บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 16 หน้า 14
“นี่ฉันจ้างควายมาเป็นเลขาได้ยังไง! มึงคิดว่าคนอย่างไอ้สาธิต มันจะให้ทนายเอาคอมพิวเตอร์สำคัญ ไปร้านกระจอกๆ กู้ข้อมูลให้พวกมึงเห็นงั้น เหรอ..ไอ้สาธิตมันไม่ได้โง่เหมือนมึง..มันกำลังล่อพวกมึงเพื่อสาวมา ถึงกู !! !!” สิทธาตวาดด่าเลขา
“ผมขอโทษครับท่าน ที่คิดน้อยเกินไป” เลขาเอ่ยจ๋อยๆ
“ในเมื่อฉันใช้ไม้อ่อนเตือนให้มันหยุด..แต่มันไม่หยุด !! กลับล่อหลอกท้าทายฉัน ก็คงต้องหยุดมันด้วย ไม้แข็ง!! คงไม่ต้องอธิบายใช่ไหมว่าแกต้องทำยังไงกับมัน!” สิทธาเอ่ยบอกกับเลขา
ขณะเดียวกัน จริยากำลังจะเดินไปที่ห้องทำงานของตัวเอง ทันใดนั้นก็เห็นเลขาของสิทธาเดินออกจาก ห้องของสิทธาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด! จริยารู้สึกสังหรณ์บางอย่าง รีบหยิบมือถือส่งข้อความเพราะกลัวโทรคนอื่น จะได้ยิน
อีกด้านหนึ่ง สุกี้นั่งอยู่ในรถ ได้ยินเสียงข้อความเข้าเครื่องสุกี้รัวๆ เหมือนคนส่งร้อนใจ
“เธออยู่กับยายจีรึเปล่า”
“นายสาธิตยังมายุ่งกับจีไหม ?!”
“สุกี้ ?!”
“ตอนนี้สุกี้มาดูงานที่หาดใหญ่ เครื่องบินดีเลย์ คงกลับไปหาจีช้า แต่วันนี้ดาวกลับแล้ว ผมส่งข้อความ บอกดาวให้รีบไปอยู่กับจีแล้วครับ” สุกี้รีบส่งส่งข้อความตอบจริยา
ที่ลานจอดรถหน้าคอนโดของจีราวัจน์ เจตรขับรถมาส่งดารากาหลังจากกลับจากเดินป่า เจตรจอดรถ เข้าที่จอดรถของคอนโด หันมามองเห็นดารากาเพลียจนหลับไป เอียงคอซบเบาะ คอพับมาทางคนขับ
เจตรจะปลุกแต่พอเห็นดารากาหลับสนิทก็ไม่กล้า เจตรเลยถือโอกาสนั่งพัก พิงเบาะแล้วแอบมองหน้า ดารากาที่หลับอยู่ เจตรมองหน้าดารากาที่หลับแล้วยิ้มไม่รู้ตัว เขามองใบหน้านิ่งๆ ของดารากาพิจารณาใบหน้า แบบเพลินๆ จนมาหยุดที่ริมฝีปาก จู่ๆ เจตรก็นึกถึงเหตุการณ์ตอนที่บังเอิญจูบกับดารากาตอนกินน้ำจากเถาวัลย์
ขณะเดียวกัน ดารากาขยับตัวทำให้เจตรหลุดจากภวังค์ รีบสลัดความคิดในหัวออกอย่างรู้สึกผิด
ดารากาลืมตาขึ้นมาเห็นเจตรกำลังมองหน้าเธออยู่ก็ตกใจ สะดุ้ง ลุกขึ้นมามองเห็นรถจอดอยู่คอนโด
“อ้าว... ถึงนานแล้วเหรอคะ”
“เห็นคุณดาวหลับสนิท ผมเลยไม่กล้าปลุก รู้ว่าคุณดาวคงเพลียมาก” เจตรเอ่ยตอบ
“โทษที ทำคุณเสียเวลา” ดารากาเอ่ยขอโทษ
“ไม่เป็นไรครับ ..เดี๋ยวผมไปส่งบนห้องนะครับ”
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณเจตรขับรถมาตั้งหลายชั่วโมงแล้ว คุณเจตรกลับไปพักเถอะค่ะ”
“ไม่เป็นไครับ..ผมจะได้ขึ้นไปทักทายคุณจีด้วย”เจตรเอ่ยแล้วยิ้มเขินๆ