บทละครโทรทัศน์ คิวบิก ตอนที่ 12 หน้า 11
13 มีนาคม 2557 ( 14:24 )
5M
1
นาควิ่งตามหลานเซ่อออกมาข้างนอกคอนเทนเนอร์ รอบตัวมืดแล้ว
“เดี๋ยวค่ะ”
หลานเซ่อชะงักหันมามอง
“ชั้นอยากขอบคุณที่นายไม่ปล่อยให้มีนากลับไปกับหลินเพ่ยอิง”
“ชั้นช่วยได้แค่ยืดเวลาให้เด็กคนนั้น เพราะอีกไม่กี่วันเพ่ยอิงก็ต้องกลับมาเอาตัวเธอคืนอยู่ดี”
“แต่นายช่วยส่งเธอกลับเมืองไทยได้มั้ยคะ”
“ชั้นทำแบบนั้นไม่ได้ มันผิดกฎของเรา”
หลานเซ่อหันจะเดินกลับแล้วหันกลับมามองหน้านาค
“แล้วชั้นก็อยากจะบอกเธอว่าอย่าเอาชั้นไปเปรียบกับหลินเพ่ยอิง” หลานเซ่อหันเดินกลับไป
นาคมองตามงงๆ ไม่เข้าใจสิ่งที่หลานเซ่อบอก “หมายความว่าไง”
หลานเซ่อนั่งอยู่ในรถนึกถึงที่นาคพูดใส่หน้าเขาเมื่อบ่าย
“ใช่สิ คุณเองก็ไม่ต่างจากไอ้หลินเพ่ยอิงหรอก คุณต้องการพี่สาวชั้นมาเป็นนางบำเรอ เหมือนกับไอ้หลินเพ่ยอิง ใช่มั้ย”
หลานเซ่อหงุดหงิดกับคำพูดนั้นของนาค รำพึงกับตัวเอง “ปากจัดจริงๆ”
ภายในคอนเทนเนอร์ นาคลงนั่งบอกมีนา
“เธอนี่นะ ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ดันไปบอกเค้าว่าเป็นเด็กหลินหลานเซ่อ”
“ชั้นขอโทษ ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าเค้าคือหลินหลานเซ่อ แล้วเธอกับเค้าเป็นแฟนกันหรือ”
“เธอจะบ้าหรือ !!”
“แต่เค้าตกใจมากนะตอนที่เค้าเข้ามา แล้วเห็นเธอนอนสลบไป เค้าเกือบจะฆ่าหลินเพ่ยอิงจริงๆแล้วนะ ชั้นว่าเค้าโกรธแล้วก็หวงเธอมาก”
“หวงชั้นหรือ”
“ก็ใช่สิ ชั้นถึงนึกว่าเธอกับเค้าเป็นแฟนกัน”
“เธออย่าพูดอย่างนี้ให้ใครได้ยินนะ คนเค้าจะหัวเราะเยาะชั้น”
“ถ้าไม่ได้เป็นแฟน แล้วทำไมเค้าถึงต้องห่วงเธอขนาดนั้น”
“เค้าคงกลัวว่าถ้าชั้นตายเค้าก็จะสูญหนี้น่ะสิ”
“อย่างงั้นหรือ”
“ก็ใช่สิ เค้างกจะตาย ที่เค้าให้ชั้นมาอยู่นี่ ไม่ใช่ว่าเค้าพิสวาสชั้นหรอกนะ เค้าให้ชั้นมาทำงานใช้หนี้ เอาล่ะ เธอไปกินข้าวซะ”