วันพีซ (One Piece) มังงะและอนิเมะผจญภัยที่สร้างโดย Eiichiro Oda นี่คือการ์ตูนดังระดับตำนาน ที่จะเรียกได้ว่าขึ้นหิ้งระดับโลกเลยก็คงไม่มีใครตะขิดตะขวง โดยส่วนตัวผมมองว่านอกจากเนื้อเรื่องที่เต็มไปด้วยฉากแอ็คชั่นเร้าใจ , ภาพลายเส้นที่มีคาร์แร็กเตอร์ , การออกแบบพลังผลไม้ปีศาจสุดเจ๋งล้ำจินตนาการ และโลกโอเพนท์เวิร์ลที่กว้างไกลราวกับจะไร้ขอบเขต ก็มีในส่วนของตัวละครนี่ล่ะครับ ที่ทำให้การ์ตูนเรื่องนี้โดดเด่น Eiichiro Oda สร้างมิติให้แก่ตัวละครราวกับหยิบเรื่องราวของมนุษย์จริง ๆ มาใส่ และบทความนี้ผมก็เลยเลือกมา 5 ตัวที่ผมชอบ พวกเขาไม่ใช่ตัวหลักในเรื่อง แต่ซ่อนความลึกความซับซ้อนในจิตใจ จนทำให้คนดูอย่างเรา ๆ เผลอน้ำตาไหลตามได้เลย ลองมาอ่านดูกันนะครับ 1. Nico Robin นักโบราณคดีอัจฉริยะผู้สามารถอ่าน “โพเนกลีฟ” กุญแจสู่ความลับของโลกทั้งใบได้ เธอเป็นผู้รอดชีวิตคนเดียวจากเกาะโอฮาระ และถูกตราหน้าว่าเป็นปีศาจตั้งแต่ยังเด็ก ในวัยเพียง 8 ขวบโรบินสูญเสียทุกอย่าง บ้านถูกทำลาย , คนสำคัญถูกฆ่า , และเธอกลายเป็น “อาชญากรระดับโลก” ตั้งแต่นั้นมา Nico Robin ก็มีแต่คำว่าหลบหนี ชีวิตของเธอคือการเอาตัวรอดไม่ใช่การใช้ชีวิต ไม่ผูกใจกับใคร และเชื่อหมดใจว่าตัวเองไม่คู่ควรแก่การมีชีวิตนี้ จนกระทั่งได้มาเจอกับพวกลูฟี่ ซึ่งเป็นคนกลุ่มแรกที่ไม่กลัวเธอและไม่มองว่าเธอเป็นปีศาจ ฉากที่ผมประทับใจที่สุดในเรื่อง คงจะเป็นตอนที่อยู่บนเกาะเอนิเอสล็อบบี้ Nico Robin ยอมมอบตัว เพราะคิดว่าการตายของเธอจะช่วยให้เพื่อนรอด แต่ลูฟี่และพวกกลับประกาศสงครามกับโลกทั้งใบเพื่อช่วยเธอ ในวินาทีนั้นเธอตะโกนออกมาทั้งน้ำตาว่า “ฉันอยากมีชีวิตอยู่! พาฉันออกไปจากที่นี่!” และนี่คือครั้งแรกที่เธอเลือกจะมีชีวิตด้วยตัวเธอเองจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่แต่ไหนแต่ไรมาตายวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยยังได้ สรุปคือโรบินไม่ใช่คนที่เกิดมาแข็งแกร่ง แต่คือคนที่ผ่านความเจ็บปวดมาจนแข็งแกร่ง จากเด็กที่ถูกโลกปฏิเสธ กลายเป็นคนที่กล้ายืนขึ้นแล้วพูดว่า "ตัวเองมีคุณค่าพอจะมีชีวิตอยู่" และบางครั้งความกล้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ก็ไม่ใช่การต่อสู้กับศัตรู หากแต่เป็นการยอมรับว่าตัวเองสมควรมีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้ คุณผู้อ่านคนไหนท้อ ๆ ก็ดู Nico Robin เป็นตัวอย่างได้นะครับ 