บทละครโทรทัศน์ ตอนจบ รักเร่ ตอนที่ 15 (1/2) หน้า 22
“เอาละๆ ผมว่าวันนี้เราคงจะพูดอะไรกันไม่รู้เรื่องแน่ แล้วผมก็กำลังจะต้องไปประชุมที่มอสโคว์เดือนนึงด้วย”
แล้วรามิลก็ล้วงหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ส่งให้วายูน “แต่อย่างน้อย..ขอให้ผมได้รับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นด้วย ผมอยากให้คุณได้หมอที่ดีที่สุดสำหรับ..การ..เอาเด็กออก”
รามิลส่ายหน้าไปมา นึกรังเกียจการกระทำในอดีตของตัวเอง
รามิลนึกถึงตอนที่วายูนโกหกรามิลว่าทำแท้งไปแล้ว
“ถ้าคุณเป็นห่วงว่า..เด็กในท้องของดิฉัน..จะทำให้ชีวิตที่สวยหรูของคุณมันสะดุดแล้วล่ะก็ สบายใจได้เลยค่ะ ชีวิตคุณจะไม่สะดุดอย่างแน่นอน”
“หมายความว่า...”
“ใช่ค่ะ ดิฉันเอาเด็กออกไปแล้ว” รามิลตะลึง “ดิฉันกับคุณก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้วค่ะ แล้วต่อจากนี้ไป คุณก็กลับไปมีชีวิตของคุณ และดิฉันก็จะกลับไปใช้ชีวิตของดิฉัน แล้วก็ขอให้คุณพยายามลืมซะว่า..คุณเคยรู้จักผู้หญิงโง่ๆคนหนึ่งที่ชื่อวายูนมาก่อน เพราะผู้หญิงโง่ๆคนนั้น เขาไม่มีอะไรที่คู่ควรกับคุณเลย”
“ผมต่างหากที่โง่..วายูน ผมโง่จริงๆ !” รามิลโกรธตัวเองสุดๆ ฮึดฮัดๆอยู่สักครู่จึงค่อยนิ่งลง แล้วค่อยๆตั้งสติคิดหาวิธีเข้าหาวายูนเพื่อแก้ไขความผิดในอดีตอีกครั้ง
รามิลมาแอบยืนซุ่มอยู่แถวหน้าอพาร์ตเม้นต์ของวายูนอีก สักครู่เขาก็เห็นนิโคไลเดินเข้าไปในอพาร์ตเม้นต์ของวายูนเพื่อมารับเธอไปทำงานอย่างทุกวัน รามิลสีหน้าไม่สบายใจ สักครู่นิโคไลก็เดินออกมาจากอพาร์ตเม้นต์พร้อมวายูน แล้วเดินไปทำงานด้วยกัน รามิลแอบตามทั้งสองไปอย่างเงียบๆ ไม่ให้รู้ตัว
รามิลเดินตามวายูนและนิโคไลเข้าไปในหน้าตึก UN วายูนกับนิโคไลยังไม่รู้ตัวว่าถูกตาม
วายูนและนิโคไล กำลังทำงานในหน้าที่ล่ามกันอยู่ ท่าทางจริงจัง รามิลมายืนแอบซุ่มดูการทำงานของวายูนอย่างครุ่นคิดและเคร่งเครียด
วันใหม่ วายูนกำลังเตรียมตัวจะออกไปทำงาน “เย็นนี้วาอาจจะกลับดึกหน่อยน่ะค่ะคุณอา ต้องไปเป็นล่ามในงานประชุมเลี้ยงผู้แทนนานาชาติน่ะค่ะ”
“จ้ะ นิโคไลไปด้วยรึเปล่าจ๊ะ”
“ไปค่ะ”
“งั้นถ้ากลับดึกนัก ให้นิโคไลมาส่งนะจ๊ะ”
วายูนไม่ตอบอะไร จูบลาลีล่าแล้วออกไป