บทละครโทรทัศน์ สะใภ้รสแซ่บ ตอนที่ 5 หน้า 4
![บทละครโทรทัศน์ สะใภ้รสแซ่บ ตอนที่ 5 หน้า 4](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
“นิด!! นิด!! รอด้วย” ประภาพรรณจะวิ่งตามนิโรบล แต่เอกราชจับแขนไว้ ทำให้ประภาพรรณต้องหันมาเผชิญหน้ากับเอกราช
ที่บ้านนรินทร์จรรยา ปทุมวดีเดินลงมาจากชั้นสอง เดินไปเดินมา แล้วมานั่งลงที่โซฟาในห้องรับแขก “ม้วน แต้ว น้อย” ทุกอย่างดูเงียบผิดปกติ “นังม้วน!! นังแต้ว!! นังน้อย!! ไปไหนกันหมดเนี่ย”
คราวนี้ ทั้งแต้ว และน้อยรีบวิ่งเข้ามา ด้วยความตกใจ
“คุณหญิงเป็นอะไรรึเปล่าคะ!!!” แต้วตกใจ
“เปล่า ชั้นไม่ได้เป็นอะไร ชั้นเห็นบ้านเงียบๆ ไปนั่งสุมหัวกันนินทาชั้นกันใช่มั้ย อย่าให้ชั้นจับได้นะ จะไล่ออกให้หมดเลย” ปทุมวดีเอ่ยหงุดหงิด
“ไม่ได้นินทาคุณหญิงเลยนะเจ้าคะ”แต้วรีบปฏิเสธ
“พวกเราช่วยป้าบัวเผื่อนอยู่ในครัวค่ะ” น้อยเสริม
“ดีแล้ว อยู่บ้านนี้มันต้องขยันๆ” ปทุมวดีมองไปรอบๆ บ้าน “คุณดวงแก้วกับหนูแพนก็ไม่อยู่...เฮ้อ...ไปกันหมด ทั้งลูกทั้งผัว เหลือชั้นอยู่บ้านคนเดียวทุกที เบื่อจริงๆ น้อย...ไปหาของว่างมาให้ชั้นกินหน่อย”
“ค่ะ” น้อยรับคำ เดินออกไป
แต้วคลานเข้ามาหาปทุมวดี“คุณหญิงก็ชวนเพื่อนๆ ไปหาที่เที่ยวกันซิคะ”
“ไปที่ไหนล่ะ” ปทุมวดีย้อนถาม
“ก็...ที่ที่คุณหญิงกับเพื่อนไปบ่อยๆ ไงคะ”
“นังแต้ว ใบ้ต่ออีกหน่อยซิ” ปทุมวดีพยายามนึก
“บริหารมือกับนิ้ว ต้องไปนั่งใช้สมอง คิดเลขเยอะๆ”
“รู้แล้ว!! ลืมไปเลย ดีมากนังแต้ว ไม่ได้ไปบ่อน เอ้ย ไม่ได้นัดเพื่อนๆ ไปนั่งเล่น ผ่อนคลายกันนานละ แกจะไปไหนก็ไปเถอะ”
“ค่ะ” แต้วรับคำแล้วแยกไป
ปทุมวดีหยิบมือถือ โทรหาคุณหญิงราตรี “คุณน้องราตรีเหรอคะ วันนี้คุณพี่ว่าง ว่าจะชวนคุณน้องกับเพื่อนๆ แก๊งคุณหญิงของเราไปคิดเลข กันหน่อยดีมั้ยคะ งั้นเดี๋ยวเจอกันที่เดิมนะคะ บ๊าย บาย” ปทุมวดียิ้มกริ่ม รีบลุกขึ้นไปแต่งตัว
ที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง เอกราชมองประภาพรรณตาละห้อย ด้วยความคิดถึง
“รีบพูดธุระของพี่เอกเถอะ มิวต้องรีบไป”
“ทำไมมิวต้องหนีพี่ด้วย รู้มั้ยว่าพี่อยากเจอมิวมากแค่ไหน หลายปีที่ผ่านมา พี่ตามหามิวตลอดก็ไม่เคยเจอ พอพี่มาเจอที่นี่ มิวก็ทำเหมือนไม่อยากเจอพี่”
ประภาพรรณมองหน้าเอกราชที่พูดความรู้สึกออกมาแล้ว “แล้วพี่เอกอยากเจอมิวทำไม”
“มิว...มิวก็รู้ว่าพี่รักมิวมาตั้งนานแล้ว รักมาตลอด ตอนนี้ก็ยังรักมิวเหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยนใจไปรักใครเลย” เอกราชเอื้อมมือมากุมมือประภาพรรณไว้ หญิงสาวค่อยๆ หดมือกลับ เอกราชหน้าเสียเล็กน้อย
“พอเถอะพี่ พี่เอกเลิกพูดเป็นลิเกกับมิวได้แล้ว แล้วเลิกคิดแบบนั้นกับมิวซะที มิวแต่งงานแล้ว”
เอกราชตกใจ แสร้งไม่รู้“แต่งงานแล้ว มิวแต่งเมื่อไหร่ แต่งกับใคร”
“กับคุณพันกร คนที่เจอเมื่อเช้าไง จำได้มั้ย”