Short CommentBehind Your Touch สืบสัมผัส (2023)ระวัง! อย่าให้ความอ๊องและตลกโบ๊ะบ๊ะลวงตาเพราะมีมากกว่านั้นทั้งลึกลับตื้นตันขบขันปนกันอย่างสนุกเพราะทุกคนต่างมีเหตุผลของตัวเองการดูละครซีรีส์ก็เช่นกัน สำหรับดูไปบ่นไปนั้นละครเกาหลีหรือที่คุณแม่บ้านเรียกแบบเท่ๆว่าซีรีส์เกาหลีที่ความจริงก็คือละครที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์บ้านเขาคือความบันเทิงหลักถ้านับเป็นงานระดับละคร และไม่ว่าใครท่านใดจะมีเหตุผลใดในการดูละครของตัวเองซึ่งผู้เขียนก็มีทั้งจากเนื้อหาที่น่าสนใจและแน่นอนนักแสดงมีส่วนให้ตัดสินใจติดตาม บ่อยครั้งที่งานละครบางเรื่องความน่าติดตามไม่ถึงกับทะลุปรอทเนื้อหาวกไปวนมาด้วยความที่เป็นงานละครแต่การได้ดูนักแสดงที่ตัวเองชื่นชอบกลับเป็นแรงดึงดูดให้ไม่สามารถเททิ้งกลางทางได้ หรืออาจเรียกได้ว่าเป็นความซื่อสัตย์ต่อนักแสดงที่ตัวเองชื่นชอบก็คงใช่แต่ถ้านักแสดงที่ชอบเป็นนักแสดงคุณภาพที่มักอยู่ในงานคุณภาพเพราะเขาและเธอจะมีมาตรฐานในการเลือกรับงานแล้วล่ะ นั่นหมายความว่าการติดตามนักแสดงที่อยู่ในใจมาพร้อมกับเนื้อหาของละครที่เร้าใจชวนติดตามไปได้อย่างไม่ลดละ และสำหรับผู้เขียนแล้วนักแสดงที่มีงานออกมาต้องติดตามด้วยความมั่นคงกับหัวใจคือฮันจีมินที่มาพร้อมงานใหม่ที่น่าสนใจอย่างยิ่งเรื่องนี้บงเยบุน (ฮันจีมิน) หญิงสาวผู้มีปมในใจเรืองการฆ่าตัวตายของแม่แถมคุณตาที่เป็นญาติผู้ใหญ่หมางเมินแต่เธอก็มุมานะเรียนจนจบมาเป็นสัตวแพทย์เพื่อสานต่อกิจการของคุณตาที่เมืองเล็กๆชื่อว่ามูจิน วันหนึ่งบงเยบุนได้ไปรักษาวัวในฟาร์มและขณะที่เธอจับตูดวัวอยู่นั้นก็เกิดฝนดาวตกและมีแสงประหลาดเข้ามาปะทะจนเธอสลบไป เมื่อฟื้นขึ้นมากลายเป็นว่าเธอมีพลังพิเศษที่จะมองเห็นอดีตของสิ่งมีชีวิตปานดูภาพจากกล้องวงจรปิดถ้าเธอจับตูดของมันและแน่นอนมนุษย์ก็เป็นสิ่งมีชีวิต และในช่วงเดียวกันก็มีสายสืบตกกระป๋องจากโซลนามว่ามุนจางยอล (อีมินกิ) เข้ามาในมูจินพร้อมกับหนุ่มหล่อที่ปูมหลังเป็นปริศนาคิมซอนอู (ซูโฮ จาก EXO) แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นในมูจินที่เงียบสงบก็มาเขย่าชีวิตที่สงบเงียบนั่นคือเกิดเหตุการณ์ฆาตกรรมต่อเนื่อง