รีเซต

บทละครโทรทัศน์ รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน ตอนที่ 14 หน้า 3

บทละครโทรทัศน์ รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน ตอนที่ 14 หน้า 3
18 กรกฎาคม 2557 ( 15:30 )
1.9M
1
รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน ตอนที่ 14
14 หน้า

ชั้นบนของบ่อน ในห้องทำงานเคนอิจิ เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น เคนอิจิเดินมาเปิดประตูอย่างใจเย็น ประตูเปิดออก เห็นไอโกะยืนนิ่ง เชิด ๆ อยู่ข้างนอก 

เคนอิจิยิ้มพราย อย่างคาดไว้แล้ว “มาตามเสียงหัวใจใช่มั้ยจ๊ะเมียจ๋า”

“ฉันไม่ใช่เมียแก!”

เคนอิจิลอยหน้าไม่สนใจคำพูดไอโกะ ผายมือเชื้อเชิญให้ไอโกะเข้าไปในห้อง ไอโกะมองภายในห้องสูทที่ตกแต่งสุดหรูของเคนอิจิ ยังคงลังเล ไม่กล้าเข้า เคนอิจิทำท่าจะปิดประตู เริ่มไม่พอใจ  

ไอโกะรีบเอามือยันประตูไว้ ไม่ยอมให้ปิด “เดี๋ยว!” 

ไอโกะตัดสินใจเดินเข้าไปในห้อง เคนอิจิปิดล็อคประตู ยิ้มเจ้าเล่ห์

 

ไอโกะเดินเข้ามา กวาดสายตามองรอบห้อง พยายามข่มซ่อนความกลัว 

เคนอิจิเดินตามมา กระชากตัวไอโกะเข้ามากอดหอมอย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง “รู้ไหม... ผมคิดถึงคุณแค่ไหน”

ไอโกะพยายามขัดขืน “เรามีเรื่องต้องตกลงกันก่อน”

“ขอผัวชื่นใจหน่อยสิจ๊ะเมียจ๋า” เคนอิจิระดมจูบไอโกะอย่างโหยหา 

แต่ไอโกะออกแรงขัดขืน หวังเจรจากับเคนอิจิให้รู้เรื่องก่อน “คราวนี้... นังเซโกะต้องตาย!!”  

“เราเป็นคู่ผัวเมียที่เหมาะกันมาก คุณยิ่งร้าย ผมก็ยิ่งคลั่ง” เคนอิจิพยายามซุกไซ้ไอโกะอย่างหื่นกระหาย  

แต่ไอโกะยังคงยื้อ ดึงเวลา “แกต้องรับปากฉัน ว่าจะทำให้นังเซโกะหายไปจากชีวิตทาเคชิ!”

เคนอิจิผลักร่างไอโกะลงบนโซฟาอย่างแรง  หัวเราะร้าย สายตาหื่นกระหาย ขณะโถมตัวเข้าหาไอโกะ “ได้สิทูนหัว”

ไอโกะหวาดหวั่นตกใจ ถอยตัวหนี จนร่วงลงไปกับพื้นข้างโซฟา เคนอิจิคืบคลานเข้าไอโกะอย่างไม่ลดละ ก่อนกดตัวไอโกะ ล็อคแขนลงไปนอนราบกับพื้น  

ไอโกะจะอ้าปากร้อง  เคนอิจิรีบเตือนสติ “ศัตรูหัวใจของคุณจะเป็นหรือตาย ขึ้นอยู่กับตัวคุณ”

ไอโกะสับสน กับข้อต่อรองที่แลกเพื่อกำจัดแพรวดาว เคนอิจิยิ้มได้ที โน้มหน้าเข้าหาไอโกะ แล้วซุกหน้าลงตรงซอกคอของเธอ ไอโกะหันหน้าหนี สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกขยะแขยงเกลียดชังเคนอิจิ 

ไอโกะกัดฟันฝืนทนน้ำตารินผ่านหางตาด้วยความเจ็บแค้นใจที่ต้องยอมจำนนต่อเคนอิจิ 

 

โถงบ้านมิซาว่า ริกิโวยวายซาโตชิ กับ จูโร่ด้วยความโมโห “ไอโกะหายไปไหน ทำไมไม่มีใครรู้สักคน”

จูโร่รายงาน “ให้คนไปตามคุณหนูไอโกะที่บ้านเพื่อนสนิททุกคน แต่ก็ไม่พบครับ”

ริกิเครียด ไม่สบายใจ “หรือจะเกิดอะไรขึ้นกับไอโกะ”

“ผมกลัวว่าคนของเราจะไปก่อเรื่องที่ไหนมากกว่า” ซาโตชิพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด และเบื่อหน่ายนิสัยไอโกะ “โตจนป่านนี้  ยังหาเรื่องปวดหัวมาให้ไม่หยุดหย่อน”


14 หน้า