บทละครโทรทัศน์ เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 20 หน้า 12
ศตวรรษกลับเข้าบ้านมา พอเห็นอนุศนิยารออยู่ เขาก็รีบเข้ามาหา“เล็กกลับมาแล้วใช่ไหม? ผมโทรไปไม่เห็นเขารับ”
“เล็กกลับมากับอาชยา”
“อาชยา”
“คุณอยู่กับเล็กแท้ๆ ทำไมถึงคลาดกันได้”
ศตวรรษถอนหายใจอย่างลำบากใจ อนุศนิยารอฟังคำตอบจากศตวรรษอย่างร้อนใจ อยากฟังว่าศตวรรษจะบอกเรื่องโสมมิกาออกมาไหม
“ผมบังเอิญเจอโสมที่ร้าน”
อนุศนิยาแปลกใจที่เห็นศตวรรษเลือกจะบอกเธอตรงๆ อนุศนิยาแสร้งทำเป็นไม่รู้เพื่อจับผิดศตวรรษ “อ้อ...”
“เขาเมา ผมก็เลยไปส่งเขาที่รถ พอกลับมาไม่เจอเล็กที่ร้านแล้ว”
“แค่นั้นเองเหรอ”
“ก็แค่นั้น”
“ถ้าแค่นั้นทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์ หรือว่ามีอะไรที่ให้นุศรู้ไม่ได้”
“ผมมีเรื่องกับโสมนิดหน่อย”
“ที่ว่านิดหน่อยของคุณ...คือแค่ไหน” ศตวรรษแปลกใจเมื่อเห็นอนุศนิยาทำท่าไม่พอใจ ท่าทางของอึดอัดของศตวรรษทำให้อนุศนิยาผิดหวังมาก “ใครที่บอกว่าเราไม่ควรมีเรื่องปิดบังกัน ใครที่บอกว่าถ้ามีอะไรที่ต้องทำลับหลังสู้ไม่ทำซะยังดีกว่า แล้วใครที่รับปากว่าต่อให้โสมมาตายตรงหน้าก็จะไม่สนใจ”
“ผมรู้ว่าผมผิดสัญญา แต่ผมบริสุทธิ์ใจ จะให้เล่าทั้งหมดให้ฟังก็ได้”
“คิดว่าสารภาพบาปแล้วทุกอย่างจะจบรึไง ถ้ารักษาสัญญา คุณก็ไม่ควรจะออกไปกับเขาด้วยซ้ำ ลองคุณใจอ่อนให้เขาขนาดนั้น นุศไม่เชื่อหรอกว่าคุณจะไม่มีอะไรกัน”
“โอเค ผมยอมรับเขาพยายามจะมีอะไรกับผม แต่ผมไม่ได้ปล่อยให้เขาทำ”
พอได้ยินความจริงออกจากปากของศตวรรษ อนุศนิยาก็อึ้งไป เธอมองศตวรรษด้วยสายตาผิดหวังที่ในที่สุดเขาก็ยอมคายความจริงออกมาในนาทีสุดท้าย “นั่นไง... เป็นอย่างที่คิดจริงๆ คุณไม่คิดบอกความจริงตั้งแต่ต้น”
“ที่ผมไม่บอกก็เพราะไม่ได้เห็นว่ามันเป็นเรื่องสำคัญ”
“ก็ไหนคุณว่า “บอกความจริงครึ่งเดียวก็คือการโกหก” คุณผิดสัญญาและยังโกหก...นี่แหละคือเรื่องสำคัญ” อนุศนิยาเสียใจมาก รีบหนีขึ้นห้องทันที
ศตวรรษเห็นอนุศนิยาผิดหวังก็รีบตามไป “นุศ...นุศ...”
อนุศนิยาวิ่งขึ้นมาถึงชั้นบน ศตวรรษวิ่งตามมาดึงตัวนุศไว้ “นุศ....ใจเย็นก่อน เรื่องทุกอย่างมันก็มีเท่านี้”
“ขนาดรับปากแล้ว คุณยังทำอย่างนี้ ต่อไปจะให้นุศเชื่ออะไรคุณได้บ้าง”