บทละครโทรทัศน์ เกมพยาบาท ตอน 10 หน้า 6

บทละครโทรทัศน์ เกมพยาบาท ตอน 10 หน้า 6
Pannaput_tvs
22 เม.ย. 60
668.2K
เกมพยาบาท ตอน 10
13 หน้า

ฉัตรชนกยืนรอจิดาภาอยู่ข้างรถ จิดาภาเดินกลับมา สีหน้าไม่ค่อยดี เพราะกังวลใจเรื่องอัคคีอยู่

“คุณจิไหวมั้ยครับ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย”

จิดาภาแกล้งทำหน้าป่วยๆ ไหวค่ะ”

ฉัตรชนกเปิดประตูรถให้จิดาภา แล้วจับแขนจิดาภาประคองให้เข้าไปนั่งในรถ จิดาภาลอบมองหน้าฉัตรชนกพร้อมกับรู้สึกผิดอยู่ในใจ ฉัตรชนกปิดประตูรถให้จิดาภาแล้วรีบวิ่งอ้อมมาขึ้นรถด้านคนขับแล้วรีบขับรถออกไป

 

ฉัตรชบานั่งอยู่ที่แคร่ใต้ต้นไม้ ท่าทางทั้งร้อนทั้งหิว ฉัตรชบาเดินออกไปหาของกิน

ครู่หนึ่ง อัคคีก็หิ้วกล้วยกับกระบอกน้ำเข้ามาที่แคร่ใต้ต้นไม้ แต่ไม่เจอฉัตรชบา เขาตะโกนเรียก “ฉัตรชบา อยู่ไหน ฉัตรชบา” อัคคีเป็นห่วงฉัตรชบา กลัวจะเจอพวกคนร้าย

อัคคีวางกล้วยกับกระบอกน้ำไว้ที่แคร่แล้วออกตาหาฉัตรชบา

 

คนร้าย 2 คนขับเรือเข้ามาจอดหลบมุมที่ท่าเรือในเกาะ ทั้งคู่ขึ้นจากเรือแล้วมองไปรอบๆ

“เรือของเกาะนี้ไม่อยู่ สงสัยพวกมันคงออกไปจากที่นี่กันหมดแล้ว”

“เข้าไปดูให้แน่ใจก่อนดีกว่า ถ้าพวกมันไปกันหมดแล้วจริงๆ บ่ายนี้จะได้พาคนเข้ามาตัดไม้”

คนร้ายทั้งสองเดินหลบๆ เข้าไปในเกาะอย่างระวังตัว

 

อดุลย์ขับรถเข้ามาจอดบริเวณที่จอดรถใกล้ๆ ท่าเรือ เขากำลังจะลงจากรถ แต่แล้วก็ชะงักคิดถึงคำพูดของจิดาภาขึ้นมาได้

“ฉันเห็นคุณฉัตรชนกพกปืนมาด้วย ฉันไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าคุณฉัตรกับอัคคีเผชิญหน้ากัน จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง”

อดุลย์เปิดลิ้นชักเก็บของหน้ารถ แล้วหยิบปืนออกมาเหน็บไว้ที่เอว แล้วรีบลงจากรถไป

 

เข็มจอดเรือส่งแม้นมาศกับข้าวปุ้นอยู่ที่ท่าเรือ

แม้นมาศพูดกับเข็ม “รีบกลับไปช่วยนายเร็วๆ เลยตาเข็ม แล้ก็ระวังตัวด้วยนะ ฉันยังไม่อยากหาผัวใหม่”

“พูดอย่างกับจะหาได้อย่างนั้นแหละ”

“อ้าวๆ อย่ามาดูถูกกันนะ เดี๋ยวฉันก็หาให้ดูซะเดี๋ยวนี้เลยนี่”


13 หน้า