หากจะว่าเป็นอีกหนึ่งหนังญี่ปุ่นที่ดีที่สุดอีกเรื่องประจำปีนี้ก็ไม่เกินเลยสำหรับเรา ดูจบแล้วรักมาก ๆ ทั้งเจ็บปวดและหนักหนาสาหัส เรื่องราวและประเด็นมีความทรงพลังและน่าสะเทือนใจ โดยหนังว่าด้วยเรื่องราวของหญิงสาวที่กลับมาเจอกันกับชายหนุ่มอีกครั้ง หลังจากที่ชายหนุ่มถูกตำรวจจับไปเมื่อ 15 ปีก่อน เพราะเขาได้ชวนหญิงสาวคนนั้น (ที่ตอนนั้นยังคงเป็นเด็กหญิง) ไปอยู่ที่บ้านของเขาด้วยกัน ทำให้ผู้คนเข้าใจกันว่าเขาคือคนที่ลักพาตัวเด็กผู้หญิงไป เป็นหนังที่มีความน่าสะเทือนอกสะเทือนใจทั้งในตัวเรื่องที่ค่อย ๆ มีการเปิดเรื่องราวแต่ละอย่าง เล่าเรื่องอย่างเชื่องช้าสามัญ แต่เปี่ยมด้วยพลังในแต่ละภาพที่ถ่ายออกมาได้งดงาม การเผยปมต่าง ๆ ของตัวละครออกมาทีละเล็กน้อยก็ทำให้หนังมีความเพลิดเพลินและชวนน่าติดตาม จึงทำให้ความยาว 2 ชั่วโมงครึ่งของหนังก็สามารถใช้เวลาเล่าได้อย่างคุ้มค่า แม้ครึ่งหลังนั้นหนังจะดูหมดพลังไปพอสมควร แต่พอหนังเล่าไปถึงช่วงท้ายที่มีการเผยปมใหญ่ที่สุดของหนังออกมา มันก็ส่งให้หนังออกมามีพลังและเต็มด้วยความรู้สึกอย่างยิ่ง ทั้งชวนอึ้งไปกับปมนั้น แต่ก็ชวนเข้าอกเข้าใจถึงความเจ็บปวดอันสาหัสที่หนังได้เล่ามา ชอบประเด็นของหนังมาก ๆ การว่าด้วยความรักระหว่างผู้ใหญ่และเด็ก ในอีกแง่คือความรักระหว่างผู้ต้องหาและคนธรรมดา ที่ทำให้มีเรื่องของผู้คนในสังคม กระแสสังคม ความถูกต้องและศีลธรรมเข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งถ่ายออกมาได้อย่างชวนหนักอึ้ง ค่อนข้างตั้งคำถามหลายอย่างถึงความถูกผิดในความสัมพันธ์ ความรักที่มีระหว่างกันและกัน การมองตัวตนระหว่างจากสายตาภายนอกของผู้คนในสังคมในสายตาอันเหยียดหยาม การมองเห็นตัวตนที่เป็นอยู่จริงที่ทำให้เข้าใจถึงความเจ็บปวดอยู่ข้างในมากกว่าการด่าทอกระหนำว่าเป็นพวกใคร่เด็กที่ทุกคนต่างมองเป็น stereotype ทัศนคติมาตรฐานภาพจำที่ทุกคนเป็นเหมือนกัน ทั้งที่ทุกคนต่างมีตัวตนที่แตกต่างกัน มีชีวิตที่ไม่เหมือนกัน และมีความเจ็บปวดที่ต้องเผชิญที่ต่างกัน ประเด็นก็เล่าออกมาได้เต็มไปด้วยความรู้สึกที่มนุษย์มาก ๆ ทั้งนี้ทั้งนั้น สิ่งที่ทำให้หนังออกมาดีเยี่ยมมากคือการแสดงของ "ซึสึ ฮิโรเสะ" ที่สามารถพลิกบทบาทจากภาพจำของสาวน่ารักและสาวมัธยมจากหนังญี่ปุ่นหลายเรื่องที่หลายคนน่าจะเคยผ่านตากัน