บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 20 หน้า 18
ที่บ้านของปียากุล ปียากุลกำลังแพ้ท้องอย่างหนัก อาเจียนโอ้กอ้ากอยู่ในห้องน้ำ พัฒนะเดินผ่านมองเห็น อาการของปียากุลที่กำลังอ่อนเพลีย ก็รู้สึกสงสาร พัฒนะเดินออกมาพูดโทรศัพท์นอกห้อง กลัวว่าปียากุลจะได้ยิน ว่าเขาพูดอะไร
“ใจคอมันจะไม่กลับมาจริงๆ เหรอ” พัฒนะเอ่ยถามกับสาธิต
“พี่ชยันต์ไม่เชื่อว่าเปี๊ยกท้องครับ..เค้าว่าเปี๊ยกโกหก” สาธิตเอ่ยตอบสีหน้าเครียดๆ
“ว่ายังไงนะธิต ไอ้ชยันต์มันพูดอย่างนั้นจริงๆ เหรอ?!” พัฒนะที่คุยมือถืออย่างอึ้งไป คาดไม่ถึงว่าชยันต์ จะพูดถึงขนาดนี้
“คุณลุงไม่ต้องห่วงครับ..ผมจะต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่อง ! แล้วผมจะลากตัวกลับไปให้ได้!”
“สาธิต ถ้าคุยจนถึงที่สุดแล้ว ชยันต์ยังยืนยันไม่กลับมาหาเปี๊ยกกับลูก ก็ปล่อยมันไป ลูกอา..อายังเลี้ยง มาได้ จะเลี้ยงหลานเพิ่มอีกคนจะเป็นไรไป! ดีกว่าต้องลากคนไม่มีใจรักแล้ว..มารับผิดชอบ” พัฒนะเอ่ยอย่างโมโห รู้สึกว่าชยันต์เล่นตัวมากเกินไปแล้ว
“เขาจะไม่กลับมาแล้วใช่มั้ยคะ” ปียากุลเอ่ยถามอย่างเจ็บปวด ดังแทรกขึ้นมา พัฒนะหันขวับไปมอง ปียากุล โดยในมือยังถือมือถือคุยค้างกับสาธิต ทำให้สาธิตได้ยินทุกคำที่ปียากุลพูด !
“ฮัลโหล! คุณลุง! เปี๊ยกได้ยินเหรอครับ?!!! ..ฮัลโหล !” สาธิตเอ่ยถามพัฒนะแต่อีกฝ่ายเงียบไป
“เปี๊ยก ..ฟังพ่อก่อน” พัฒนะถือมือถือค้างไว้ โดยสายตามองปียากุลอย่างพยายามจะอธิบาย
“เปี๊ยกรู้เรื่องทั้งหมดแล้วล่ะค่ะพ่อ..รู้ว่าชยันต์ไม่มาหาเปี๊ยก!..รู้ว่าชยันต์ไม่รักเปี๊ยก !” ปียากุลส่ายหน้า ไม่อยากฟังอะไรอีกแล้ว พูดทั้งน้ำตา
“เปี๊ยก...ไม่เอาลูก..ไม่คิด..ใครไม่อยู่กับเปี๊ยก แต่เปี๊ยกยังมีพ่อ” พัฒนะเข้าไปกอดปียากุลอย่างสงสารสุด หัวใจ เอ่ยอย่างเจ็บปวด
“ชยันต์เลือกจีราวัจน์..เขาไม่รักเปี๊ยกแล้ว..มันจบแล้วค่ะพ่อ” ปียากุลกอดพัฒนะร้องไห้โฮอย่างเจ็บปวด พัฒนะกอดปียากุล เหมือนใจจะขาดแทนลูกสาว ทั้งๆ ที่ยังไม่กดวางสาย ทำให้สาธิตได้ยินทุกอย่างแม้แต่เสียง สะอื้นของน้องสาว
สาธิตฟังมือถือแล้วกำมือถือแน่นด้วยความโกรธและเจ็บปวดไปกับความเจ็บของปียากุล สาธิตมองไป ทางกองถ่ายที่จีราวัจน์อยู่ ด้วยสายตาโกรธ
“พี่จะไม่ยอมให้จบแบบนี้ !”