บทละครโทรทัศน์ คิวบิก ตอนที่ 18 หน้า 12
ที่สนามบิน นันทกายังมองตามรถไปอย่างตกตะลึง คิดย้อนไปถึงครั้งแรกที่เธอได้เจอเขาที่เมืองไทย ในงานเลี้ยงพร้อมกับพ่อ
“นี่เค้าเองหรือคือหลินหลานเซ่อ”
จงซินเดินเข้ามา บอกนันกับพ่อ “เอาล่ะ คุณสองคนตามผมมาทางนี้”
จงซินเดินนำยุทธพงษ์กับนันทกาไปที่รถตู้ที่จอดเปิดประตูรอ สองพ่อลูกขึ้นไป จงซินขึ้นรถเก๋งอีกคันมีคนขับขับนำออกไป
จงซินพาสองพ่อลูกมาที่เซฟเฮ้าส์ พาเดินเลี้ยวมาตามทางเดิน ยุทธพงษ์กับนันเดินตามมา ลูกน้องไขเปิดประตูเข้าไป จงซินเดินนำนันทกากับยุทธพงษ์เข้ามา
“ระหว่างนี้คุณสองคนต้องพักอยู่ที่นี่ จะมีคนมาจัดการเรื่องเสื้อผ้าและอาหารให้พวกคุณ”
“ขอโทษนะจงซิน ผมขอถามหน่อยสิ”
“ว่าไป”
“ทำไมหลินหลานเซ่อถึงดีกับผมและลูกสาวมาก ทั้งๆที่ผมหนีหนี้เค้า”
“คุณควรจะขอบใจฤทัยนาคมากกว่า”
“นาคทำอะไรให้พวกคุณงั้นหรือ”
“เอาไว้คุณเจอคุณหลิน คุณถามคุณหลินเองแล้วกัน เพราะบ่ายนี้คุณหลินต้องการเจอคุณ เอาล่ะ ผมขอตัวก่อน” จงซินออกไป
“พ่อ นี่มันอะไรกัน ตอนแรกที่น้องถูกจับตัวมา หนูคิดว่าน้องต้องมีชีวิตที่ลำบากและแย่มาก แต่ที่ผู้ชายคนนั้นพูดเหมือนกับนาคมีความสำคัญที่นี่”
“หึ พ่อนึกอยู่แล้วว่านาคมันต้องไม่ทำให้พ่อผิดหวัง”
“พ่อพูดอะไร หนูไม่เข้าใจ”
“ก็อย่างที่พ่อเคยบอกไงว่าน้องแกมันเก่งมันเอาตัวรอดได้ คนที่นี่ยังยอมรับมัน”
“เดี๋ยวพ่อ ผู้ชายคนนั้นคือหลินหลานเซ่อจริงๆหรือ”
“ใช่...”
“เค้าคือนักธุรกิจฮ่องกง ที่พ่อเคยคุยด้วยใช่มั้ยคะ”
“ใช่”
“แล้วทำไมพ่อไม่บอกหนู”
“บอกเรื่องอะไร”