บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 30 หน้า 4

ปานวาดล้วงก้อนปึกเงินที่ถูกขยำยัดใส่กระเป๋ากางเกงอย่างไม่สนใจค่า เธอคิดถึงตอนหลังจากออกโรงแรมแล้วไปเจอคนขายยา แล้วยืนคุยกันจนได้รู้ความจริงบางอย่าง

“ยาที่ทำให้เลิกเสพยาน่ะเหรอ ?! ..ราคาไม่ถึงห้าพันหรอกน้อง น้องไปเอามาจากไหน” 

ปานวาดเจ็บปวดหัวใจจนเกินจะยืนต่อไปไหว ค่อยๆ ทรุดนั่งลงริมถนนข้างทางแล้วร้องไห้อย่างไม่อายสายตาคนอื่น “ทำไมเรามันโง่อย่างนี้ !!! ..ทำไม !!!!!!!” ปานวาดพร่ำด่าตัวเอง ปานวาดคิดถึงเรื่องที่โดมติดยา “โดม ..ที่โดมติดยาต้องเป็นฝีมือไอ้สารเลวสองตัวนั่นแน่ !” หญิงสาวรีบลุกขึ้นเดินไป

ภายในห้องพักของปานวาด หญิงสาวเปิดประตูเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับมองออกไปข้างนอกว่าเจ๊กุชชี่กับไอ้เต้จะได้ยินเสียงที่ตัวเองกลับมารึเปล่า แล้วรีบเดินเข้ามาในห้อง มองหาโดม เห็นโดมนอนขดตัวหนาวสั่นเพราะอยากยาอยู่ที่เตียง

ปานวาดรีบเข้าไปหาแล้วปลุกโดม “โดม! ตื่นเร็ว!! เราต้องไปแล้ว !” ปานวาดพูดจบ ก็รีบไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้า แล้วโกยเสื้อผ้าจากตู้มาใส่กระเป๋าอย่างลวกๆ

“ไปไหนวาด ...เราจะไปไหน ?” โดมสะลึมสะลือพยายามจะมีสติ  พูดกับปานวาด

“ไปไหนก็ได้! ที่ไม่ใช่ที่นี่ ! คุณลุกขึ้นไหวไหม !!” ปานวาดพยุงโดมให้ลุกขึ้น โดมพยายามลุก  แต่ยังเดินโซเซ ปานวาดสะพายกระเป๋าเสื้อผ้า และพยายามพยุงตัวโดมให้ออกจากห้อง

แต่ทันทีที่ปานวาดเปิดประตูห้อง ! ก็เจอเจ๊กุชชี่ยืนกอดอกเอาเรื่องอยู่ “จะไปไหน !!!” โดยมีเต้และลูกน้องยืน ด้านหลัง

เต้ผลักโดมให้ล้มลง ลูกน้อง 2 คนเข้าไปดึงตัวปานวาดออกจากห้อง  เจ๊กุชชี่ปิดประตูห้อง ให้เต้อยู่กับโดม

โดมจะเข้าไปช่วยปานวาด “วาด...” แต่โดนเต้เตะเสยคางจนโดมมึน  นอนตาลอยอยู่ที่พื้น  

เต้มองโดมอย่างเยาะๆ “ไม่ต้องห่วงหรอก เจ๊แค่พาเมียมึงไปสั่งสอนมารยาททางสังคมนิดหน่อย” 

หลังร้านเจ๊กุชชี่ ปานวาดถูกเจ๊กุชชี่ตบอย่างแรง จนเซล้มหน้าคะมำลงกับพื้น!! เจ๊กุชชี่เดินเข้าไปดึงผมปานวาดให้เงยหน้าขึ้น“อุตส่าห์ให้ที่อยู่ที่กิน ..คิดจะเนรคุณหนีฉันเหรอ ?!!” เจ๊กุชชี่ตบปานวาดอีก

ปานวาดทั้งเจ็บทั้งแค้นพลางเช็ดน้ำตา พยายามให้ตัวเองเข้มแข็ง หันหน้ามาเผชิญกับเจ๊กุชชี่ “แกหลอกให้ฉันไปขายตัว! แกทำให้โดมติดยา!! คนอย่างแกไม่ตายดีแน่!! คอยดูนะ!! ฉันจะแจ้งตำรวจจับแก !! แกไม่รู้หรอกว่าฉันเป็นลูกใคร!! แกหลอกผิดคนแล้วนังกุชชี่ !!!” 

เจ๊กุชชี่เดินเข้าไปตบหน้าปานวาด ซ้าย-ขวา “ปากดีนักใช่ไหม !!!” ปานวาดโดนตบจนน่วม เจ๊กุชชี่ชี้หน้าด่าปานวาด“มึงยังมีหน้าพูดถึงพ่อแม่อีกเหรอ ?!!” แล้วเอานิ้วจิ้มหัวอย่างแรง “อีเด็กใจแตกอย่างมึง !! ทำพ่อแม่เสียชื่อ  เขาไม่จำมึงให้เสียสมองหรอก! จำไว้ ..วันที่มึงทิ้งพ่อทิ้งแม่มา..ชีวิตมึงก็มีค่าแค่หมาตัวนึงที่ร่านตามหมาตัวผู้ !” คำพูดของเจ๊กุชชี่ทำให้หัวใจปานวาดเจ็บปวด เพราะมันคือความจริงที่กระแทกใจ