รีเซต

บทละครโทรทัศน์ รักออกฤทธิ์ ตอนที่ 4 หน้า 4

บทละครโทรทัศน์ รักออกฤทธิ์ ตอนที่ 4 หน้า 4
10 พฤษภาคม 2557 ( 12:43 )
1.9M
รักออกฤทธิ์ ตอนที่ 4
18 หน้า

โจขับรถมีวนิษานั่งอยู่ด้านหลัง รถกำลังจะออกจากบ้านพักคนชรา  โจก็หันไปเห็นคุณยายคนหนึ่งนั่งอยู่ตามลำพัง “คุณยายคนนั้นน่าสงสารจังเลยครับ แยกตัวไม่นั่งอยู่คนเดียว”

“ไม่รู้ได้ทานข้าวกับขนมเหมือนคนอื่นหรือเปล่า” 

โจหยิบกล่องข้าวกับกล่องขนมที่ข้างๆตัว “คุณวนิครับ ข้าวกับขนมที่คุณให้ผมมาผมยังไม่ได้กิน คุณวนิอยากเอาไปให้คุณยายเองไหมครับ”

“แล้วทำไมนายไม่เอาไปให้คุณยายเองล่ะ”

“ผมอยากให้คุณได้บุญมากกว่า” โจยื่นกล่องข้าวกับกล่องขนมให้วนิษา 

วนิษามองหน้าโจ แล้วยิ้มเล็กน้อย “ขอบใจนะ”

โจยิ้มตอบ วนิษารับกล่องข้าวขนมมา เดินลงไปจากรถ เอาข้าวกับขนมไปให้คุณยาย โจมองไปยิ้มๆ แล้วก็รีบเปิดกระเป๋าวนิษา หยิบซองที่เขาเห็นวนิษาเทผงใส่ถ้วยชาหม่อมจันออกมา เทใส่กระดาษแล้วเก็บซองเข้าที่เดิม แล้วพับยาในห่อกระดาษลงกระเป๋าตัวเอง  ดูจนแน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อย ค่อยหันไปดูวนิษา

วนิษากำลังคุยกับคุณยาย ดูอ่อนหวานและเมตตาโจรู้สึกเป็นภาพที่สวยงาม อดไม่ได้หยิบกระดาษที่ห่อยาออกมาดู ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดใจยัดใส่กระเป๋ากางเกงตามเดิม 

 

โจขับรถมาส่งวนิษาหน้าคอนโด 

“พรุ่งนี้มารับฉันเวลาเดิม” วนิษาสั่งก่อนลงจากรถ แต่ช่วงหยิบกระเป๋า ทำซองยาที่ใส่ให้หม่อมจันตกลงพื้น ผงยาตกลงบนพื้นรถ “ฉันนี่ซุ่มซ่ามจัง พรุ่งนี้ต้องไปซื้อใหม่อีกละ”

“ยาเบื่อหนูเหรอครับ”

“จะบ้าเหรอ” 

โจมองวนิษาแบบสงสัย

“ยารักษาโรคของหม่อม แต่หม่อมชอบโกงคุณหมอ ไม่ยอมกินยา บอกยามันเฝื่อนกินยาก ฉันเลยต้องแอบใส่ในน้ำชาให้ท่านดื่ม” วนิษาเดินจากไป 

โจมองตามไป สีหน้าเคร่งเครียด “ใครเชื่อก็บ้าแล้ว หึๆ”

 

บ้านป๋องเป็นบ้านไม้ เก่าๆจนๆบริเวณรอบบ้านดูแออัด ป๋องอยู่คนเดียวในห้องของเขา ใส่เสื้อบอลกางเกงขาสั้น กำลังนั่งดูตั๋วคอนเสิร์ตในมือด้วยท่าทางชั่งใจ 

“ไป...ไม่ไป...ไป....ไม่ไป...ไม่ไปดีกว่า ไปทำไมวะ ร้องภาษาบ้าบออะไรก็ไม่รู้ฟังก็ไม่ออกขนาดชื่อมันยังเรียกยากเลย  เอาเวลาไปดูบอลดีกว่า” ว่าแล้วป๋องก็โยนบัตรทิ้งลงถังขยะ แต่แล้วใบหน้าของปลายฝนก็ผุดขึ้นในความทรงจำ.. ทำให้ป๋องยื่นหน้าไปดูบัตรในถังขยะอย่างลังเล


18 หน้า