บทละครโทรทัศน์ ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 24 หน้า 5
![บทละครโทรทัศน์ ทางผ่านกามเทพ ตอนที่ 24 หน้า 5](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
ไตรภพเดินเข้าไปที่ห้องน้ำ ไตรภพเคาะประตูเรียก “แคทๆ นี่แดดดี๊เองนะลูก ได้ยินแดดดี๊รึเปล่า”
ในห้องน้ำ แคทเอาแต่ร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ แคทร้องไห้สะอึกสะอื้น “แคทโกรธแดดดี๊แล้ว แดดดี๊ใจร้ายๆ”
“โกรธแดดดี๊เรื่องอะไร แดดดี๊ไม่เห็นเข้าใจเลย”
ลูกเกดเดินเข้ามาหาไตรภพ “ก็โกรธที่ลุงภพไล่ป้าภัทรออกจากบ้านน่ะสิคะ ลุงภพใจร้าย ลูกเกดก็โกรธลุงภพเหมือนกัน” ลูกเกดทิ้งค้อน
ไตรภพถอนใจเฮือกใหญ่ เคาะประตูคุยกับแคทต่อ “จะโกรธแดดดี๊ยังไง ก็ออกมาก่อนเถอะลูก ทำแบบนี้ เพื่อนๆกับคุณครูเดือดร้อนนะ”
แคทร้องไห้ไปพูดไป “ไม่ แคทไม่ออก แคทจะอยู่ที่นี่ไปจนตายเลย”
“ตายในห้องน้ำมันไม่สวยนะลูก เชื่อแดดดี๊ ออกมาก่อนเถอะ”
ขณะนั้นเอง ครูอีกคนก็เดินนำภัทรลดาเข้ามา“คุณครูปราณีคะ คุณแม่ของน้องมาแล้วค่ะ”
ไตรภพหันไปมอง เห็นภัทรลดาเข้าก็หน้าขรึมลงทันที ภัทรลดาเห็นไตรภพ ก็รีบเบือนสายตา ทั้งคู่ไม่มีใครคิด ว่าจะต้องมาเจอกันในสภาพนี้
ไตรภพ ภัทรลดากำลังนั่งหน้าเจี๋ยมเจี้ยมต่อหน้าครูใหญ่
ครูใหญ่หน้าบึ้งตึง “ความจริง มันก็เป็นเรื่องของคุณพ่อคุณแม่นะคะ ครูเป็นคนนอก ไม่ควรที่จะเข้าไปก้าวก่าย แต่ในเมื่อมันทำให้ลูกศิษย์ของครูมีปัญหา ครูก็จำเป็นต้องเข้าไปยุ่ง”
ไตรภพหน้าจ๋อย ไหว้ “ผมต้องขอโทษคุณครูด้วยนะครับ ผมสัญญา ว่าจะไม่ให้ยัยแคททำอย่างงี้อีก”
ครูใหญ่ตบโต๊ะเสียงดัง เล่นเอาไตรภพ ภัทรลดาสะดุ้งเฮือกพร้อมกัน ครูใหญ่เสียงดุ “นั่นมันไม่ใช่ปัญหาหรอกค่ะ ปัญหามันอยู่ที่คุณสองคนหย่าร้างกัน แล้วส่งความเครียดมาถึงเด็กต่างหาก”
“คือดิฉันก็ไม่อยากให้เป็นอย่างงี้หรอกค่ะคุณครู ก่อนจะออกจากบ้าน ดิฉันก็พยายามทำความเข้าใจกับน้องแคทแล้ว” เธอเหล่ไตรภพ “แต่คนบางคนก็ไม่เปิดโอกาส”
ไตรภพโมโห “นี่คุณโทษผมเหรอ ถ้าพูดกันอย่างงี้ ก็พูดกันให้หมดไปเลยซิ ว่าปัญหามันเกิดจากใคร”
ภัทรลดาโมโห “ฉันกล้าพูดแน่อยู่แล้วล่ะ ก็มัน...”
ครูใหญ่รีบปราม “พอได้แล้วค่ะคุณพ่อคุณแม่ ที่ครูเชิญคุณพ่อคุณแม่มาคุย ก็เพื่อแก้ปัญหาให้น้อง ไม่ใช่ให้มาทะเลาะกันนะคะ”
ไตรภพ กับ ภัทรลดาจ๋อย “ขอโทษครับ / ขอโทษค่ะ”
ที่หน้าห้อง ลูกเกดกับแคทกำลังแอบดูอยู่ที่หน้าห้องด้วยความสนอกสนใจ
ลูกเกด แคท กำลังเดินคุยกันมา
“พี่ลูกเกดว่าแดดดี๊กับพี่ภัทรจะคืนดีกันมั้ยคะ”
“ต้องดีสิ แผนนี้พี่เป็นคนคิดเองเชียวนะ เห็นมั้ยล่ะ ว่าเราทำให้ลุงภพกับป้าภัทรมาเจอกันจนได้”