2. Corazon เขาคือน้องชายแท้ ๆ ของ Doflamingo แต่ต่างจากพี่ชายแบบสุดขั้ว Corazon เป็นคนอ่อนโยน เกลียดความโหดร้าย และแอบทำงานเป็นสายลับของกองทัพเรือ เพื่อหยุดโดฟลามิงโก้จากภายใน ครั้งหนึ่งเขาได้พบกับ Law (ตอนเด็ก) เด็กคนนี้ป่วยด้วยโรค White Lead Disease และกำลังสิ้นหวังกับชีวิต Corazon พา Law หลบหนี พยายามหาวิธีรักษาเขา และสุดท้ายก็ขโมยผลปีศาจ Ope Ope no Mi มาให้ Law กิน ผลนั้นช่วยให้ Law รอดชีวิต แล้วก็กลายมาเป็นตัวละครหลักของเรื่อง ฉากที่ผมประทับใจที่สุดคือ ฉาก “โลกที่ไร้เสียง” ด้วยความที่พลังของ Corazon คือการทำให้พื้นที่รอบตัวนั้นเงียบสนิท ในห้วงจิตสุดท้ายเขาซ่อน Law ไว้ในกล่อง แล้วใช้พลังทำให้ไม่มีเสียงเด็กเล็ดลอดออกมา แม้ว่าตอนนั้นเจ้าตัวจะรู้ดีว่าตัวเองกำลังจะถูกยิง และ Law ที่อยู่ในกล่องเองก็พยายามกรีดร้อง , ร้องไห้ , ตะโกน แต่เขากลับไม่มีเสียงออกมา Corazon ยอมตายแทนเด็กที่อยู่ในกล่อง การตายของเขาทำให้ศัตรูเลือกที่จะผละจากไป Law ก็เลยรอด Corazon ตายแต่เขาตายด้วยรอยยิ้ม เขาไม่ได้ต้องการให้ Law ตอบแทนอะไร แค่ต้องการให้เด็กคนหนึ่งมีชีวิตต่อไป นี่ไม่ใช่เรื่องราวของฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ แต่มันคือเรื่องของคนธรรมดาคนหนึ่ง ที่ยอมเป็นคนเลวในสายตาคนอื่น เพื่อปกป้องใครบางคนอย่างเงียบงัน และบางครั้งความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ก็ไม่จำเป็นต้องตะโกนหรือส่งเสียงดังก็ได้ 3. Senor Pink เขาคือหนึ่งในลูกน้องของ Doflamingo มีรูปลักษณ์ที่ดูแปลกสุด ๆ โดยเจ้าตัวจะใส่ชุดเด็กอ่อน ใส่ผ้าอ้อม แล้วก็อมจุกนม อยู่ตลอดเวลา แต่คนในโลกโจรสลัดมักจะเรียกเขาว่า “ฮาร์ดบอยล์” (Hard-Boiled) จุดเริ่มต้นของเรื่องมาจาก Senor Pink ได้ไปตกหลุมรักผู้หญิงชื่อ “รัสเซียน” ซึ่งเป็นคนที่เกลียดโจรสลัดแบบเข้าไส้ เขาก็เลยโกหกเธอว่าตัวเองเป็นพนักงานธนาคาร ทั้งสองแต่งงานมีลูกด้วยกัน และดูมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ แต่แล้ววันหนึ่งลูกของพวกเขาก็มาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ รัสเซียนก็มารู้ความจริงว่าเขาเป็นโจรสลัด ความเสียใจบวกความผิดหวังทำให้เธอช็อกจนเสียสติ! เธอไม่รับรู้โลก ไม่ตอบสนอง เหมือนคนที่ตายไปแล้วทั้งที่ยังมีชีวิต ก็เลยนำมาสู่ฉากสำคัญที่ทัชใจผมมาก เพราะจู่ ๆ Senor Pink ก็ลุกขึ้นมาสวมชุดเด็กอ่อนของลูกที่เสียไป