บทละครโทรทัศน์ ลิขิตรัก The Crown Princess ตอนที่ 25 (ตอนจบ) หน้า 19
“สิ่งเดียวที่กระหม่อมต้องการ คือ ได้เห็นประเทศไทยและประเทศฮรีสอซเป็นมิตรประเทศที่ดีต่อกัน เพียงเท่านี้กระหม่อมก็พอใจแล้วพระเจ้าค่ะ”
คิงเฮนรี่ยิ้ม “เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงนะ เรามีนโยบายหลายอย่างที่คิดๆไว้ ว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับประเทศไทยและคนไทย .. แต่ก่อนจะไปถึงเรื่องนั้น .. เราขอจัดงานเลี้ยงส่งให้สมเกียรติของผู้พันก่อนนะ”
“ขอประทานอภัยพระเจ้าค่ะ กระหม่อมไม่ต้องการงานเลี้ยง ..ถ้าเป็นไปได้ ..กระหม่อมขอแค่ได้กลับบ้านเงียบๆ ไม่ต้องการให้ใครรู้พระเจ้าค่ะ” คิงเฮนรี่นิ่ง..รับรู้ได้ว่าดวินหมายถึงเจ้าหญิงอลิซ
“ผู้พัน เรารู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างผู้พันกับอลิซ เราเข้าใจดี ความรักมันห้ามกันไม่ได้.. ถ้าเกิด..”
ดวินออกตัว “ความรักของกระหม่อมห้ามได้พระเจ้าค่ะ กระหม่อมรู้ตัวดี ว่าไม่คู่ควรกับเจ้าหญิง รู้ตัวดีว่าควรยืนอยู่จุดไหน กระหม่อมจะกลับไปอยู่ในที่ของกระหม่อมแล้ว ฝ่าบาทไม่ต้องทรงกังวลพระเจ้าค่ะ”
ดวินพูดจบทำความเคารพ แล้วก็เดินออกไป คิงเฮนรี่มอง รู้ว่าดวินเจ็บปวดแต่ทำปากแข็ง คิงเฮนรี่หนักใจ
ดวินยืนอยู่ที่โถงของวัง ดวินมองวังที่หรูหราใหญ่โต มองดูรูปเจ้าหญิงอลิซในชุดเต็มยศอันอลังการ ยิ่งมองยิ่งรู้ตัวว่าไม่คู่ควรกับที่นี่ ไม่คู่ควรกับเจ้าหญิงอลิซ แววตาดวินเศร้า เข้าใจในฐานะตัวเอง ดวินยืนอยู่มุมหนึ่งของสวนมองไปที่วังอันยิ่งใหญ่ ดวินรู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านมาแล้วพัดผ่านไป
ผ่านเวลา….. ภายในวังคิงเฮนรี่ คิงเฮนรี่มองรูปเจ้าหญิงเคธที่ติดอยู่ที่ผนัง เจ้าหญิงอลิซเข้ามาถวายความเคารพและนั่งอยู่ข้างๆ คิงเฮนรี่ “อลิซ... ปู่คิดว่ามันคงจะถึงเวลาที่ปู่จะต้องพักจริงๆ แล้ว”
เจ้าหญิงอลิซมองคิงเฮนรี่อย่างเข้าใจ และรู้ว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องรับช่วงต่อจากปู่ “ค่ะ ท่านปู่”
“อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันที่ปู่รอคอย...วันที่ปู่จะสละราชย์ ให้อลิซได้ขึ้นเป็นราชินี และปู่จะจัดพิธีแต่งตั้งอลันขึ้นเป็นองค์รัชทายาทลำดับที่ ๒ อย่างเป็นทางการด้วย” เจ้าชายอลันเดินมาถึงหน้าห้องได้ยินพอดี หยุดฟัง
เจ้าหญิงอลิซรับคำ แม้ไม่อยากเลย “ค่ะ”
คิงเฮนรี่พูดจากใจ ซึ้ง “ปู่ขอโทษนะอลิซ ... ปู่รู้ดีว่าเราไม่เคยอยากได้ตำแหน่ง จริงๆ ปู่ไม่อยากบีบบังคับจิตใจหลาน เหมือนที่ปู่ทำกับเคธอย่างไม่รู้ตัว...” เจ้าหญิงอลิซยิ้มให้ปู่สบายใจ ยอมเสียสละ
“ไม่ค่ะท่านปู่ ... อลิซไม่เคยคิดแบบนั้น ท่านปู่เสียสละเพื่อฮรีสอซ เพื่ออลิซ เพื่ออลันมามากพอแล้ว ถึงเวลาที่ท่านปู่จะได้พักเหนื่อยซักที”
“ขอบคุณมากนะอลิซ ขอบคุณจริงๆ” เจ้าหญิงอลิซกับคิงเฮนรี่สวมกอดกัน...เป็นความรู้สึกที่จับใจของปู่กับหลาน เจ้าชายอลันยืนอยู่หน้าห้อง..รู้สึกสงสารเจ้าหญิงอลิซที่ต้องฝืนทำในสิ่งที่ไม่อยาก..