และแล้วสายสืบมุนจางยอลที่มองว่าบงเยบุนเป็นพวกโรคจิตที่พยายามจับตูดไปทั่วก็พยายามขอความร่วมมือแกมบังคับให้บงเยบุนใช้พลังของเธอเพื่อสืบคดีเพื่อที่เขาจะได้กลับโซล ทว่าผู้ต้องสงสัยสำคัญกลายเป็นคิมซอนอูเพราะเป็นคนแปลกหน้าแต่จะใช่จริงหรือล่อหลอกด้วยความอ๊องและตลกโบ๊ะบ๊ะผ่านไอเดียเก๋ๆก่อนเปลี่ยนโทนไปสู่ความลึกลับเร้าใจได้อย่างเนียนตา เมื่อดูจากหน้าเสื่อและไอเดียที่เอามาขายแล้วร้อยทั้งร้อยจะคิดว่านี่คืองานที่ตั้งท่ามาเป็นคอมมิดี้เรียกเสียงฮากระหน่ำ เพราะยังนึกไม่ออกว่าจะมีเรื่องไหนที่เคยผ่านตามาที่สืบคดีด้วยการจับตูดซึ่งด้วยความเก๋ของไอเดียก็ทำให้ออกมาเป็นความฮาจัดเต็มตั้งแต่แรกที่วัยรุ่นข้างบ้านเรียกว่าตลกโบ๊ะบ๊ะ ทั้งนี้มาจากการออกแบบตัวละครที่ถูกใจเพราะนำหน้ามาโดยความอ๊องดูไปก็คล้ายไม่ปกติผ่านความปกติที่จับหัวใจได้ก่อนเป็นอย่างแรก ก่อนที่จะมาเป็นทางแยกระกว่างความแข็งกร้าวกับความละมุนเพื่อส่งต่อไปยังการสืบสวนคดีที่ลึกลับยากจะคาดเดาที่ต้องใช้พลังการจับตูดนั้น ซึ่งเริ่มด้วยความตลกขบขันพัฒนาไปสู่ความเข้มข้นชวนสงสัยลึกลับเร้าใจได้อย่างเห็นภาพที่จะว่าไปก็ยังมีริ้วรอยบ้างระหว่างทางที่หลงลืมอะไรไว้แต่ความสนุกและความอ๊องมันบังตา ทำให้เรื่องมีพัฒนาการไปข้างหน้าแบบเนียนๆเพราะคนดูจะไม่รู้สึกเลยว่าเรื่องถูกปรับโทนไปสู่การสืบสวนเต็มตัวที่ซ่อนกลไว้อย่างมิดชิดน่าชื่นชมเป็นการผสานกันอย่างลงตัวระหว่างความฮากับความเข้มข้นได้ดีมากทำให้ลื่นไหลไปอย่างสนุก กระนั้นแม้เรื่องจะค่อยๆพัฒนาไปไกลสู่การปรับโทนเรื่องเต็มที่ในบั้นปลายสิ่งที่ยังไม่หายไปคืออารมณ์ขันที่มาพร้อมไอเดียที่ก๋ากั่น เพราะให้ตัวละครเอกเป็นสตรีน่ารักพยายามจับตูดไปทั่วเพื่อสืบคดีสิ่งที่เป็นคือเมื่อเรื่องไปข้างหน้าแต่ความสนุกสนานเฮฮายังไม่เลือนหาย อาจมีบ้างที่เบาบางไปบางช่วงเพราะจังหวะของการเล่าเรื่องแต่เมื่อถึงเวลาก็จัดมาให้ขำกันได้อีกด้วยความร่ำรวยลูกเล่นกับการล้อเลียนละครดังๆที่คนดูจะรู้ดีว่าเรื่องไหนบ้าง จนเมื่อถึงบั้นปลายปมที่ผูกไว้ขมวดเข้าไปเรื่อยๆสิ่งที่ตามมาคือความลึกลับน่าสงสัยน่าค้นหาในการสืบคดีที่ท้าทายสมองประลองให้คาดเดา