วาย คือ ชายรักชาย คำนี้กลายเป็นที่คุ้นเคยของใครหลายคน แต่จริง ๆ แล้ว “วาย” ถูกใช้เรียกผู้หญิงที่ชอบชายรักชาย เราจึงมักได้ยินคำว่า “สาววาย” บ่อย ๆ สาววายแม้ชอบชายรักชาย แต่ส่วนตัวแล้วพวกเธอชอบผู้ชายอย่างปกตินะครับ อ่ะ งงล่ะสิ วาย เป็น Why แล้วใช่ไหม มาจะพาไปรู้จักวาย ทีละขั้นวาย ที่เรามักคุ้น เดิมมาจากคำศัพท์ของญี่ปุ่น “ยะโอะอิ” (yaoi) เกิดขึ้นตั้งแต่ยุค 70 แต่เกิดแบบใต้ดินลักษณะโดจินชิ (Doujinshi) มีทั้งการ์ตูนและนิยาย เนื้อหามีตัวเอกเป็นชายรักชาย จริง ๆ แล้วหากใครติดตาม yaoi จะรู้ว่าอารมณ์ของวาย จะต่างจากความรักของชายกับชายแบบทั่วไป แต่จะเจือด้วยความสัมพันธ์ที่คล้ายเพื่อนสนิทที่มากกว่าเพื่อน มีลักษณะจั๊กจี้ผสมอยู่ในความสนิทนั้นโดจินชิ ผู้อ่านที่เป็นชาย อาจแอบยิ้ม ขอขยายความเลยว่า ใช่ครับ โดจินการ์ตูนลามกนั่นแหละ แต่โดจินชิไม่ได้มีแค่การ์ตูนอย่างนั้น มันครอบคลุมทั้งการ์ตูน ทั้งนิยาย เพราะคำนี้หมายถึงผลงานที่ผู้เขียนลงทุนพิมพ์เอง ส่วนมากจึงเป็นแบบใต้ดินวาบหวิว หรือจับตัวละครจากนวนิยายต่าง ๆ มาจับคู่กันใหม่ เป็นต้นวาย พัฒนามาเรื่อย จากใต้ดินกระทั่งยกระดับให้เป็นที่ยอมรับ นอกจากการ์ตูนแล้ว ยังมีนิยาย ซีรีส์ และดารานักแสดงจริง ๆ ในสังคมไทย กระแสวายไม่ได้เพิ่งมี แต่ปรากฏให้เห็นมาตั้งแต่ พ.ศ. 2513 เช่น เรื่อง “มนุษย์” ของสุภาว์ เทวกุล เรื่อง “บัลลังก์ใยบัว” ของกฤษณา อโศกสิน และเรื่อง “สร้อยสวาท” ของสุวรรณี สุคนธา ส่วนในภาพยนตร์เรื่องแรกคือ “เกมส์” ฉาย พ.ศ. 2519 แน่นอน! สมัยนั้น ยังไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร (ข้อมูลจากวิทยานิพนธ์ ผู้หญิงกับการสร้างนวนิยายชายรักชาย โดย นางสาวอรวรรณ วิชญวรรรกุล)ปัจจุบันต้องยอมรับว่ากระแสวาย เป็นที่ยอมรับมาก จะกล่าวว่าเฉพาะวัยรุ่นก็ไม่ได้ เพราะคนข้างกายผู้เขียนอายุเลย 35 แล้ว ยังติดนิยายวาย และซีรีส์วายงอมแงม ขนาดตอนนั่งไล่อ่านบทวิจัยเพิ่มเติมเพื่อนำมาเสริมบทความ ยังยื่นหน้ามาเสนอตัวว่า “ถามเขาสิเรื่องวายน่ะ” เอาเป็นว่า ขอสรุปเลยละกันนะครับ กระแสวายนั้น เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง เราจะเห็นซีรีส์วายจากหลายช่องออกมามาก ที่เป็นกระแสใหญ่เลย คงหนีไม่พ้น ‘เพราะเราคู่กัน’ ก่อนหน้านี้ก็ SOTUS The Series พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่งทำไม วาย ถึงเป็นที่นิยมนัก ในด้านนิยาย การ์ตูน เพราะความรักของชายรักชาย หรือเพศเดียวกัน มีความจั๊กจี้หัวใจของผู้อ่าน เนื่องจากความสัมพันธ์ของตัวเอกไม่ใช่รักเร่าร้อนเหมือนรักต่างเพศ แต่ชายรักชายเป็นแบบเพื่อนสนิทที่มากกว่าเพื่อน เต็มไปด้วยอวัจนะภาษา คือการแสดงออกว่ารักในลักษณะต่าง ๆ ที่ผู้อ่านจะยิ้มตาม ฟินตาม นอกจากนี้ยังมีความท้าทาย เพราะสวนทางกับความรักทั่วไป และแม้ตัวเอกจะเป็นชายกับชายแต่จะมีหนึ่งคนที่มีบุคคลิกผู้หญิงและต้องแสดงออกถึงความด้อยกว่า ออดอ้อน เง้างอนอีกฝ่าย ในทางจิตวิทยาบอกว่า จุดนี้คือความรู้สึกที่ผู้หญิง (ผู้อ่าน) จะรู้สึกถึงการมีอำนาจเหนือผู้ชาย กล่าวง่าย ๆ คือ ได้เห็นผู้ชายอ่อนยวบยาบแล้วมีความฟินจิกหมอน เพราะในโลกของความจริง น้อยนักที่ผู้ชายจะแสดงท่าทีอย่างนั้นต่อผู้หญิงในด้านซีรีส์ แน่นอนภายในบทบาทของนักแสดงอารมณ์ ผู้ชมก็เป็นอย่างนิยาย หรือการ์ตูนนั่นแหละ แต่มันมีความพิเศษเพิ่มเข้ามา คือ นักแสดงที่เป็นคนจริง ๆ ที่หล่อ น่าฟัด น่ากัด อย่างที่กล่าวข้างต้นว่า สาววาย พวกเธอรักผู้ชาย แต่ชอบเห็นชายรักชายเฉย ๆ ฉะนั้นการจินตนาการว่าดาราชายหล่อ ๆ เป็นแฟนกับผู้ชายด้วยกัน (ซึ่งหล่อด้วย) จึงเป็นการสบายใจกว่าให้มีผู้หญิงจริง ๆ มาเป็นคู่ เพราะอยากน้อย ๆ ก็มีความรู้สึกว่า ดาราหล่อ ๆ คนนั้น ไม่ได้ถูกผู้หญิงคนไหนคว้าไปกอด ให้ชายกอดชายสบายใจกว่าที่เห็นชายไปจับมือกับผู้หญิง เข้าข่าย “ฉันไม่ได้ก็ขออย่าให้หญิงอื่นได้” การที่ชายคู่ชาย อย่างน้อย ๆ เขาก็ไม่ได้สูญหายไปไหน ไม่เช่นนั้นคงไม่เกิดศึกดวลวาทะของแฟนคลับ ไบร์ท วชิรวิชญ์ พระเอกจากซีรีส์เพราะเราคู่กัน เพียงเพราะเขามีแฟนเป็นผู้หญิงหรอกกระแสคู่จิ้นว่าไปก็มาจากวายนี่แหละ จิ้นให้คนนั้นคนนี้คู่กัน ดีกว่าไปคู่กับคนที่ตัวเองไม่อยากให้ไปคบด้วย ฉะนั้นวายจึงมีมากกว่าความฟินจากการได้จั๊กจี้เมื่อเห็นชายกับชายตาหวานให้กัน เพราะมันเป็นความสุขในชีวิตจริงด้วย จึงมองว่าวายจะวิวัฒนาการไปในทางสร้างสรรค์อีกมากมายข้อมูลภาพปก และภาพหนังสือ โดยผู้เขียนภาพอื่น ๆ จาก pixabay โดยJess Foami และ StockSnap