บทละครโทรทัศน์ คิวบิก ตอนที่ 13 หน้า 9
13 มีนาคม 2557 ( 15:06 )
5M
1
“ถ้าคุณหลินอยากจะตอบแทนเธอ ก็ยกหนี้ให้เธอแล้วปล่อยเธอกลับเมืองไทยไปไม่ดีกว่าหรือครับ”
หลานเซ่ออึ้ง ไม่พอใจ “แต่เงินตั้งยี่สิบล้านไม่ใช่น้อยนะจงซิน”
“ผมรู้ว่าคนอย่างคุณหลินไม่ได้เสียดายเงินหรอกครับ คุณหลินเพียงแต่เสียดายฤทัยนาค ใช่มั้ยครับ” หลานเซ่อที่กำลังหั่นเสต๊กชะงัก วางซ่อมวางมีด หยิบน้ำดื่มบ่ายเบี่ยง
“ชั้นจะเสียดายเธอเรื่องอะไร เธอเป็นลูกหนี้ชั้นนะ แล้วผู้หญิงหน้าตาอย่างงั้น นายคิดว่าชั้นชอบเธองั้นหรือ” หลานเซ่อทำเสียงเข้มปฏิเสธ จงซินมองอย่างรู้ทันแต่ไม่แสดงออกมาให้หลานเซ่อรู้
“เอาล่ะครับ ถ้าคุณหลินไม่ได้ชอบฤทัยนาคแล้วก็ไม่ได้เสียดายเธอ ผมก็ไม่ว่าอะไร ผมแค่ติงไม่อยากให้คุณหลินมีปัญหากับคุณเพ่ยอิงเท่านั้น”
“ก็อย่างที่ชั้นบอกนาย ที่ชั้นทำไปก็แค่อยากจะช่วยเด็กนั่นบ้าง ตอบแทนที่เค้าช่วยชีวิตชั้นเท่านั้นเอง”
หลานเซ่อยังพยายามอ้างหาเหตุผลมารองรับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
“เอาล่ะครับ ผมเข้าใจแล้ว ผมขอโทษด้วยที่ไม่น่าเอาเรื่องนี้มาพูดกับคุณ”
จงซินพูดจบหันมากินอาหารต่อ หลานเซ่อเหลือบมองรู้สึกละอายแก่ใจที่ตำหนิจงซิน
“ชั้นเข้าใจที่นายเตือนเพราะหวังดีกับชั้น แต่ถ้าชั้นไม่ทำอะไรลงไป ชั้นกลัวว่าจะกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวเกินไปรึเปล่า ในขณะที่เด็กนั่นยอมเอาชีวิตเข้าเสี่ยงช่วยชั้น นายเข้าใจที่ชั้นพูดใช่มั้ย”
“ผมบอกแล้วไงครับว่าผมเข้าใจ”
“ถ้านายเข้าใจชั้นค่อยโล่งอกหน่อย”
“โล่งอกทำไมหรือครับ”
“ก็... ชั้นกลัวว่านายจะคิดว่าที่ชั้นทำไป เพราะชั้นชอบเด็กฤทัยนาคนั่น”
“ก็คุณหลินบอกผมแล้วไงครับว่าไม่ได้ชอบ” จงซินแกล้งย้อนกลับ
หลินจำใจพยักหน้า “อืมม... เอาล่ะ นายสั่งกาแฟให้ชั้นหน่อยนะ ชั้นจะเข้าห้องน้ำ”
หลานเซ่อลุกออกไป จงซินมองตามอมยิ้ม “ปากแข็งจริง ๆ”
ที่บ้านซานกุ้ย ชายชรายืนมองภาพไป่หลิงนึกถึงหลานสาว คิดถึงไป่หลิงที่คอยปรนนิบัติดูแลตนเองมาตลอด ซานกุ้ยมองภาพถ่ายไป่หลิงแล้วก็ถอนใจ
“ไป่หลิง ทำไมหลานถึงได้อายุสั้นอย่างนี้ หลานไม่น่ารีบจากลุงไปเลย ”
หย่งเหวินเดินเข้ามาหยุดมอง เห็นซานกุ้ยยืนซึม
“คุณพ่อครับ”
ซานกุ้ยหันมามอง “ว่าไงหย่งเหวิน”
“ผมจะบอกว่าพรุ่งนี้มีประชุมเก้าโมงที่ฉายหงส์กรุ๊ปนะครับ”