บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 22 หน้า 16
“คุณเจตร !! ..ขี้โกง !!” ดารากาเขินหนัก
“งั้นผมจูบแก้มคุณดาวคืนก็ได้นะครับ..จะได้ไม่ขี้โกง” เจตรยิ้มกรุ้มกริ่ม
“คุณเจตร !!” ดาราการีบเอามือปิดแก้มทั้งสองข้าง
“ผมล้อเล่น...แค่นี้ก็ชื่นใจแล้ว ..ผมไปก่อนนะครับ” เจตรยิ้ม เอามือแตะแก้มตัวเอง แล้วเดินไปที่ประตู ห้องหันมายิ้มบ๊ายบายดารากา แล้วเดินออกไป ดารากามองเจตรอย่างยิ้มมีความสุข แล้วค่อยหันไปมองทาง ห้องจีราวัจน์ด้วยสีหน้าห่วงจีราวัจน์
หลายวันผ่านไป จีราวัจน์พาจริยาเดินออกมาที่หน้าศาล มีนักข่าวดักรอเพียบ จีราวัจน์ไม่ตอบอะไร พา จริยาเดินหนีนักข่าว เวลาผ่านไป สาธิตย้ายออกจากห้องไอซียูมาอยู่ห้องพักธรรมดา แต่ยังไม่รู้สึกตัว จีราวัจน์แอบ เข้ามาเยี่ยม เดินเข้าไปข้างเตียง อยากจะแตะตัวสาธิตแต่ไม่กล้า ได้แต่ยืนมองสาธิตที่หลับไปแบบไม่รู้เรื่องราว อย่างเงียบๆ
ที่กองถ่ายละครเรื่องรักริษยา จีราวัจน์ในชุดแต่งกายพีเรียดเดินออกจากฉากมา สีหน้าดูซีดเซียวกว่า ทุกวัน พอเดินออกมาจีราวัจน์แหงนมองฟ้า แล้วรู้สึกหน้ามืด เซจะล้ม แต่ทรงตัวได้ทัน พอเห็นตัวเองมีอาการ วิงเวียนอย่างนั้นก็เริ่มระแวงขึ้นมา จีราวัจน์มองไปเห็นทีมงานพากันซุบซิบเมื่อเห็นตนมีอาการแบบนั้น
ภายในรถตู้ที่จอดที่กองถ่าย จีราวัจน์แอบเอากล่องที่ตรวจครรภ์ที่ไปซื้อมาออกจากกระเป๋า เริ่มกลัวว่า ตัวเองจะตั้งครรภ์รึเปล่า สุกี้เปิดประตูรถตามจีราวัจน์ออกไปถ่ายละครต่อ จีราวัจน์รีบเก็บกล่องที่ตรวจครรภ์ซ่อน เอาไว้ไม่ให้สุกี้รู้ แล้วลงไปจากรถ
วันเดียวกันนั้น เจนจิรามาเยี่ยมสาธิตที่ยังไม่ฟื้น เจนจิราตัดเล็บมือให้กับสาธิต พร้อมกับเสียบหูฟังให้ สาธิตฟังเพลงจากโทรศัพท์
อีกด้านหนึ่ง จีราวัจน์กำลังเข้าฉากเต้นรำลีลาศในละครรักริษยา ระหว่างที่เต้นรำจังหวะวอลท์หมุนไป พร้อมกับพระเอก จีราวัจน์ตาลาย มองเห็นสาธิตมายืนอยู่นอกฉาก จีราวัจน์ตกใจมากที่เห็นสาธิตที่นั่น เพราะกลัว ว่าเป็นวิญญาณของสาธิตมาลา
จีราวัจน์เต้นรำกับพระเอกในเรื่อง แต่สายตากลับจับไปที่สาธิตตลอดเวลา ไม่ว่าจะหมุนหันไปทางไหน จีราวัจน์ก็พยายามมองหาสาธิต พระเอกในเรื่องพาเธอหมุนจนรู้สึกวิงเวียน ตาลาย ขาอ่อนและล้มลงในที่สุด ชยันต์สั่งคัต วิ่งมาอุ้มจีออกจากฉากไปทันที
ที่โรงพยาบาล จีราวัจน์นอนบนเตียงถูกเข็นเข้ามาตามทางในห้องฉุกเฉินด้วยความรวดเร็ว โดยมีชยันต์ วิ่งตามมาด้วย
“จีถึงโรงพยาบาลแล้ว...ไม่ต้องกลัวนะ” พยาบาลและแพทย์หญิงคนหนึ่งเข้ามารับตัวจีราวัจน์ไว้
“คนไข้มีอาการอะไรมาคะ” หมอเอายถามกับชยันต์
“เขาเป็นลมครับ” ชยันต์เอ่ยตอบอาการ