แล้วเมื่อเรื่องมาถึงตรงนี้ทุกอย่างจะพุ่งเป้าไปยังคดีที่คนดูจะใจจดจ่อว่าใครคือฆาตกรทำให้ช่วงท้ายกลายเป็นงานสืบสวนฆาตกรรมต่อเนื่องดีๆได้ ที่น่าทึ่งคือสองส่วนนี้ที่ความจริงไม่น่าจะเข้ากันได้เพราะความระทึกลึกลับสุดขั้วกับความฮาแบบจัดเต็มไม่ค่อยมาด้วยกันแต่กับเรื่องนี้กลับผสานกันได้ดีทำให้ลื่นไหลและสนุกสุดๆอาจเบาบางลงไปเมื่อเรื่องปรับโทนแต่ก็สัมผัสได้เรื่องของคนกับสัตว์เลี้ยงที่มอบความตื้นตันให้หัวใจคนรักสัตว์ เพราะนี่คือเรื่องที่มีตัวละครเป็นสัตวแพทย์สิ่งที่ซ่อนข้างหลังจึงเป็นทั้งข้อดีและรอยแผลในเวลาเดียวกัน ข้อดีคือชัดเจนที่จะมามัดใจคนรักสัตว์เพราะเริ่มด้วยดราม่าของสัตว์เลี้ยงกับเจ้าของรวมถึงสัตว์ที่ถูกทิ้งได้อย่างจับใจทำให้ไม่มีทางที่หัวใจคนรักสัตว์เลี้ยงจะไม่อ่อนระทวยเมื่อรู้ว่าน้องๆก็มีหัวใจ แต่เมื่อเวลาผ่านไปข้อดีที่มีก็กลายเป็นรอยแผลเมื่อเรื่องเริ่มพัฒนาไปเรื่อยๆจนปรับโทนไปสู่การเป็นงานสืบสวนเต็มที่เรื่องส่วนนี้ก็ค่อยๆลดพลังลงจนหายไปทั้งที่เริ่มต้นได้อย่างขอบตาอุ่นได้แล้ว ซึ่งจะด้วยเหตุผลใดก็ไม่อาจคาดเดาแต่เท่าที่เป็นก็ยังดีที่การหายไปส่วนนี้ไม่ได้ทำร้ายตัวเรื่องให้เสียหายเพราะก็ยังเดินหน้าไปอย่างมั่นคงด้วยพล็อตเรื่องที่ตั้งธงไว้ สิ่งที่เป็นคือน่าเสียดายเพราะอารมณ์ตื้นตันอบอุ่นในใจเรื่องของน้องหมาน้องแมวสามารถทำให้หัวใจรับรู้และสัมผัสได้บางอย่างแล้ว อย่างน้อยก็ยังไม่ลืมเมื่อตอนสุดท้ายยังมีมาให้น้ำตาซึมกันได้เหมือนกับว่าลืมไปในบางช่วงแล้วมานึกได้เอาตอนสุดท้ายก็ช่างมันเสน่ห์ล้นๆความน่ารักเหลือๆของ "ฮันจีมิน" ที่เข้ากันดีกับ "รถดูดส้วม" และ "ราชรถ" ออกตัวก่อนว่าไม่ได้ลำเอียงเลยจริงๆที่จะบอกว่าเรื่องนี้เดินเรื่องไปอย่างดีเพราะมีฮันจีมินเป็นศูนย์กลาง และฮันจีมินก็มาในบุคลิกอ๊องๆแต่น่ารักในทุกช่วงวัยและทุกอิริยาบทรับผิดชอบความเป็นเสาหลักของเรื่องที่ถูกขนาบข้างด้วยรถดูดส้วมที่ขัดหูขวางตาคืออีมินกิกับอีกข้างคือราชรถที่มองไปทางไหนก็สดใสละมุนไปหมดทั้งสุภาพอ่อนโยนของซูโฮ ที่สำคัญคือทั้งสามคนเล่นกันได้อย่างเข้าขาและรับส่งกันได้อย่างสุดยอดตั้งแต่เริ่มที่เป็นความโบ๊ะบ๊ะไปจนขมึงตึงในตอนท้าย และที่น่าชื่นชมคือแม้จะไม่มีโทนโรแมนติกแต่ก็เล่าเรื่องผ่านสถานการณ์ที่พัฒนาไปจนเชื่อได้ว่าสุดท้ายสาวจับตูดกับรถดูดส้วมจะมีใจให้กัน