บทละครโทรทัศน์ คิวบิก ตอนที่ 13 หน้า 10
13 มีนาคม 2557 ( 15:06 )
5M
1
“แกไปประชุมแทนพ่อเถอะ”
“แต่พรุ่งนี้เป็นวันประชุมใหญ่ หัวหน้าสาขามากันเยอะนะครับ”
“เดี๋ยวพ่อจะโทรบอกจงซินว่าให้แกไปแทน”
“อย่างงั้นก็ได้ครับ คุณพ่อรักษาสุขภาพด้วยนะครับ”
ซานกุ้ยพยักหน้า
“ผมเองก็เสียใจไม่น้อยไปกว่าคุณพ่อที่ไป่หลิงมาด่วนจากไป ยิ่งผมคิดถึงเธอมากเท่าไหร่ ผมก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป”
“หย่งเหวิน พ่อเข้าใจความรู้สึกลูกดี แต่ลูกต้องเข้มแข็ง เพราะไป่หลิงคงไม่อยากเห็นลูกท้อแท้และทำอย่างงั้น และที่สำคัญลูกคือความหวังเดียวที่พ่อเหลืออยู่ ถ้าลูกเป็นอะไรไป ตระกูลของเราจะหมดสิ้น”
“ครับ คุณพ่อ ผมให้สัญญาผมจะทำทุกอย่างเพื่อคุณพ่อและไป่หลิง”
ซานกุ้ยมองหย่งเหวินอย่างซึ้งใจ เสียงโทรศัพท์มือถือของหย่งเหวินดัง หย่งเหวินหันมาขอโทษซานกุ้ยก่อนจะกดรับ “ฮัลโหล”
อีกฝั่งเป็นลูกน้องหย่งเหวินพูดโทรศัพท์ “นายครับ เราเจอตัวคิวบิกแล้วครับ”
เห็นซานกุ้ยมองอยู่ หย่งเหวินรีบรวบรัดวางสาย “ขอบใจมาก” หย่งเหวินปิดโทรศัพท์
“ใครหรือลูก”
“เมื่อเช้าผมสั่งดอกไม้ที่ไป่หลิงชอบไปให้เค้า ที่ร้านโทรมาบอกว่าเอาไปไว้ที่หลุมศพเรียบร้อยแล้ว”
“ขอบใจที่ลูกยังรักไป่หลิงไม่เสื่อมคลาย” ซานกุ้ยดึงเหย่งเหวินมากอด หย่งเหวินเหลือบมองซานกุ้ยด้วยแววตาที่คิดชั่วร้าย
ประตูโกดังเปิดออก หย่งเหวินก้าวเข้ามาเห็นแสงจากภายนอกสาดเข้ามา หย่งเหวินเดินมากลางโกดัง เห็นลูกน้องสามคนยืนล้อมใครคนนึงที่ถูกมัดกับเก้าอี้ มีถุงคลุมหน้า หย่งเหวินเดินมาหยุดมองจ้อง
“นี่ครับนาย ไอ้คิวบิกที่เราตามหา”
“เอาผ้าคลุมหน้ามันออก”
ลูกน้องดึงผ้าคลุมหน้าออก เป็นชายคนนึงแต่งตัวหล่อ เจ้าสำอาง
“แกหรือคือคิวบิก”
“ใช่ ชั้นนี่แหละคือคิวบิกผู้เป็นเงาของหลินหลานเซ่อ ถ้าพวกแกไม่อยากตายรีบแก้มัดชั้นเดี๋ยวนี้”
ลูกน้องมองหน้าหย่งเหวิน
“ชั้นจะเชื่อได้ไงว่าแกคือคิวบิกตัวจริง”
“ชั้นนี่แหละตัวจริงเสียงจริง ถ้าแกไม่เชื่อ แกก็ไปถามหลินหลานเซ่อดู”
หย่งเหวินหันไปถามลูกน้อง “ไปเจอตัวมันที่ไหน”