บทละครโทรทัศน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 7 หน้า 34
17 กุมภาพันธ์ 2557 ( 17:24 )
625.8K
“อ้าวเหรอ ยังไม่ได้เฟิร์มหุ่นเลย แล้วนี่ฉันดูอ้วนรึเปล่า”
โรสรินอวดหุ่นให้ทุกคนดู อย่างถามความเห็น พีระ อุษาวดีและน้ำค้างส่ายหน้าให้โรสริน…
“หุ่นอย่างเนี้ยเนี่ยเหรอจะเดินแบบ แขม่วพุงซ่อนห่วงยางไว้ให้ดีๆ ล่ะคุณ”
“ให้กำลังใจกันบ้างมันจะตายมั้ย”
ตะวันยิ้มให้กวนๆ แล้วก็ควงน้ำค้างออกไป โรสรินมองตามอย่างรมณ์เสีย!
ตะวันนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เห็นว่าบริเวณบ้านปิดไฟหมดแล้ว มีเพียงแสงไฟจากโคมไฟอ่านหนังสือที่ตะวันกำลังใช้งานอยู่ ตะวันนั่งร่างแบบเวทีแคทวอล์ก ที่มีการประดับประดาตกแต่งด้วยดอกไม้ไทยนานาชนิดๆ ตะวันลงสีที่ดอกไม้เพิ่มสีสันและมีชีวิตชีวา แต่แล้วพลันโรสรินก็เดินเข้ามา มองๆ อย่างสงสัยว่าตะวันทำอะไร
“ฉันครั่นเนื้อครั่นตัวไงไม่รู้ นายมียาแก้ไข้รึเปล่า”
ตะวันตกใจไม่ทันตั้งตัว รีบเก็บแบบทันที แต่ด้วยความรีบจนลนลาน กระดาษที่ออกแบบไว้ตกพื้น
ตะวันลุกไปจะเก็บ แต่ช้ากว่าโรสรินที่ก้มเก็บได้ก่อน!!! โรสรินมองแบบเวทีแคทวอล์กที่ประดับประดาด้วยดอกไม้ แล้วอึ้งไป
“สวยมาก… ไหนนายบอกว่าจะไม่ช่วยฉันไง”
ตะวันอึกอัก “ใครว่าผมช่วยคุณ ผมก็แค่ออกแบบไว้เล่นๆ”
ตะวันจะขอคืน แต่โรสรินชักมือกลับไม่ให้
“โด่เอ๊ย ใจอ่อนล่ะซี้… แอบชอบฉันรึเปล่าเนี่ย… แอบชอบฉันแน่ๆ ใช่มั้ย!
โรสรินยิ้มๆ ถามแบบไม่คิดอะไร เล่นเอาตะวันชะงักไปเลย ตะวันดูเสียอาการอย่างมาก รีบเดินไปหยิบขวดยา แล้วยื่นให้กับโรสริน
ตะวันอึกอัก “ไปกินยานอนได้แล้วไป”
ตะวันปิดโคมไฟ แล้วเดินหนีไปเลย โรสรินมองตามตะวันอย่างงงๆ
“ถามเล่นๆ แค่นี้ ทำเสียอาการไปได้ เป็นบ้าอะไรเนี่ย”
ในไร่ตะวัน เช้าวันใหม่ ทีมงานกำลังช่วยกันอย่างแข็งขัน ตั้งโครงสร้างเวทีสำหรับเดินแบบ แข่งกับเวลาสุดๆ ห่างออกไปยุนอาพาพีชมาแนะนำให้กับตะวันและโรสรินได้รู้จัก
“คุณพีชคะ นี่คือคุณตะวันเจ้าของไร่ตะวันแห่งนี้ ส่วนนี่”
พีชยิ้มให้โรสริน
“นางแบบในฝันของฉัน คุณโรส… ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
พีชยื่นมือให้จับโรสรินจับมือทักทายด้วย ตะวันมองพีชที่แต่งตัวไฮโซ ใส่ชุดโค๊ทคอปิดลายเสือดาว สวมรองเท้าบู๊ทอย่างกับอยู่ยุโรป