ภาพ: https://bit.ly/2Sg1KWTสำนักพิมพ์: กำมะหยี่ / ผู้เขียน: Haruki Murakami / ผู้แปล: นพดล เวชสวัสดิ์พิมพ์ครั้งแรก: ตุลาคม 2552 / พิมพ์ครั้งล่าสุด (ครั้งที่ 4): กันยายน 2562 / เปลี่ยนหน้าปกมาแล้ว 3 ครั้งWhat I talk about When I talk about running หรือ เกร็ดความคิดบนก้าววิ่ง เป็นหนังสือเกี่ยวกับการวิ่ง เพียงเล่มที่สามที่ผมได้อ่าน ต่อจาก ‘Run me to the moon’ (เล่าประสบการณ์ส่วนตัวในการวิ่งของ โตมร ศุขปรีชา - สำนักพิมพ์แซลมอน) และ ‘หนังสือเล่มที่ก้าว’ (เล่าเบื้องหลังการวิ่งระดมทุนให้โรงพยาบาลบางสะพานของพี่ตูน บอดี้สแลม - สำนักพิมพ์อะบุ๊ก)ภาพ: ผู้เขียนผลงานเล่มนี้ของ ‘ฮารูกิ มูราคามิ’ นักเขียนชาวญี่ปุ่น ผู้โด่งดังจากการเขียนนวนิยายและรวมเรื่องสั้น ซึ่งแฟนนักอ่านบ้านเราน่าจะคุ้นเคยกันดีกับผลงานหลายเล่มที่ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์กำมะหยี่ เป็นหนังสือประเภทรวมบันทึกและบทความเพียงไม่กี่เล่มของมูราคามิ เขาเล่าถึงประสบการณ์การวิ่งของตัวเองตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไล่ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของก้าวแรก การเตรียมตัว การรับมือกับความโดดเดี่ยว การฝึกซ้อม การเอาชนะตนเอง การรับมือกับความเจ็บปวดจากการวิ่ง ห้วงซึมเศร้า และอีกหลายเรื่องที่น่าสนใจไม่ว่าคุณจะเป็นนักวิ่งหรือนักอยากเริ่มวิ่ง จะเป็นแฟนมูราคามิหรือคนที่ไม่เคยรู้จักมูราคามิมาก่อน จะเป็นแฟนคลับทีมก้าวคนละก้าวของพี่ตูนหรือทีมวิ่งไล่ลุงของ…ผิดๆ…พอก่อน, เนื้อหาในเล่มย่อมให้อะไรบางอย่างที่เป็นมิตรมากกว่าเป็นมลพิษต่อคุณ เพราะประโยชน์ของการวิ่งไม่ได้มีแค่เรื่องของสุขภาพกายสุขภาพใจ ความอดทนความมีวินัย…ภาพ: ผู้เขียนหลังจากอ่านจบแล้ว ผมไม่พบข้อผิดพลาดด้านการพิสูจน์อักษรภายในเล่ม (ซึ่งจากประสบการณ์ที่ผ่านมา มีหนังสือน้อยเล่มนักที่จะใส่ใจกับการทำงานด้านนี้ที่ต้องใช้ความละเอียดและความรอบคอบสูง) และพบหลายสิ่งที่ชอบเป็นพิเศษเกี่ยวกับตัวลุงมู (หมายถึงมูราคามิ ไม่ใช่โฆเซ่ มูรินโญ - ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวโปรตุกีส) จนต้องจดบันทึกเก็บไว้ ได้แก่ เขามีประสบการณ์วิ่งเกือบเต็มมาราธอน ครั้งแรกที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ ในเดือนกันยายน 2005 (ใช้คำว่า ‘เกือบ’ เพราะครั้งนั้นรวมระยะทาง 42 กิโลเมตร แต่ถ้ามาราธอนของจริงถูกกำหนดไว้ที่ระยะทางถึง 42.195 กิโลเมตร), เขาเคยวิ่งอัลตรามาราธอน 100 กิโลเมตร ได้สำเร็จที่ฮอกไกโด ใช้เวลารวม 11 ชั่วโมง 42 นาที โดยใช้เวลาวิ่งตั้งแต่ 05.00 น. จนถึง 16.42 น.นอกจากนี้ ลุงมูราคามิยังมีข้อกำหนดว่าตัวเองต้องวิ่งมาราธอนให้ได้ปีละ 1 ครั้ง ผมอ่านเล่มนี้ฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก ปี 2552 เขาบอกว่าตนเองวิ่งมาราธอนไปแล้วทั้งสิ้น 25 มาราธอน (ผมก็นึกสงสัยว่า นับจนวันนี้ผ่านมา 10 ปี เขาวิ่งไปกี่มาราธอนแล้วหรือ), แถมเขายังเคยลงแข่งไตรกีฬาแล้วหลายสิบครั้ง เรียกว่านอกจากเป็นนักเขียนแล้ว เขายังเป็นนักวิ่งตัวยงทีเดียว แม้ไม่เคยเป็นตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่นลงแข่งรายการใดเลยก็ตาม (คือถ้าไม่เป็นนักเขียนอาชีพ ก็มาเอาดีทางด้านการเป็นนักวิ่งได้สบาย!)ภาพ: ผู้เขียนขณะอ่านหนังสือเล่มนี้ คุณไม่จำเป็นต้องวิ่งไปด้วย แต่จะยืนหรือนั่งอ่านที่ไหนก็ได้ตามสะดวก ทว่าเมื่อไหร่ที่คุณหยุดอ่านหรืออ่านจบเล่มแล้ว คุณอาจอยากซื้อรองเท้าวิ่งสักคู่ เสื้อกับกางเกงสักชุดที่ใส่แล้วเคลื่อนไหวคล่องตัว ก่อนเริ่มก้าวเท้าไปข้างหน้าให้เร็วกว่าการเดินตามปกติ ด้วยเหตุผลอย่างน้อย 'สักข้อ' ที่มีแต่ตัวคุณเองที่รู้และเข้าใจ.