บทละครโทรทัศน์ คิวบิก ตอนที่ 5 หน้า 17
4 มีนาคม 2557 ( 10:56 )
5M
1
“เราได้รับรายงานจากด่านหนึ่งว่าไอ้คาลอสมันไหวตัวทัน มันชิงหนีวนรถกลับ แหกด่านหนึ่งไปแล้วครับ”
“ว่าไงนะ.....”
“ไอ้คาลอส มันแหกด่านหนึ่งย้อนกลับไปแล้วครับ”
แพทริคสบถอย่างหัวเสีย “ไอ้คาลอส กูสาบานกูต้องจับมึงให้ได้ซักวัน”
หน้าโรงพยาบาลอาเบอดีน ฝนตกปรอย ๆ นาคเดินกระเผลกเห็นที่ขาถูกพันแผลเรียบร้อย นาคสะพายเป้ใส่เงินเดินออกมานาคเดินมาหยุดมองซ้ายขวาผ่านสายฝนเห็นนาคยืนมองฝนอย่างเซ็ง
“จะตกทำไมเนี่ย ชั้นมีเรื่องต้องรีบไปนะ”
นาคมองซ้ายขวาหารถรับจ้าง “แท๊กซี่ก็ไม่เลี้ยวเข้ามาซักคัน อย่าบอกนะว่าเราต้องฝ่าฝนออกไปเรียกแท๊กซี่เนี่ย”
นาคขยับจะเดิน พอดีกับรถของหลินหลานเซ่อเลี้ยวมาจอด นาคชะงักมอง
หลานเซ่อเปิดประตูรถก้าวลงมาพร้อมกางร่มสีดำเดินก้าวเข้ามาหานาค
นาคมองตะลึงอย่างไม่อยากเชื่อสายตาที่หลานเซ่อมาปรากฎตัว
“เธอจะทำเรื่องโง่ๆอีกแล้วงั้นสิ”
นาคทำหน้างง ๆ “เรื่องโง่อะไรหรอ”
“ก็จะเดินฝ่าสายฝนออกไปไม่ใช่หรือ”
“เอ่อ ... แล้วนี่นายไม่สบายหรือถึงมาหาหมอไกลถึงนี่”
“แล้วเธอล่ะ เธอมาทำอะไรที่นี่”
นาคมองอย่างรู้สึกผิด “ชั้นรู้ว่าเรื่องนี้ชั้นควรจะบอกนายเป็นคนแรก”
“ขึ้นรถซะ”
“เอ่อ.....”
“เธอต้องเอาเงินนั่นไปให้แดนนี่ไม่ใช่หรือ”
นาคอึ้งยิ้มเจื่อน แล้วเดินก้าวเข้ามาหยุดมองจ้องหน้าหลินอย่างรู้สึกปลื้มและซึ้งในใจ
“ขอบคุณค่ะ”
หลานเซ่อกางร่มให้นาคเดินมาที่รถ นาคมุดก้มลงเข้ารถ หลานเซ่อก้าวตามเข้าไป ปิดประตู
รถวิ่งออกไป ท่ามกลางสายฝน
ภายในรถ นาคนั่งหนาวตัวสั่น เหลือบมองหลานเซ่อ หลานเซ่อดึงผ้าพันคอออกส่งให้ นาคมองไม่กล้ารับ
“อย่าบอกนะว่าไม่หนาว”
“ขอบคุณ” นาครับผ้าพันคอมาห่อตัว
“ทำไมนายไม่ด่าชั้น “
“ชั้นด่าเธอแล้วจะได้ประโยชน์อะไร ในเมื่อเธอทำมันไปแล้ว”
นาคเหลือบมองหลานเซ่อที่ดูเมินเฉย นาคหันกลับกระชับผ้าพันคอมองไปนอกกระจก หลานเซ่อเหลือบมอง เห็นนาคมองออกไปนอกกระจกสายฝนยังโปรยปราย