บทละครโทรทัศน์ เลือดตัดเลือด ตอนที่ 15 (2/2) หน้า 6
อนาวิลมองตามเจ็บใจที่ดุจดาวหนีไปได้
อนาวิลเดินออกมาเจอเม่ยยืนอยู่ อนาวิลชะงัก
“แล้วถ้าเป็นเม่ยพี่วินจะบอกเหตุผลได้ไหมคะ ?”
อนาวิลมองเม่ยมีสีหน้าหนักใจ
วายุจับมือดุจดาวเดินออกมาจากบ้านของเม่ย “เธอเป็นอะไรไหม”
ดุจดาวส่ายหน้า “ฉันไม่เป็นไร แล้วคุณมาได้ยังไง ?”
“ฉันเป็นห่วงเธอก็เลยแอบตามมา” ดุจดาวอึ้ง ซึ้งใจ แต่ทำหันไปมองทางอื่น วายุเสียงอ่อย “เธอคงไม่โกรธ...”
“ฉันจะโกรธคุณทำไม”
วายุสงสัย “อนาวิลยังไม่ตาย ทำไมเค้าต้องโกหกทุกคน”
“ไม่รู้ แต่ที่รู้คือเค้าเปลี่ยนไป ไม่ใช่อนาวิลคนเดิม เหมือนเค้าจะไม่ใช่พี่ชายฉันอีกแล้ว” ดุจดาวน้ำตาไหลรู้สึกเศร้า
วายุสงสารทนไม่ไหวดึงดุจดาวมากอดปลอบใจ ดุจดาวที่อยู่ในอ้อมกอดวายุอึ้งๆ รู้สึกแปลกๆ
ที่บ้านของเม่ย อนาวิลเล่าเรื่องราวของตนที่เกิดขึ้นให้เม่ยฟัง
“พี่นัดเจอพ่อที่นั่นเพราะต้องการให้พ่อช่วย แต่พอไปถึงกลับเจอโชว”
“คุณชายไปที่นั่นทำไมคะ ?”
“พี่ไม่รู้ แต่เค้าพยายามทำร้ายพี่ เราสู้กัน พี่พลาดถูกโชวยิง” เม่ยมองหน้าอนาวิลเงียบๆ “พี่บอกความจริงกับเม่ยหมดแล้ว ถ้าเม่ยไม่เชื่อพี่ก็เข้าใจ”
“แล้วทำไมพี่วินต้องโกหกคุณลุงอนันต์กับคนอื่นๆ ว่าตายแล้ว”
“บางทีการที่พ่อและคนอื่นๆ คิดว่าพี่ตายอาจจะดีกว่า”
“เพราะอะไรคะ ?”
“เพราะพ่อได้รับคำสั่งให้ตามจับพี่ไปลงโทษ”
เม่ยตกใจ “อะไรนะคะ ?” อนาวิลหน้าเครียด สีหน้าเจ็บปวด เม่ยมองอนาวิลอย่างเห็นใจ
ที่บ้านของอนันต์ ในห้องทำงาน อนันต์มีสีหน้าเคร่งเครียด ขณะเจ้าหน้าที่กำลังรายงาน “พวกเราค้นหาจนทั่วแล้ว แต่ยังไม่เจออนาวิลเลยครับท่าน”
“หมายความว่าไง ทำไมยังไม่เจออีก” อนันต์มีสีหน้าแปลกใจ
สักพักเสียงดุจดาวก็ดังขึ้น “ก็เพราะพี่วินยังไม่ตายไงคะ” อนันต์หันไป เห็นดุจดาวเดินเข้ามา
เจ้าหน้าที่ออกไปแล้ว ดุจดาวยื่นปลอกกระสุนปืนปลอมที่เก็บได้ให้ดู
“อะไร ?” อนันต์เอ่ยถาม