนานะก็ได้คนอุปการะใหม่ในบ้านหลังเดิม ได้มองผ่านหน้าต่างไปยังที่ที่ซาโตรุเคยจอดรถที่พาเขาและตัวมันเดินทางผ่านเรื่องราวต่างๆมากมายได้ฟังคนคุยกันถึงเจ้านายของมันด้วยความรักและมันคือการปลดเปลื้องพันธนาการของซาโตรุลงอย่างสิ้นเชิงการค้นพบสัจธรรมของชีวิตเผชิญหน้ากับความตายที่ไม่ฟูมฟานผ่านการแสดงที่เอาอยู่หนังทำได้ดีในการสื่อสารถึงคนดูให้รู้ตัวว่าความตายคือสิ่งที่ทุกคนต้องเจอแต่เราจะรับมือกับมันยังไง เพราะซาโตรุคือคนที่รู้ตัวเองว่าจะต้องตายทั้งชีวิตเขามีเพียงน้าโนริโกะคนเดียวนอกจากเจ้าเหมียวนานะ ความหวังสุดท้ายในชีวิตคือการได้มีคนอุปการะนานะด้วยความรักอย่างที่เขาเคยเป็นเช่นเดียวกับที่นานะได้รับความรักจากเขา ซึ่งสำหรับเรื่องบางเรื่องคนรักสัตว์เท่านั้นที่จะเข้าใจว่าทำไมมันไม่ใช่แต่สัตว์เลี้ยงแต่มันคือส่วนหนึ่งของชีวิต หนังทำได้ดีในการคุมโทนไม่ให้ฟูมฟายแต่สำหรับคนรักสัตว์อย่างที่บ้านแล้วก็ไม่วายตับพังเมื่อปกติพวกเรามักจะได้เห็นในมุมความโศกเศร้าของเจ้าของเมื่อสัตว์เลี้ยงแสนรักต้องจากไป แต่คราวนี้กลับมองในมุมของสัตว์เลี้ยงที่เจ้าของต้องจากไปบ้างซึ่งส่วนตัวแล้วผู้เขียนเชื่อจริงๆว่าพวกมันรู้สึกอย่างนั้นที่หนังสื่อออกมาได้จริงๆ แล้วนอกจากงานด้านภาพสวยๆกับดนตรีเพราะๆโศกซึ้งคลอพลิ้วแผ่วเรื่อยเอื่อยแต่สะกดอารมณ์ตามสไตล์ญี่ปุ่นแล้วการแสดงนับว่าเอาคนดูอยู่หมัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับยูโกะ ทาเคอุจิที่สวยสมวัยและการได้เห็นเธอแสดงคือความคิดถึงอย่างหนึ่งของคนรุ่นผู้เขียนที่เคยชื่นชอบผลงานอย่างซุปเปอร์สตาร์ถามหารักหรือสูตรรักข้าวห่อไข่ที่ทำให้ตั้งตารอดูทางช่อง ITV ส่วนฟุคุชิ โชตะในบทซาโตรุแสดงให้เห็นในสายตาว่ามีอะไรข้างในนั้นเป็นร้อยพันเขาแสดงเป็นซาโตรุที่มองโลกและมองความตายในมุมที่บวกมองทุกสิ่งที่ผ่านมาในชีวิตคือความสวยงามได้อย่างไม่มีที่ติ นักแสดงทุกคนเล่นได้ดีกระทั้งแมวหมาในเรื่องที่ทำให้ทาสหมาทาสแมวใจละลายที่ถ้ามีรางวัลการแสดงสำหรับสัตว์เรื่องนี้ก็คู่ควร นี่คือหนังที่เหมือนถูกหลอกให้ดูทว่ารู้เขาหลอกแต่เต็มใจให้หลอกเมื่อมองจากหน้าหนังและโปสเตอร์นี่คือหนังที่คาดหวังความงดงามในมิตรภาพที่ขายความน่ารักในความสัมพันธ์ทางใจระหว่างคนกับแมวเป็นแน่ แต่ความจริงแล้วแก่นของเรื่องคือการรำลึกถึงความตายเมื่อไม่พร้อมจะจากไปก็ต้องปลดเปลื้องและไถ่บาปกับอะไรที่ค้างคาใจไว้กับใครบางคน หนังก็ยังมาในมุมที่งดงามเพียงแต่อารมณ์ของหนังจะออกมาทางโศกซึ้งและมองโลกของคนกับสัตว์เลี้ยงในมุมที่ต่างไปที่เรื่องนี้มองใจสายตาของสัตว์เลี้ยงเมื่อเจ้าของของมันต้องจากไปแน่นอนไม่มีใครทำใจรับได้แม้กระทั่งสัตว์ และแม้ตัวผู้เขียนเองจะไม่ใช่ทาสแมวแต่เป็นทาสหมา (ต่างกันตรงไหน?) การได้ดูความสูญเสียในมุมของสัตว์ทำให้ความรักที่มีต่อเจ้าหมาจิ๋วที่บ้านมากขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัยเพราะเมื่อยามที่ไม่สบายเหมือนมันจะรู้ว่าเราป่วยและมันจะคอยมาอยู่ใกล้ๆที่ถ้าใครเลี้ยงหมาแมวจะรู้เหมือนกับที่หนังสื่อออกมาในมุมของนานะ เพราะความตายในมุมของคนทั่วไปอาจเป็นเรื่องเศร้าแต่คงจะน่าเศร้ายิ่งกว่าที่คนข้างหลังไม่สามารถอยู่ต่อและใช้ชีวิตต่อไปได้ แต่สำหรับซาโตรุนั้นหลังจากการสูญเสียทั้งพ่อและแม่เขากลับโตมาเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีเห็นแต่มุมสวยงามของโลก เมื่อรู้ตัวว่าจะจากไปการพยายามปลดเปลื้องพันธนาการในใจของตนเองกลับปลดเปลื้องพันธนาการในใจของคนที่เขารักและรักเขาได้อย่างหมดจด เมื่อคนที่อยู่ข้างหลังสามารถใช้ชีวิตต่อไปและแมวที่อยู่ข้างหลังก็ยังจะมีชีวิตที่ดีต่อไปซาโตรุคงไปรอนานะในที่สักแห่งเพื่อรอวันที่จะพบกันอีกครั้งด้วยรอยยิ้มในวาระสุดท้ายของเขา และการนำเสนอเรื่องราวการเผชิญหน้ากับความตายในมุมที่สวยงามนั้นทำให้หนังเรื่องนี้คือหนังที่งดงามและคนดูจะตกหลุมรักอย่างไม่ต้องสงสัยจนกลายเป็นหนังที่ประทับในความทรงจำดูไปบ่นไปขอบคุณภาพประกอบภาพปก,ภาพที่ 1,2,3,4,5,6,7,8 จาก sahamongkolfilm.comเกาะติดซีรีส์เรื่องใหม่ๆ App TrueID โหลดฟรี!ถ้าคุณชอบเรื่องนี้ คุณจะชอบเรื่องเหล่านี้https://entertainment.trueid.net/detail/QrDBYZ3dmW19https://entertainment.trueid.net/detail/BR2Gp6eozjgvhttps://entertainment.trueid.net/detail/akeWJ2Pmv0Y5https://entertainment.trueid.net/detail/Y6Jl5GkxOxmy