แล้วก็เกิดสิ่งอัศจรรย์ขึ้นเมื่อภรรยาของเขากลับมีรอยยิ้มออกมา! ตั้งแต่นั้นมา เขาจึงใส่ชุดเด็กไว้ตลอด ไม่ใช่เพื่อความตลก แต่เพื่อให้ผู้หญิงที่เขารักยังมีรอยยิ้ม Senor Pink อาจดูเหมือนตัวตลกในสายตาคนอื่น แต่ความจริงแล้วเขาคือคนที่แบกความรักและความผิดพลาดเอาไว้ทั้งชีวิต และบางครั้งความเข้มแข็งที่สุดของผู้ชายคนหนึ่ง ก็ไม่ใช่การไม่เจ็บปวด แต่คือการยิ้มต่อไปทั้งที่หัวใจกำลังพังต่างหาก ซึ่งผมก็ไม่คิดเหมือนกันครับว่าตัวประกอบหลังฉาก จะเรียกน้ำตาออกมาได้มากมายขนาดนี้ 4. Jinbe เขาคืออดีต “7 เทพโจรสลัด” และเป็นนักสู้แห่งเผ่าเงือก เป็นคนที่มีทั้งพลัง ความน่าเกรงขาม และมีเกีรยติภูมิศักดิ์ศรีที่สูงมาก Jinbe ไม่ใช่คนพูดเยอะ แต่ทุกคำพูดของเขาล้วนหนักแน่นอยู่บนหลักการ และด้วยความที่ “มนุษย์” และ “เผ่าพันธุ์ปลา” นั้นเกลียดชังกันมาก Jinbe จึงเลือกที่จะเดินอยู่บนเส้นทางของนักรบ แต่ไม่ใช่เพื่อทำลายฝั่งตรงข้าม ไม่ใช่เพราะการกระหายอำนาจหรือครองความเป็นหนึ่ง เขาสู้เพื่อ “ความเข้าใจ” และ “ความเท่าเทียม” แม้จะต้องอยู่ตรงกลางระหว่างสองโลกที่ไม่ยอมรับกันก็ตาม ฉากสำคัญที่ผมประทับใจคือเหตุการณ์ที่ Marineford หลังเหตุการณ์สูญเสียครั้งใหญ่ของลูฟี่ Jinbe คือคนที่ดึงเขากลับมา เขาไม่ได้ปลอบพระเอกของเรื่องแบบสวยหรู แต่เตือนให้ลูฟี่ “มองสิ่งที่ยังเหลืออยู่ มากกว่าจะเห็นแต่สิ่งที่สูญเสียไป" คำพูดของเขากลายเป็นจุดเปลี่ยนของตัวเอกทั้งเรื่อง และผมมองว่านี่คือพลังของคนที่เข้าใจชีวิตจริง ๆ Jinbe ไม่ใช่คนที่โดดเด่นที่สุดในฉาก แต่เขาคือคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นเสมอ ในวันที่โลกวุ่นวาย ในวันที่ใครบางคนล้มลง เขาคือคนที่นิ่งพอและไม่หวั่นไหวต่อแรงถาโถม หนำซ้ำยังแกร่งพอที่จะพยุงคนอื่น ๆ ให้ลุกขึ้นมาได้ สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่า ฮีโร่ที่แท้จริงไม่ใช่คนที่ชนะทุกการต่อสู้ แต่คือคนที่ไม่เคยละทิ้งในสิ่งที่ถูกต้อง ไม่ว่าโลกจะบีบบังคับให้เลือกข้างสักแค่ไหน คนแบบนี้ในชีวิตจริงหายากมากครับ ตราบชั่วชีวิตเราทั้งชีวิตอาจจะไม่ได้พบเจอเลยก็ได้ 5. Dracule Mihawk ชายผู้ได้รับฉายาว่า “นักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก” สายตาเฉียบคมราวเหยี่ยวและถือดาบดำ “โยรุ” เขาแทบไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองกับใคร เพราะทั้งโลกล้วนแต่ยอมรับในฝีมือเขาอยู่แล้ว