บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 22 หน้า 7
สิทธาใช้ช่วงที่จีราวัจน์เผลอ คว้าของใกล้มือขว้างใส่จีราวัจน์ จีราวัจน์หันหลบ สิทธาพุ่งเข้าไปบิดมือ จีราวัจน์จน..แจกันที่ถืออยู่หล่นลงพื้น สิทธาเหวี่ยงจีไปอีกทาง แล้วรีบหันไปคว้าปืนที่ซ่อนไว้ในลิ้นชักมาจ่อที่ หน้าผากจีราวัจน์ จีราวัจน์มองสิทธาอย่างชะงักไป
เวลาต่อมา ศิริลักษณ์นอนจมกองเลือดท่ามกลางเศษแจกัน จริยาพยายามวิ่งกะเผลกๆ ขึ้นบันไดเพื่อ ไปช่วยจีราวัจน์
“จี !!!!”
“อย่าครับคุณหญิง !!!” เลขาของสิทธาพุ่งเข้ามาดึงแขนจริยาไว้
“ถอยไป !!!! ไม่อย่างนั้นฉันยิงแกแน่ !!!” จริยาควักปืนจากในกระเป๋าถือออกมาจ่อหน้าเลขา เลขาชะงักไป คิดไม่ถึง จริยาอาศัยทีเผลอถีบตัวเลขาเต็มแรง จนอีกฝ่ายเสียหลักกลิ้งตกบันไดไป
ทันใดนั้น ได้ยินเสียงปืนดังขึ้น ดังมาในห้องนอนของสิทธา
“จี !!!!!!!” จริยรีบหันมองตามเสียงปืน พร้อมร้องเรียกจีราวัจน์อย่างตกใจ
ภายในห้องของสิทธา จีราวัจน์ดันปืนในมือสิทธาขึ้นฟ้า พยายามจะแย่งปืนสิทธา แต่สิทธาไม่ยอม
“คิดว่าแม่แกจะช่วยอะไรแกได้เหรอ?!!...แกก็เห็นแล้วว่าคนที่คิดจะล้มฉัน ไม่เคยมีใครรอด !! ทั้งเพื่อน ไอ้สาธิต ไอ้สาธิต แม้แต่แกกับแม่แก !!” สิทธาใช้กำลังที่เหนือกว่า บิดบังคับปากกระบอกปืนจ่อเข้าหาจีราวัจน์
“สักวัน ...เวรกรรมต้องตามสนองแก !!!!” จีราวัจน์เอ่ยสาปแช่งอีกฝ่าย
“ไม่มีเวรกรรมบ้าบอทำอะไรฉันได้หรอก! ไม่อย่างนั้น...มันคงทำไปแล้ว” สิทธาเอ่ยเยาะ
“..ลาก่อน” สิทธาเอ่ยขึ้น พร้อมจะลั่นไกยิงจีราวัจน์ จีราวัจน์หลับตาเหมือนยอมตาย
ทันใดนั้น ได้ยินเสียงดังปัง จีราวัจน์สะดุ้งเบิกตาโพลง เสียงกระสุนยังคงดังจนจนลูกกระสุนหมดแม็ก สิทธาสะดุ้งเฮือก ด้วยความเจ็บปวด จีราวัจน์เห็นสิทธาตัวเต็มไปด้วยเลือด ตาล่องลอยคล้ายวิญญาณกำลังออก จากร่าง จากนั้นสิทธาค่อยๆ ร่วงล้มนอนจมกองเลือดข้างๆ ตัวจีราวัจน์
จีราวัจน์มองร่างสิทธาอย่างตกใจอึ้ง! แล้วหันไปมองจริยาที่ถือปืนอยู่ที่หน้าประตูห้อง
“แม่ !!!!!!!”
“มันทำอะไรแกไม่ได้อีกแล้ว...ไม่ต้องกลัวนะ”จริยาพยายามเข้าไปโอ๋จี ทำเหมือนอีกฝ่ายเป็นเด็กๆ
“แม่ทำแบบนี้ทำไม กลับมาช่วยจีทำไม” จีราวัจน์ร้องไห้เมื่อเห็นว่าจริยาทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ
“เพราะแกเป็นลูกฉันไง!! ฉันถึงทิ้งแกไปไม่ได้ แกรีบไปก่อนที่ตำรวจจะมาเถอะ” จริยาเอ่ยตอบ
“ไม่..หนูปล่อยให้แม่รับผิดชอบทุกอย่างคนเดียวไม่ได้ หนูจะบอกทุกคนว่าที่แม่ทำเพราะช่วยหนู” จีราวัจน์ ไม่ยอมไป
“แม่ยอมแลกอนาคตแม่ ซื้อชีวิตใหม่ให้จี อย่าเอาตัวเองมาแปดเปื้อนกับเรื่องนี้ออกไป” จริยาเอ่ยอย่าง เป็นห่วงจากใจจริง