บทละครโทรทัศน์ เล่ห์นางฟ้า ตอนที่ 19 (ตอนจบ) หน้า 17
อรวิภาเขิน ประสานสายตากับเจตน์ชาญ
บิวตี้นั่งเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์ มองธีภพแต่งตัวชุดโรงงาน ขนของส่งต่อคนงาน
“เร่งมือหน่อยสินายธี เดี๋ยวก็ขนไม่ทันหรอก ใกล้เที่ยงแล้วนะเร็ว ให้มันแข็งแรงหน่อย”
ธีภพลื่นล้ม ของที่ขนอยู่หลุดจากมือ
บิวตี้หัวเราะ โห่ “แย่จัง คนงานฝึกหัด ไม่ได้เรื่องเลย”
ธีภพโมโห “นี่ เลิกเยาะเย้ยเสียที”
“เลิกพูด อย่ามาหือ ไปทำงานต่อ”
ธีภพกัดฟันไปทำงานต่อ
“วางไม่เรียบร้อยเลย รื้อลงมาแล้วเรียงใหม่ เป็นถึงท่านประธานทำงานไม่เรียบร้อยเลยรู้ไปถึงไหน อายไปถึงนั่น รื้อลงมา”
ธีภพเดินมาใกล้ ดึงมือบิวตี้ “ถ้างั้นมาช่วยผมเลย”
“ไม่นะ มันไม่อยู่ในข้อสัญญา ไหนว่าจะไถ่โทษไง เคยทำกับฉันยังไง ก็ต้องให้ฉันทำกลับคืนบ้าง ไม่งั้นไม่หายโกรธ”
“ก็ได้” ธีภพดึงของลงมาจัดใหม่
เสียงออดบอกเวลาพัก คนงานทยอยไปกินข้าว
“พักแล้ว ไปหาอะไรกินก็ได้นะ” ธีภพเดินตรงมาชิดบิวตี้ ”นายจะทำอะไรน่ะ”
“ก็บอกว่าให้หาอะไรกินไม่ใช่เหรอ” ธีภพยื่นหน้าเข้าใกล้บิวตี้
“เกี่ยวอะไรกับฉันด้วย”
“ก็ผมมีชีวิตอยู่ได้เพราะคุณไง”
“บ้า เสี่ยว ไม่เอานะ ปล่อย” บิวตี้เดินหนี
“เดี๋ยวสิ จะไปไหน กลับมาให้กินก่อน”
บิวตี้วิ่งหนี ธีภพแกล้งวิ่งตาม ทั้งคู่หัวเราะอย่างร่าเริง
ภาวินีเสิร์ฟของว่างให้ธนา “วันนี้คุยกับคุณอดิศักดิ์ได้ผลไงคะ”
”เรียบร้อยดี เขาเลิกโกรธแล้ว เห็นแฮปปี้กับว่าที่ลูกเขยดีนี่”
“คุณเจตน์ชาญใช่ไหมคะ ก็เหมาะกันดีนะ”
“ว่าแต่คนของเราเถอะ เขาคุยกับคุณบ้างไหมว่าจะเอายังไงต่อ”
“ธีมากระซิบว่าจะมีข่าวดีหลังจากไปหัวหินนะคะ”
”ใกล้จะได้อุ้มหลานแล้วสินะ”
“สะใภ้ใหญ่คงต้องรอก่อน แต่สะใภ้เล็ก ไม่ต้องรอเลย” ภาวินีปรายตาไปที่เสือโคร่ง