บทละครโทรทัศน์ กลกิโมโน ตอนที่ 24 (ตอนจบ) หน้า 27
“แน่ใจนะ” รินดาราพยักหน้ารับ อาคิระเลยช่วยมองหากวาดสายตามองไปท่ามกลางผู้คนมากมายที่บริเวณ 4 แยก “ผมว่าคุณคงคิดถึงท่านชายมากเลยจำคนผิด”
รินดาราหน้าเศร้าไปนิดหนึ่งแล้วยอมรับ “ชั้นขอโทษนะอาคิระ”
“ไม่เป็นไรหรอก..ท่านชายเฝ้ามองพวกเราตลอดเวลา เขาต้องรู้ว่าพวกเราคิดถึงเขา และคอยหาโอกาสมอบความสุขให้กับพวกเราเสมอ”
รินดาราพยักหน้ารับแล้วยิ้มกับอาคิระ ก่อนจะจับมือเดินไปตามทางท่ามกลางผู้คน ผู้คนเดินขวักไขว่มากมายบนท้องถนนช้าลง โฮชิโนโอจิในชุดสูทเท่ๆก้าวออกมายืนท่ามกลางผู้คน โฮชิโนโอจิ เทพเจ้านกกระเรียน มีดวงตาสีเขียวและรอยยิ้มอันอบอุ่นยังคงอยู่กับมนุษย์และรอคอยเวลาเพื่อมอบความสุขให้กับมนุษย์ต่อไปชั่วกาลนาน
หลายปีต่อมา ในห้องนอนเด็กที่คฤหาสน์มิยาคาวะ
“เพราะเทพเจ้านกกระเรียนกรีดเลือดตัวเอง ผสมกับธารน้ำให้ชาวเมืองได้ดื่มเพื่อรักษาชาวเมือง” รินดาราเล่านิทานให้ลูกฟัง “ทำให้หมดสภาพจากเทพเจ้ากลายเป็นเพียงมนุษย์สามัญและต้องพลัดพรากจากเทพธิดาดาวเดือนเจ็ดอย่างไม่มีวันสิ้นสุด” รินดาราพับหนังสือลง
“ขออีกรอบได้ไหมครับคุณแม่ สนุกดี” ลูกชายของรินดาราที่นอนอยู่ตรงกลางระหว่างอาคิระและรินดารา มีหน้าตาเหมือนฮิโตชิอย่างกับเป็นคนเดียวกัน
“ไม่ได้ครับ คนเก่งต้องนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนแต่เช้า”
“ก็ได้ครับ”
รินดาราห่มผ้าให้ลูก แต่ลูกลืมตาขึ้น “คุณพ่อคุณแม่ครับ...เทพเจ้านกกระเรียนมีจริงไหมฮะ” อาคิระกับรินดารามองหน้ากันอย่างอึ้งไป
“ถามทำไมครับ”
“ผมเคยฝันเห็นเขา เขาสอนผมให้เสกขนนกเป็นสิ่งของ สนุกมากเลยครับ” อาคิระกับรินดารามองหน้ากันด้วยความยินดี...แน่ใจว่าโฮชิโนโอจิ มาเล่นกับลูกของพวกเขาจริงๆ “เทพเจ้านกกระเรียนบอกว่าถ้าผมเป็นเด็กดี เขาจะมาเล่นกับผมอีก ผมจะเป็นเด็กดีครับ ผมอยากเจอเขา”
“งั้นถ้าลูกเจอเขาอีก ฝากบอกเขาด้วยนะว่าพ่อกับแม่คิดถึงเขาเสมอ”
รินดารากับอาคิระยิ้มให้กันอย่างสุขใจ
...จบบริบูรณ์...