มาสู่บทบาทของสาววัยทำงานที่เปี่ยมด้วยปมที่ฝังใจวัยเด็กและความรู้สึกอันหนักอึ้งที่ต้องเผชิญหน้ากับผู้คนที่พยายามกีดกันตัวเธอ ส่วน "โทริ มัตสึซากะ" ก็ถือว่านักแสดงได้ดีมากเช่นกัน เป็นบทบาทที่น่าจดจำในมาดสุขุม เก็บตัว แต่เปี่ยมด้วยพลังของความเจ็บปวดที่เก็บกดไว้ในใจผ่านสีหน้าท่าทาง แต่ที่ไม่พูดถึงไม่ได้คือ "โยโกฮาม่า ริวเซย์" ในบทของแฟนของนางเอก ที่เป็นการแสดงที่ทั้งน่าจดจำ สามารถถ่ายทอดอารมณ์และนิสัยตัวละครออกมาได้น่ากลัวน่าสะเทือนขวัญ มีความรุนแรงมาก ๆ จนทำให้คนดูรู้สึกหวาดกลัวได้อย่างดี ส่วนนอกจากประเด็นของการถูกตราหน้าจากสังคมที่พูดถึงได้น่าสะเทือนใจและมีมุมที่น่าสนใจอยู่ในนั้น การเสริมไปด้วยปมตัวละครหลักทั้งการว่าด้วยความรู้สึกไม่สมบูรณ์ของตัวตนของตัวเองจนนำไปสู่ความเจ็บปวดที่ก่อเกิดขึ้น ซึ่งก็ทำให้หนังออกมาน่าเศร้าสลด มันทั้งสะท้อนภาพและผู้คนในสังคม อีกทั้งมันก็เป็นหนัง Coming Of-Age หรือหนังก้าวข้ามผ่านวัยได้ดีเยี่ยม ถึงการที่ต้องก้าวผ่านความเจ็บปวดอันหนักอึ้งที่ต้องแบกรับไว้ตลอดเวลา การพยายามหาความงดงามจากสิ่งรอบข้างและจากตัวพวกเขาเองที่คอยเติมเต็มให้กันและกัน เพราะให้เพื่อให้พวกเขาก้าวข้ามผ่านความเจ็บปวดไปได้ "Wandering" ก็เป็นหนังอีกหนึ่งหนังดราม่าญี่ปุ่นมีความงดงาม รุนแรงในด้านอารมณ์ความรู้สึกที่ถ่ายทอดผ่านตัวบท เรื่องราว ปมปัญหาตัวละคร และสามารถนำเสนอประเด็นที่ทั้งสะท้อนสังคมและความเป็นหนัง Coming Of-Age ได้อย่างสะเทือนอารมณ์ หนักหนาสาหัส น่าเศร้าเจ็บปวดและทรงพลังอย่างมากเช่นกัน สำหรับเราให้คะแนนหนังเรื่องนี้ที่ 8.5 เต็ม 10 ครับ ***ที่กล่าวมาเป็นความคิดเห็นของผู้เขียน รสนิยมและความชอบของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ยังไงก็ไปลองดูและพิสูจน์กันได้ครับ ภาพยนตร์: Wandering (2022) ชื่อหนังต้นฉบับ: 流浪の月 ประเภทหนัง: ดราม่า ผู้กำกับ: Lee Sang-il ผู้เขียนบท: Lee Sang-il คะแนนจากผู้เขียน: 8.5/10 ขอบคุณเครดิตภาพจาก Twitter: @rurounotsuki, Facebook: MONGKOL CINEMA ภาพปก / ภาพที่ 1 / ภาพที่ 2 / ภาพที่ 3 / ภาพที่ 4 / ภาพที่ 5 / ภาพที่ 6 / ภาพที่ 7 / ภาพที่ 8 จะฟังเพลงหรือดูหนัง ซีรีส์ใหม่สุดปัง โหลดเลยที่ App TrueID โหลดฟรี !