บทละครโทรทัศน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนจบ หน้า 29
28 กุมภาพันธ์ 2557 ( 16:53 )
625.8K
ที่ห้องนอนตะวัน หมอฉีดยาตะวันเสร็จ หันมาทางโรสริน พีระ และน้ำค้าง
"ร่างกายคุณตะวันอ่อนเพลียเพราะสูญเสียน้ำ และพักผ่อนไม่เพียงพอ ไม่ต้องห่วงนะครับ หมอให้ยาไว้ทานแล้วพักสักสองสามวัน ร่างกายก็จะกลับมาแข็งแรงตามเดิม"
โรสริน พีระและน้ำค้างโล่งอก
"ขอบคุณนะคะหมอ น้ำค้างไปส่งค่ะ"
น้ำค้างเดินออกไปส่งหมอ เหลือโรสรินกับพีระสองคน โรสรินเดินไปนั่งข้างเตียง ขยับผ้าห่มให้ตะวัน พีระมองโรสริน
"โรสจะอยู่เฝ้าตะวันเอง เพราะโรสทำให้เค้าเป็นแบบนี้"
โรสรินมองตะวันด้วยความเป็นห่วงมากๆ
ที่หน้าบ้านตะวัน พีระเดินออกมาเจอน้ำค้างที่ส่งหมอเสร็จแล้วเดินกลับมา
"พี่โรสล่ะ"
"โรซี่อาสาอยู่ดูแลตะวัน แสดงว่าโรซี่เริ่มเปิดใจให้ตะวันแล้ว"
น้ำค้างยิ้มอย่างมีความหวัง
"หวังว่าเรื่องร้ายจะกลายเป็นดีนะ"
พีระยิ้มและพยักหน้า
โรสรินคอยดูแลตะวัน เช็ดตัวให้ตะวันทั้งคืน ทั้งๆที่ดึกมาก แต่โรสรินไม่ยอมนอน สุดท้ายก็ทนไม่ไหว สัปหงก แล้วก็สะดุ้งตื่นมาดูตะวันต่อ โรสรินนั่งอยู่ข้างเตียงตะวัน ไม่ยอมลุกไปไหน
เช้าวันใหม่ ที่ห้องนอน ตะวันสีหน้าดีขึ้น ลืมตาขึ้นมา เห็นว่าตัวเองอยู่ที่บ้านก็แปลกใจ พยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่ไม่ค่อยมีแรง โรสรินเปิดประตูเข้ามาพร้อมถาดอาหาร เห็นตะวันจะลุก ก็รีบวางถาดอาหารบนโต๊ะ และรีบเข้ามาช่วยพยุงตะวัน ตะวันหันไปมองโรสรินอึ้งๆ
"โรส"
"ลุกขึ้นมาทำไม"
"ผมหิวน้ำ"
โรสรินเดินไปรินน้ำใส่แก้วและเดินกลับมาให้ตะวัน ตะวันรับน้ำมาดื่ม ก่อนจะส่งคืนให้โรสริน ตะวันมองโรสรินงงๆ โรสรินเอาแก้วน้ำคืนมา แล้วเดินไปวางบนโต๊ะ ก่อนจะยกถาดอาหารเดินมานั่งข้างเตียงตะวัน
"ฉันทำข้าวต้มมาให้นาย"
โรสรินตักข้าวต้มขึ้นมาเป่า แล้วยื่นช้อนไปตรงหน้าตะวัน
"ผมทานเอง"
"ไม่ไว้ใจฉันเหรอ" ตะวันเงียบ
"ฉันไม่แกล้งนายแล้ว ทานซะ"
ตะวันกินข้าวต้มที่โรสรินป้อน ยังไม่เข้าใจกับสิ่งที่โรสรินทำ โรสรินป้อนข้าวต่อ
"ทานให้หมด จะได้ทานยา"
"ผมดูแลตัวเองก็ได้"
โรสรินหลุดปาก "ฉันเคยพยาบาลนายมาแล้วครั้งนึง" ตะวันอึ้ง
"ฉันทำได้ ไม่ต้องห่วง ลืมไปแล้วเหรอว่าฉันเป็น “นางฟ้า” ของนาย"
ตะวันชะงัก มองโรสรินที่ป้อนข้าวเค้า ข้าวเลอะปากตะวัน โรสรินเห็น
"ทานดีดีสิ เลอะแล้วเห็นมั๊ยเนี่ย"
โรสรินเอามือเช็ดปากให้ตะวันโดยไม่รังเกียจสักนิด