บทละครโทรทัศน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนจบ หน้า 30
28 กุมภาพันธ์ 2557 ( 16:53 )
625.8K
ตะวันคิดย้อนกลับไป
"ดื้อจริงๆเลยนาย นอนเยอะๆจะได้หาย"
ตะวันขำๆ "ทฤษฎีไหน"
"ทฤษฏีพยาบาลอย่างฉันเนี่ยแหละ พูดง่ายๆ จะได้โตไวไว" ตะวันหัวเราะ
"หัวเราะอะไร นายควรจะสำนึกบุญคุณฉันรู้มั๊ย เพราะตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยทำแบบนี้ให้ใคร"
"แล้วทำไมคุณถึงทำให้ผม"
ตะวันจ้องหน้าโรสรินแววตามีความหมาย โรสรินชะงัก รู้สึกเขินๆ แต่ทำหน้านิ่ง
"ไม่รู้ รู้แต่ว่าฉันอยากตอบแทนนายบ้าง บอกแล้วไงว่าจะเป็นพยาบาลส่วนตัวให้จนกว่าจะหาย"
โรสรินกึ่งงอนๆ โคตรน่ารัก
"นางฟ้าใจดีทำให้ขนาดนี้ยังจะดื้ออีกเหรอ"
ตะวันยิ้มชอบใจ เห็นถึงความปรารถนาดีของโรสริน
"โอเคครับ ผมไม่ดื้อแล้ว...นางฟ้า”ของผม”
ตะวันกับโรสรินมองหน้ากัน โรสรินแก้เก้อเอาน้ำให้ตะวัน
"ดื่มน้ำเข้าไปอีก นายน่ะพูดมากเกินไปแล้ว"
ตะวันเอาน้ำมาดื่ม แต่น้ำหกเลอะปาก โรสรินตกใจเผลอตัวใช้มือเช็ดปากให้ตะวัน นิ้วโป้งลูบเช็ดปากให้ตะวัน พลันหนุ่ม-สาว มองตากัน หน้าใกล้ๆ กัน โรสรินและตะวัน ชะงักราวกับต้องมนต์
ตะวันมองโรสรินตาเป็นประกาย ดีใจมั่นใจว่าโรสรินจำเรื่องเค้าได้แล้ว โรสรินเงยหน้าเห็นตะวันยิ้ม
"ยิ้มอะไร"
"เปล่า"
"เห็นอยู่ว่ายิ้ม"
"ผมมีความสุขน่ะ"
ตะวันยิ้มๆ โรสรินนิ่วหน้า แล้วก็ป้อนข้าวให้ตะวันต่อ
มุมหนึ่งในไร่ตะวัน น้ำค้างคุยโทรศัพท์กับตะวัน มีพีระยื่นหน้ามาฟังข้างๆ
"พี่ตะวันคิดว่าพี่โรสจำได้แล้วว่าพี่สองคนรักกัน"
น้ำค้างกับพีระหันมายิ้มให้กันฃ
ตะวันแอบคุยโทรศัพท์ สีหน้ามีความหวัง
"พี่มั่นใจ เพียงแต่โรสอาจจะยังจำไม่ได้ทั้งหมด แต่ครั้งนี้พี่จะไม่ถามตรงๆ เพราะโรสไม่มีทางยอมรับ"
น้ำค้างกับพีระนิ่วหน้า
"แล้วพี่ตะวันจะทำยังไง"
ตะวันยิ้ม อย่างนึกอะไรดีดีออก