บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 22 หน้า 23
“เรื่องจี ...” ชยันต์จะบอกเรื่องจีราวัจน์
“คุณพ่อรอเปี๊ยกข้างนอกนะคะ” ปียากุลพูดแทรกเพราะไม่อยากฟังเรื่องจีราวัจน์อีกแล้ว เอ่ยบอกพัฒนะ แล้วพูดกับชยันต์
“รีบเข้าไปจัดการให้จบๆ ซะ ทุกอย่างจะได้สิ้นสุดกันสักที!” ปียากุลพูดจบก็เดินนำชยันต์เข้าด้านในเขต ทันที ชยันต์มองปียากุลอยาางเจ็บปวดใจ
ปียากุลกับชยันต์ต่างนั่งสงบตรงหน้าเจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่มองปียากุล และชยันต์ก่อนจะถามทบทวน อีกครั้งว่า...
“แน่ใจแล้วนะครับว่า...?”
“ต้องเซ็นต์ใบหย่าตรงไหนบ้างคะ ?” ปียากุลตัดบท เพราะไม่อยากทนฟังอะไรอีกแล้ว ชยันต์มองปียากุล แต่ปียากุลเชิดหน้ามองตรง ไม่มองชยันต์แม้แต่หางตา
“ถ้าคุณทั้งสองฝ่ายยินยอมที่จะหย่า โดยเห็นพ้องต้องกันแล้ว ก็ขอให้ลงชื่อที่ใบสำคัญการหย่าทั้งสอง ฉบับนี้ได้เลยครับ” เจ้าหน้าที่เห็นว่าปียากุลตัดสินใจแล้ว จึงวางเอกสารการหย่าตรงหน้าปียากุลและชยันต์
ปียากุลกับชยันต์มองเอกสารการหย่า แล้วต่างสะเทือนใจทั้งคู่ นึกถึงตอนที่ยังรักกัน ปียากุมือสั่น เหมือน เก็บกลั้นความเจ็บไว้ ชยันต์มองปียากุลด้วยหัวใจที่เจ็บไม่แพ้กัน
“เปี๊ยก...” ชยันต์อยากจะบอกให้ปียากุลชะลอเรื่องหย่าไว้ก่อน แต่ปียากุลได้ยินเสียงชยันต์ แล้วทำให้ ปียากุลคิด ภาพถึงภาพตอนที่ตนทะเลาะกับชยันต์ และเห็นชยันต์เข้าข้างจีราวัจน์เสมอมา ปียากุลรีบเอามือเช็ด น้ำตา แล้วตัดสินใจหยิบปากกาจากเจ้าหน้าที่
“เซ็นชื่อตรงนี้ใช่ไหมคะ ?” ปียากุลพูดกับเจ้าหน้าที่
“ครับ..” เจ้าหน้าที่เอ่ยตอบ ปียากุลเช็นชื่อบนใบหย่าทันที แล้วยื่นใบหย่าให้ชยันต์เซ็นต่อ ชยันต์มองใบ หย่าที่ปียากุลเซ็นเรียบร้อยแล้วมองปียากุล ปียากุลเบือนหน้าหนีไปทางอื่น เพื่อไม่ให้ชยันต์เห็นความเจ็บปวด
“เปี๊ยก..” ชยันต์เอ่ยกเรียกได้แค่นั้น
“รีบเซ็นสักที! เวลาของเปี๊ยกมีค่า ต้องเอาไปทำอะไรที่มีสาระกว่านี้” ปียากุลรีบพูดแทรกขึ้นน ชยันต์มอง ปียากุลอย่างเจ็บปวด แล้วตัดสินใจเซ็นใบหย่า ปียากุลเหลือบมองชยันต์เซ็นใบหย่าอย่างเจ็บปวด
เวลาต่อมา ชยันต์กับปียากุลเดินลงมาจากสำนักงานเขต พร้อมกับถือใบหย่าออกมาคนละใบ ปียากุลมี สีหน้าเย็นชาไม่สะทกสะท้านอะไร ชยันต์ที่เดินตามมา แต่ปียากุลทำเหมือนไม่มีเยื่อใยต่อเขาแล้ว ปียากุลเดินมา ถึงรถที่มาจอดรออยู่แล้วเอ่ยขึ้น
“ลากันตรงนี้ ไม่มีเปี๊ยกในชีวิตแล้ว ขอให้คุณโชคดี”