บทละครโทรทัศน์ แอบรักออนไลน์ ตอนที่ 25 (ตอนจบ) หน้า 20

ปราณนต์กับพริบพราวกอดกันอยู่ริมทะเลสาบอย่างมีความสุข

อวัศยากับลิปดาเดินอยู่ริมทะเล...สองคนเดินจูงมือกันอย่างมีความสุข .. 

“ในโลกของนักค้าหุ้น .. สิ่งที่เราต้องเจอตลอดเวลาคือ ข้อมูลที่เป็นจริง และ ข้อมูลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อผลทางธุรกิจ..”

อวัศยานั่งพิมพ์บล็อกอยู่ที่ระเบียงรีสอร์ทในมุมสวย ลมพัดเบาๆ ข้างหน้าเป็นทะเลสวยงาม 

“มาร์เก็ตติ้งต้องแยกแยะให้ได้ว่า..อะไรคือ ข้อมูลจริง อะไรคือข้อมูลหลอก เพื่อแนะนำให้ลูกค้าตัดสินใจลงทุนได้อย่างถูกต้อง” อวัศยาคิด..แล้วก็พิมพ์ต่อ “ไม่ต่างกับการใช้ชีวิตในยุคปัจจุบัน เราทุกคนต่างตกเป็นเป้าหมายของการหลอกลวง .. โดยเฉพาะ “เทคโนโลยีที่มาในรูปแบบของการสื่อสาร” ที่มักหลอกให้เราเข้าใจผิด” 

อวัศยาคิด..แล้วพิมพ์ต่อ “ เทคโนโลยีทำให้เราเข้าใจว่า...เรามีเพื่อนมากมาย”

จากคอมพิวเตอร์ของอวัศยามาที่หน้าจอมือถือของแสนดี เปิดหน้า IG มีคนเป็นเพื่อนแสนดี 658  คน แสนดีลงภาพตัวเองฮาๆ มีคนเข้ามากดไลค์ มาเม้นท์อย่างรวดเร็ว

“ทำให้เราเข้าใจว่า….เราติดตามข่าวสารและรับรู้ความเป็นไปของเพื่อนตลอดเวลา”

ภาพ IG ลิลลี่กับรุจน์ในโรงพยาบาล ลิลลี่ยังอยู่บนเตียงเพิ่งคลอด รุจน์อุ้มลูก ยิ้มมีความสุข 

“ทำให้เราเข้าใจว่า..เราอยู่ใกล้ครอบครัว และคนที่เรารัก”

ภาพ IG ยายอรุณกินข้าวคนเดียวที่รีสอร์ท ถ่ายรูปลง IG อวัศยาเข้ามากดหัวใจให้ ติ๊ง!! 

อวัศยานั่งพิมพ์อยู่ที่เดิม

“แต่ในความเป็นจริงแล้ว….ไม่ใช่เลย”

แสนดีนั่งอยู่คนเดียวในสวนสาธารณะ ก้มหน้าอยู่กับโทรศัพท์ 

“เราไม่ได้มีเพื่อนมากมายเท่ากับตัวเลขที่ปรากฏ .. และหลายครั้งที่เราลืมไปว่าจริงๆแล้ว .. เราอยู่คนเดียว”

แสนดีมองข้างๆ ..ไม่มีใครเลยเหรอเนี่ย ? .... 

“การติดตามความเคลื่อนไหวของเพื่อนจากการดูแค่ภาพนิ่งผ่านเครื่องมือสื่อสาร...ไม่ทำให้เราหายคิดถึงเท่ากับการเจอกันจริงๆ” 

ภาพ IG ลิลลี่รุจน์และลูก 

เสียงเฮดังอย่างมีความสุข รัน แสนดี แวะมาเยี่ยม ผลัดกันอุ้มหลาน แซวกันสนุกสนานมีความสุข

พริบพราวนั่งดูรูปปราณนต์ผ่าน IG แล้วยิ้มมีความสุข หญิงสาวเห็นปราณนต์ขี่จักรยานเข้ามาหาสองคนพากันขี่จักรยานออกไปอย่างมีความสุข.. อวัศยามองปราณนต์และพริบพราวใน IG แล้วก็ยิ้ม...มีความสุข  

“และการนั่งดูรูปคนที่เรารักผ่านทางมือถือ...ไม่ทำให้เรามีความสุขเท่ากับการที่เราได้อยู่กับเค้าในโลกความเป็นจริง”

ลิปดายืนอยู่ข้างๆ อวัศยา...และจับมืออวัศยาไว้ด้วยความรัก อวัศยาหันมายิ้ม..มีความสุข