บทละครโทรทัศน์ ซีรี่ส์เลือดมังกร เรื่อง สิงห์ ตอนที่ 19 (ตอนจบ) หน้า 11
“ถึงอั๊วเป็นพ่อคนเหมือนกัน แต่อั๊วก็ไม่รู้ซึ้งว่า ลื้อเจ็บปวดแค่ไหนที่สูญเสียอาอันไป แม้ลื้อจะอดกลั้นเก็บความเจ็บปวดนี้ไว้ แต่ความเจ็บปวดนี้ก็จะไม่มีวันจางหายไปเหมือนกับอั๊วที่จะไม่มีวันลืมอาอัน” ปอน้ำตาไหลเงียบๆ โดยไม่ต้องแสดงความเข้มแข็งต่อหน้าคนอื่นอีกแล้ว เจ้าสัวตงกอดไหล่ปอไว้ “อั๊วจะไม่มีวันลืมลูกชายคนนี้เลย!”
“ขอบคุณครับ นายใหญ่”
“เลิกเรียกนายใหญ่ได้แล้ว อาทีโน่น นายใหญ่คนใหม่ของแก๊งเขี้ยวสิงห์..เบื่อนั่งเก้าอี้เข็นเต็มทนแล้ว วันนี้เดินกันดีกว่า”
“ดีเหมือนกันครับ..”
“เฮียตง..”
“ครับ เฮียตง...”
เจ้าสัวตงเกาะไหล่ปอให้ปอพาเดินออกไปด้วยกันอย่างช้าๆ
7 วันต่อมา บรรยากาศเงียบสงบของสุสานคนจีน ธูปถูกปักที่กระถางทีละดอกๆจนครบ ทรงกลด อาจู หยกมณี เว่ยและลูกน้องเขี้ยวสิงห์คุกเข่าอยู่หน้าสุสานของอัน
เว่ยปวารณาตัว “เฮียอันไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะทำหน้าที่แทนเฮียเอง”
ทรงกลดตบหัวเว่ยเบาๆอย่างเอ็นดู
อาจูเมินหน้าไม่มองทรงกลด ปออยู่กับเจ้าสัวตงที่ยังนั่งรถเข็นอยู่ พร้อมเสี่ยเคี้ยงกับเง็กยืนอยู่ถัดออกมา
ทรงกลด อาจู เว่ยและลูกน้องเขี้ยวสิงห์ลุกขึ้นออกมา ยกเว้นหยกมณีที่ยังคุกเข่าอยู่
“ที่จริงนายใหญ่ไม่ต้องมาก็ได้” ปอเปรย
“ลื้อก็อย่าไปยึดถือธรรมเนียมอะไรให้มากนัก เราควรจะยึดถือความดี คนแก่ห้ามไปงานศพคนหนุ่ม แล้วถ้าคนหนุ่มที่เป็นคนดีๆ กับคนแก่เลวๆ ใครมีค่าควรแก่ที่จะไปเคารพศพมากกว่ากัน”
“เรื่องนี้อั๊วเห็นด้วย ที่จริงลื้อควรจัดงานศพอาอันให้ใหญ่โตกว่านี้ด้วยซ้ำ” เสี่ยเคี้ยงติง
“เท่านี้ก็เป็นเกียรติแก่อาอันแล้วล่ะครับ ขอบคุณเสี่ยจริงๆที่ให้เกียรติมา”
“อาปอ..เมื่อไหร่จะเลิกเรียกอั๊วว่า นายใหญ่ หา”
“ลื้อมั่นใจแล้วเหรอ เฮียตง”
“อั๊วมั่นใจในตัวลูกชายอั๊ว แล้วลื้อล่ะ เมื่อไหร่จะคืนลูกสะใภ้ให้อั๊ว”
“ถ้าลูกชายลื้อแน่จริง ก็มาเอาคืนเองซี้”
“ให้อาซ้อตัดสินใจดีกว่า!”
เง็กบอกปัด “เราตัดสินใจแทนไม่ได้หรอก อีสองคนต้องตัดสินใจเอง”
ทุกคนหันไปมองทรงกลดที่ได้แต่ยืนมองอาจูที่อยู่กับเว่ย อาจูทำเมินเหมือนไม่เห็นว่าทรงกลดมองอยู่
อาจูลงไปคุกเข่าข้างๆหยกมณีที่ยังคงจ้องป้ายชื่อของอันอยู่ “แจ้หยก..”