บทละครโทรทัศน์ ทรายสีเพลิง ตอนที่ 12 หน้า 17
เห็นมือใครบางคนหยิบนิตยสารออกไป
เสาวนีย์ยืนจ้องบ้านริมน้ำด้วยสายตาเกลียดชัง เสียงของแต้วดังเข้ามาในความคิด
“หนูไม่เข้าใจจริงๆ คุณเสาว์จะเกลียดอะไรคุณทรายนักหนา ตัวเองก็ได้ทุกอย่างของเขาไป คุณทรายกลับมาก็แสนดี ไม่ได้ร้ายอะไรสักนิด”
เสาวนีย์นึกถึงตอนที่คุณหญิงศิรินอนป่วยเป็นผักอยู่ที่โซฟา มีป้าอุทิศคอยดูแลใกล้ๆ ลูกศรใส่ชุดนักศึกษามากับศก โดยมีเสาวนีย์เดินตามมาด้วยสีหน้าเครียด
“คุณย่าคะ ศรไปเรียนก่อนนะคะ” ลูกศรยกมือไหว้คุณหญิงศิริแล้วเดินออกไป ศกจะเดินไป
“เดี๋ยวคุณศก ..ตกลงเรื่องพยาบาลพิเศษเอายังไงคะ?”
ศกถอนใจเครียด “ผมบอกแล้วไงว่าให้คุณดูแลไปก่อน”
“แต่ตอนนี้คุณแม่กวนทั้งวันทั้งคืน ฉันอดหลับอดนอนแทบจะไม่ไหวแล้วนะคะ ไหนจะเรื่องขับถ่ายอีก”
ศกมองป้าอุทิศที่นั่งอยู่ แล้วกระซิบเสาวนีย์ไม่ให้ป้าอุทิศได้ยิน “ผมไม่มีเงินจะจ้างพยาบาลตอนนี้! คุณไม่เข้าใจรึไง!” ศกเผลอบ่น “..ถ้าดวงตาอยู่ ก็คงดี”
“คุณว่าอะไรนะ?”
“เอาเถอะ แล้วผมจะหาทางช่วยคุณ”
ศกเดินออกไป เสาวนีย์มองศกอย่างแค้นที่ยังคิดถึงดวงตาอยู่
คุณหญิงศิริเพ้อเรียก “ดวงตา ...อุทิศ ..ดวงตามารึยัง?”
เสาวนีย์มองคุณหญิงศิริ ป้าอุทิศเหลือบมองเสาวนีย์แล้วพูดกับคุณหญิงศิริ “คุณดวงตาไม่กลับมาแล้วค่ะ”
“ให้ใครไปตามดวงตากับทรายกลับมาสิ ..ได้ยินไหมอุทิศ”
เสาวนีย์มองคุณหญิงศิริอย่างแค้นที่ดวงตาไปแล้ว แต่ยังมีความสำคัญในหัวใจของทุกคนอยู่
ดวงตาของเสาวนีย์ที่จ้องบ้านริมน้ำด้วยสายตาเกลียดชัง เสาวนีย์เอานิตยสาร Smart women ที่มีทรายขึ้นหน้าปกขึ้นมาดู มือของเสาวนีย์กำหนังสือแน่นแสดงความเกลียด แค้น เสาวนีย์จุดไฟกับนิตยสารเผาหน้าทราย
เสาวนีย์มองไปทางบ้านริมน้ำ แล้วจะโยนนิตยสารที่ไฟกำลังลุกใส่บ้านริมน้ำ หวังจะเผาบ้านของทราย ทันใดนั้นคุณหญิงเพกาวิ่งเข้ามาดึงมือเสาวนีย์ที่จะโยนนิตยสารไว้ แล้วปัดมือเสาวนีย์ให้ทิ้งนิตยสารกับพื้น
“ทำบ้าอะไรเนี่ยเสาว์!!!!!!!!”
“เสาว์ทนเห็นสองแม่ลูกมาอยู่ที่นี่ไม่ได้! เสาว์เคยผงาดในสังคมว่าตัวเองเป็นที่หนึ่ง คุณศกเลือกเสาว์ แต่ความจริงที่เสาว์รู้อยู่เต็มอกว่าสองแม่ลูกมีค่าสำหรับคนบ้านนี้! ขนาดมันไม่อยู่บ้านนี้ แม่คุณศกกับคุณศกยังคิดถึง