บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 11 หน้า 16
“ฉันดื่มยังไงก็ได้” อัญชันพยายามเปลี่ยนเรื่องพูด “ว่าแต่เธอมารอฉัน มีธุระอะไรรึเปล่า”
“ฉันเป็นห่วงพี่กัลป์ คิดว่าเธอคงจะมีข่าวอะไรให้ฉันรู้บ้าง”
“ก็ยังบาดเจ็บอยู่ โดยเฉพาะข้อมือของเขา”
“ถ้าอย่างนั้น ฉันก็ฝากให้เธอดูแลเขาแทนฉันด้วย” อัญชันมองหน้าดอกไม้อย่างใจเสีย
“เราเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน แต่เธอเคยเป็นทั้งเพื่อนรักและคนรักของพี่กัลป์ นอกจากฉัน...ก็คงไม่มีใครหวังดีกับพี่กัลป์เท่าเธออีกแล้ว”
“เธอหมายความว่ายังไง”
“ก็เพราะเธอคือ อัญชัน ราชสีห์ ที่รักและหยิ่งในเกียรติยศของลูกผู้หญิง ฉันมั่นใจว่าเธอไม่มีวันทำเรื่องไม่เหมาะสมแน่นอน ที่เธอเป็นห่วงและไปดูแลพี่กัลป์ สามีของฉันก็เพราะความเป็นเพื่อน” ดอกไม้เน้น “เพื่อนรักที่ตายแทนกันได้”
อัญชันสะเทือนใจกับเรื่องราวที่ดอกไม้พูด อัญชันอึ้งไปอย่างเห็นได้ชัด ดอกไม้ดูออก “ฉันพูดถูกรึเปล่า”
อัญชันนิ่ง ดอกไม้ยิ้ม หยิบผ้าพันคอจากถุงกระดาษ “ผ้าพันคอผืนนี้ ฉันถักตั้งแต่วันที่รู้ว่าพี่กัลป์กลับมา ฝากเอาไปให้เค้าด้วย ส่งให้ถึงมือพี่กัลป์ด้วยละ และบอกเค้าด้วย ไม่ว่าวันคืนจะผ่านไปนานแค่ไหน ภรรยาคนนี้ยังรักและห่วงใย เค้าเสมอ ไม่เคยลืมวันเก่าๆที่เราเคยอยู่ด้วยกันเลย...ฉันยังรอพี่กัลป์กลับมา ขอบคุณนะ สำหรับโกโก้ร้อน” ดอกไม้ส่งผ้าพันคอถักให้ พร้อมกับกุมมืออัญชัญไว้ อัญชันอึ้งรับผ้ามาแล้ว นํ้าตาเอ่อซึม
ทางเดินหน้าบ้านอัญชัน ดอกไม้เดินกลับออกมา หยุด แสงไฟส่องให้เห็นด้านมืดด้านสว่างบนใบหน้างามนั้น
ดอกไม้รำพึงกับตัวเอง “อัญชัน...มนุษย์เห็นแก่ตัวด้วยกันทั้งนั้น”
ห้องนอนอัญชัน อัญชันนั่งเหม่ออยู่ ก่อนดูเหลือบไปดูผ้าพันคอที่วางไว้ ใจยังคิดถึงคำพูดดอกไม้ในฉากก่อนหน้านี้
“ก็เพราะเธอคือ อัญชัน ราชสีห์ ที่รักและหยิ่งในเกียรติยศของลูกผู้หญิง ฉันมั่นใจว่าเธอไม่มีวันทำเรื่องไม่เหมาะสมแน่นอน”
ภาพความทรงจำระหว่างอัญชัญกับกัลป์ เห็นถึงความรักระหว่างกัน
แววตาอัญชันดูลังเล และปวดร้าว อัญชันทรุดลงเท้าแขนกับเตียงและสะอื้นจนตัวโยน
หน้าโรงพักเมืองพล ตะเภาเดินจํ้าๆนำจงอางมาที่โรงพัก เห็นหมวดนิตย์กับตำรวจที่ออกเวรแล้วกำลังนั่งดื่ม