บทละครโทรทัศน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 15 หน้า 15
27 กุมภาพันธ์ 2557 ( 13:39 )
625.8K
พลันตำรวจเข้ามา ลูกน้องเดชายิงตำรวจทันที ตำรวจหลบได้ยิงสวนไป ลูกน้องเดชาหงายหลังกำลังจะตกจากที่สูง ในขณะนั้นเองลูกน้องเดชาใช้มือเหนี่ยวรั้งตัวพีระลงมาด้วย
“เฮ้ยยยยยยยย”
“กรี๊ดดดดดดดด”
ลูกน้องเดชาและพีระหงายหลังลงกระแทกพื้น พีระสลบ ลูกน้องนอนตาย น้ำค้างวิ่งเข้าไปดูอาการ เขย่าๆ ตัวพีระๆยังไม่รู้สึกตัว
“นายพี นายพี นายอย่าเป็นอะไรนะ ฟื้นสิ ฟื้น!!!”
น้ำค้างเป็นห่วงมากกลัวพีระตาย
เดชา ล่ำและแหลมลากโรสรินกับตะวันมาถึงริมแม่น้ำ เดชาล็อกตัวโรสรินไว้ ล่ำและแหลมจับตัวตะวันไว้ ขณะที่ตำรวจหลายนาย คุมเชิงอยู่ห่างๆ ทั้งฝ่ายเดชาและตำรวจต่างเล็งปืนเข้าหากัน
“เดชา มอบตัวซะ มันจบลงแล้ว นายแพ้แล้วนะเดชา”
“ไม่ ผมไม่มีวันแพ้” เดชาตะคอกตำรวจ “ถอยไป!!! ถอย”
“ทิ้งอาวุธแล้วมอบตัว คุณหนีไปไม่รอดหรอก”
ตะวันฉวยโอกาสสะบัดตัวหลุดจากแหลม เอาตัวรอดได้ ถีบล่ำกระเด็นไป โรสรินเห็นเดชาเผลอก็สะบัดหลุดออกมาได้ ตะวันพุ่งชาร์จเดชาทันทีล้มกลิ้งไป ตำรวจจะเข้ามาจับกุม ล่ำ แหลมและลูกน้องยิงสวนออกไป
ตำรวจตัดสินใจวิสามัญยิง ล่ำ แหลม และลูกน้อง จนล้มฟุบไปกองกับพื้นสิ้นใจตาย เดชาไม่มีทางรอดตัดสินใจ ล็อกคอเอาปืนจี้จับตะวันเป็นตัวประกัน ตำรวจทุกนายล้อมรอบตัวเดชาไว้ โรสรินอยู่ในอาการขวัญเสียมาก
“พอได้แล้ว มันจบแล้วเดชา อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ”
“ถ้าผมต้องตาย ไอ้ตะวันมันก็ต้องไม่รอด”
สถานการณ์อยู่ในความตึงเครียดสุดๆ
น้ำค้างยังกอดพีระอยู่ พีระยังไม่ฟื้น
“ฟื้นสิ นายตายไม่ได้นะ ฉันสั่งให้นายฟื้นเดี๋ยวนี้”
พลันพีระสะดุ้งเฮือก ค่อยๆ หายใจออกมา
“ฉันยังไม่ตาย ชาติที่แล้วทำบุญมาเยอะแน่ๆ”
น้ำค้างยิ้มดีใจที่สุดในชีวิต พยายามจะฉุดตัวพีระให้ลุกขึ้น
“ค่อยๆ ลุกนะ”
น้ำค้างแค่จับตัวพีระเบาๆ พีระก็ร้องลั่น
“อ๊ากกกกกกกกกก เจ็บๆๆๆ เจ็บกระดูก อย่า โอ๊ย เบาๆๆๆ”
น้ำค้างจับแขน “เจ็บมั้ย”
“โอ๊ยยยยยย”
น้ำค้างจับขา “นี่ล่ะ”
“โอ๊ยยยย จะตายอยู่แล้ว”
น้ำค้างอึ้ง “อย่าบอกนะ ว่าหักทั้งตัว”
พีระร้องโอดโอยอย่างเจ็บปวด