Mihawk คือสัญลักษณ์ของคนที่ไปถึงจุดสูงสุดแล้ว แต่แทนที่เจ้าตัวจะโอ้อวด กลับเลือกใช้ชีวิตอย่างสงบ โดดเดี่ยว เพราะเมื่อไม่มีคู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อ ชัยชนะใด ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องน่าตื่นตาตื่นใจอีกต่อไป มันอาจจะฟังดูเศร้าสักหน่อย แต่ความจริงก็คือการเก่งระดับนี้มักจะมาพร้อมกับความเหงา ฉากประทับใจที่ผมชอบก็คือ การดวลกันครั้งแรกกับ Roronoa Zoro นั่นก็เพราะ Mihawk ใช้แค่มีดสั้นแต่กลับชนะโซโลที่สู้สุดแรงเกิดได้แบบขาดลอย ครานั้นเขากลับเลือกที่จะไม่สังหาร Roronoa Zoro ทิ้ง ทั้งยังพูดกลับไปว่า “จงแข็งแกร่งขึ้น แล้วมาท้าทายฉันใหม่อีกครั้ง” สำหรับผมสิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่า Mihawk ไม่ใช่คนที่จะเสาะหาแต่ชัยชนะ แต่เขาคือคนที่มองเห็นศักยภาพของผู้อื่นด้วย ในองค์กรหรือการทำงานใด ๆ หลายครั้งเราเจอเด็กรุ่นใหม่ที่สดกว่า เรายังอยากตบมันลงให้จมดิน อย่าข้ามหน้าข้ามตา แต่ Mihawk ไม่ใช่คนประเภทนั้นเลย คาร์แร็กเตอร์ของ Mihawk สะท้อนอยู่สามสิ่ง 1. ความแข็งแกร่งไม่ต้องโอ้อวด , 2. คนเก่งจริงไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ตลอดเวลา , 3. ศัตรูที่ดีที่สุดคือคนที่ทำให้เราพัฒนาขึ้น เขาคือตัวแทนของคำว่าจุดสูงสุด อยู่ในจุดที่ไม่มีใครเอื้อมถึงและไม่มีใครอยู่เคียงข้าง แต่เจ้าตัวก็ยังเลือกที่จะไม่หยุดอยู่แค่นั้น Mihawk เลือกที่จะรอคนที่จะขึ้นมาท้าทาย และบางครั้งความยิ่งใหญ่ที่สุด ก็ไม่ใช่การยืนอยู่บนจุดสูงสุดเพียงลำพัง แต่คือการรอใครสักคน ให้แข็งแกร่งพอจะมายืนตรงนี้คู่กับเขา คำถามทิ้งทาย 1. การ์ตูนวันพีชกำเนิดขึ้นเมื่อปีอะไร? ตอบ : พ.ศ. 2540 หรือ ค.ศ. 1997 2. การ์ตูนวันพีชมีฉายมาแล้วกี่ประเทศ? ตอบ : ยังไม่มีตัวเลขแน่ชัด แต่ฉบับมังงะถูกแปลไปแล้วมากกว่า 40 - 50 ภาษาทั่วโลก 3. คุณคิดว่า One piece ที่ตามหากันในเรื่องคืออะไร? ตอบ : ผู้เขียน Eiichiro Oda เคยยืนยันชัดว่า One Piece ไม่ใช่แค่พลังแห่งมิตรภาพ หรือแนวคิดลอย ๆ มันคือสิ่งที่มีอยู่จริงในโลกของเรื่อง เครดิตรูปภาพ ถาพหน้าปก จาก FB : ONE PIECE TH รูปที่ 1 จาก FB : ONE PIECE TH รูปที่ 2 จาก FB : ONE PIECE TH รูปที่ 3 จาก FB : ONE PIECE TH รูปที่ 4 จาก FB : ONE PIECE TH รูปที่ 5 จาก FB : ONE PIECE TH ดูหนัง ซีรีส์ใหม่สุดปัง โหลดเลยที่ App TrueID โหลดฟรี !