แต่ที่ต้องไม่ลืมว่าที่สามารถไปได้ขนาดนั้นโดยที่ไม่มีสีชมพูเลยคือเสน่ห์ที่ล้นๆความน่ารักที่เหลือๆกับบุคลิกที่ต่างไปของฮันจีมินจากที่เคยเห็น ทั้งนี้ยังได้นักแสดงสมทบที่เปี่ยมสีสันและเป็นที่จดจำมากมายเพราะอย่างที่บอกคือดูคล้ายตัวละครแต่ละคนจะไม่ค่อยเต็มบาทหรือใครจะลืมบทน้าฮยอนอ๊กของพัคซองยอนได้ลงยังมีรอยแผลมากมายระหว่างทางแต่เมื่อดูแล้วสนุกและใบหน้า "ฮันจีมิน" สะกดสายตาได้รอยแผลใดก็ไม่สำคัญ ความจริงแม้การเปลี่ยนผ่านด้านโทนเรื่องจะดูเนียนตาแต่เมื่อมาคิดดีๆแล้วยังเห็นรอยแผลมากมายในการเชื่อมโยงเหตุการณ์และแรงจูงใจ กระนั้นนั่นคือสาเหตุที่ต้องใช้นามปากกาว่าดูไปบ่นไปเพราะผู้เขียนค่อนข้างจุกจิกมองข้ามอะไรไม่ค่อยได้เหลือเพียงแค่ให้อภัยในสิ่งที่เป็นนั้น เพราะนี่คืองานระดับละครที่เอาจริงก็ไม่ได้ตั้งใจมาดราม่าแหละคือตั้งใจมาสนุกๆด้วยซ้ำเพราะแค่ไอเดียที่จะเล่าเรื่องก็ต้องบอกว่าคิดได้ไงแล้ว แล้วเรื่องก็เล่าได้อย่างสนุกจนดูเพลินลืมเวลากันไปยิ่งผู้เขียนมาดูสองตอนรวดในวันจันทร์ด้วยยิ่งแล้วใหญ่เพราะความต่อเนื่องยิ่งทำให้ดูเพลิน แล้วสิ่งเหล่านี้เองที่ทำให้รอยแผลที่มีข้างในนั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญเพราะในแต่ละสัปดาห์ความสนุกเพลิดเพลินจะทำให้มองข้ามไปได้จนเมื่อมานั่งคิดทีหลังต่างหากถึงคิดออก นั่นหมายความว่าเรื่องนี้เป็นงานที่ดุสนุกจริงและเชื่อว่าหากดูรวดเดียวจะยิ่งสนุกและเหนือสิ่งอื่นใดสำหรับผู้เขียนการที่เรื่องนี้มีฮันจีมินที่เหลือก็ไม่สำคัญแล้วดูไปบ่นไปขอบคุณภาพประกอบภาพปก / ภาพที่ 1 / ภาพที่ 2,3 / ภาพที่ 4,5 / ภาพที่ 6 / ภาพที่ 7 / ภาพที่ 8 จาก Instagram jtbcdrama ถ้าคุณชอบ "ฮันจีมิน" ต้องไม่พลาดเรื่องเหล่านี้https://entertainment.trueid.net/detail/zdLrxy7ww1rNhttps://entertainment.trueid.net/detail/Y6ryw52bDWPAhttps://entertainment.trueid.net/detail/BMbep8pKJPY1https://entertainment.trueid.net/detail/y65Lba8pLleRhttps://entertainment.trueid.net/detail/vm1nNEg0DW1A คอมมูนิตี้ “โลกคนรักหนัง” ห้องหวีดซีรีส์ดังออกใหม่มาแรง ป้ายยาหนังดีหนังโดน