บทละครโทรทัศน์ คิวบิก ตอนที่ 12 หน้า 15
13 มีนาคม 2557 ( 14:24 )
5M
1
ไป่หลิงมองหย่งเหวินน้ำตาไหลด้วยความผิดหวัง
“ถ้าเธอบอกเรื่องนี้กับคุณพ่อ ชั้นจะฆ่าเธอแล้วก็ฆ่าคุณพ่อด้วย”
“ชั้นไม่คิดเลยว่าพี่จะเป็นคนเลวอย่างนี้ คุณลุงเลี้ยงพี่มาตั้งแต่เด็กรักพี่เหมือนลูกแท้ๆ แต่พี่กลับอกตัญญู คิดจะฆ่าแม้กระทั่งผู้มีพระคุณ”
“ชั้นฆ่าได้ทุกคนที่ขวางทางชั้น”
“ก็ลองดู” ทั้งสองจ้องหน้ากันอย่างไม่ลดละ
ซานกุ้ยนั่งอ่านหนังสืออยู่ด้านล่าง ได้ยินเสียงปืนดัง ซานกุ้ยสะดุ้ง ลูกน้องยืนอยู่ด้านนอกหันมอง
“เสียงปืนครับ”
“ไปดูซิ”
ลูกน้องวิ่งขึ้นบันไดไป ซานกุ้ยเดินตามไปอย่างเร็ว
บนห้องนอนหย่งเหวินนั่งกอดศพไป่หลิง หย่งเหวินร้องไห้สะอึกสะอื้น เห็นที่หน้าอกไป่หลิงมีรอยเลือด ลูกน้องซานกุ้ยวิ่งนำเข้ามา
“มีอะไรครับคุณหย่งเหวิน”
ซานกุ้ยตามเข้ามาชะงักตะลึง “ไป่หลิง! นี่มันเรื่องอะไรกันหย่งเหวิน”
“ไป่หลิงครับ เธอยิงตัวตาย”
“ยิงตัวตาย ยิงตัวตายเรื่องอะไร”
“ไป่หลิงเค้าโกรธที่มีผู้หญิงโทรมาหาผมเมื่อวานนี้ ผมก็บอกแล้วว่าไม่มีอะไรเป็นเพื่อนนักเรียน แต่เค้าไม่เชื่อหาว่าผมโกหก เราก็เลยทะเลาะกัน”
“แล้วทำไมไป่หลิงถึงต้องยิงตัวตาย”
“ไป่หลิงเค้าโกรธแล้วก็หึงหวงผมมาก เค้าไปคว้าปืนใต้หมอนแล้วมาขู่ให้ผมยอมรับความจริงว่าผมมีอะไรกับผู้หญิง เค้าบอกว่าถ้าไม่ยอมรับ เค้าจะยิงตัวตาย ผมก็บอกว่าไม่มีอะไรจริงๆ แต่เค้าคาดคั้นให้ผมยอมรับให้ได้ แล้วเค้าคงโกรธมาก มือก็เลยไปกดไกปืนทำให้ปืนลั่น”
“โธ่.... ไป่หลิง ไป่หลิงหลานรักของลุงทำไมถึงคิดสั้นอย่างนี้”
ซานกุ้ยกอดศพไป่หลิงร้องไห้ หย่งเหวินร้องไห้ไปเหลือบมองไปอย่างโล่งใจ
พิธีฝังศพของไป่หลิง จัดขึ้นในสุสานแห่งหนึ่ง คนในฉายหงส์กรุ๊ปมาร่วมงานกันอย่างพร้อมเพรียง บรรยากศเศร้าสลด ซานกุ้ยเป็นคนแรกที่กำดินโยนลงหลุมศพ ถัดมาจึงเป็นหย่งเหวินที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างมากหลินหลานเซ่อยืนอยู่ด้านข้างตบไหล่อย่างปลอบใจ หย่งเหวินหันมอง
“ชั้นรู้ว่านายเสียใจ แต่ไป่หลิงเค้าไปสวรรค์แล้ว”
หย่งเหวินร้องไห้สะอึกสะอื้นมองหลานเซ่อ “ครับคุณหลิน”
เพ่ยอิงมองหย่งเหวินแล้วส่ายหน้าสบถกับตัวเอง “ขี้แยชิบ”
หย่งเหวินเดินหลีกออกไป หลานเซ่อเดินเข้ามากำดินโยนลงหลุมแล้วเดินออก ถัดไปเป็นเพ่ยอิงเดินและจงซิน ตามลำดับ เหม่ยจิงเดินเข้ามาหยุดมองน้ำตาไหลริน
“ไป่หลิง พี่เสียใจนะ ไม่คิดว่าน้องจะมาด่วนจากไป ขอให้เธอไปสู่สุคติเถอะนะ”
เมื่อพิธีจบ หลานเซ่อก็เดินทางกลับ เขาเดินก้าวลงบันไดมีเหม่ยจิงกับจงซินเดินตาม ท่ามกลางบอดี้การ์ดคุ้มกันแน่นหนาเกือบสิบคน หย่งเหวินลอบมองมาจากมุมหนึ่ง ด้วยสีหน้าและแววตาที่เกลียดชัง