บทละครโทรทัศน์ คลื่นชีวิต ตอนที่ 17 หน้า 8
“ถ้าคุณไม่แจ้ง เดี๋ยวเปี๊ยกแจ้งตำรวจให้เอง..เปี๊ยกไม่กลัวติดคุกหรอก เพราะชีวิตเปี๊ยกทุกวันนี้ มันก็เป็น ทุกข์ไม่ต่างจากติดคุกหรอก!!”
“ผมไม่แจ้งตำรวจหรอก..และถ้าตำรวจจะจับคุณ ผมจะเป็นคนรับผิดทุกอย่างเอง!” ชยันต์มองปียากุล อย่างเจ็บปวด สะท้อนใจว่าตัวเองทำให้เปี๊ยกเป็นทุกข์จนต้องทำแบบนี้ ปียากุลมองชยันต์อย่างแปลกใจ
"เพราะผมทำให้คุณต้องเป็นอย่างนี้! ไม่ว่าผมจะยืนยันว่าผมไม่เคยนอกใจคุณ ผมก็ไม่เคยทำให้คุณ เชื่อใจได้ ผมไม่เคยทำให้คุณมีความสุข มีแต่ทำให้คุณเป็นทุกข์จนคิดฆ่าคนบริสุทธิ์ได้”
“พอ!!! เลิกพูดคำสวยงามสักที เปี๊ยกไม่ได้โง่ ไม่ใช่พวกโลกสวย ถ้าอยากเลิกก็พูดมาคำเดียวว่าเลิก พูดมา!..คุณอยากเลิกกับเปี๊ยกใช่ไหม ?” ปียากุลยิ่งฟังยิ่งเจ็บปวดที่ชยันต์เชื่อว่าตัวเองสั่งคนฆ่าจีราวัจน์ จึงพูด ประชดต่อ
“ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าเราควรเลิกกันไหม...แต่เราควรแยกกันอยู่!” ชยันต์ตัดสินใจเอ่ยออกมา
“อะไรนะ ?”
“อย่างน้อย..เราจะได้มีเวลาคิดว่าการอยู่ด้วยกัน..มันทำให้เรามีความสุขกันจริงรึเปล่า..ถ้าไม่..เราก็คง ต้องเลิกกัน !”
ปียากุลมองชยันต์อย่างอึ้งๆ ชยันต์มองปียากุลอย่างเจ็บปวด แล้วตัดสินใจหันหลังเดินออกจากบ้านไป
ปียากุลมองชยันต์เดินออกจากบ้าน เหมือนเป็นคำตอบว่าชยันต์เลือกจีราวัจน์จึงพยายามกลั้นน้ำตาไว้ จนกระทั่ง ชยันต์เดินออกจากบ้านไปแล้ว ปียากุลทรุดตัวนั่งกองกับพื้นแล้วปล่อยโฮ อย่างเจ็บปวด
“ อยากเลิกกับเปี๊ยกเพื่อไปอยู่กับนังจีก็บอกมา! ไปเล้ย ! ถึงไม่มีคุณ..เปี๊ยกก็อยู่ได้ !!!” ปียากุลตะโกน ไล่หลังชยันต์
ขณะเดียวกัน ที่หน้าบ้านครูอารี ครูอารีมองหน้าจีราวัจน์อย่างเซ็งมาก
“ไหนแกพูดให้ฉันชื่นใจอีกที ว่าแกพาคุณสาธิตมาบ้านฉันทำไม ?” ครูอารีเอ่ยถาม
“คุณสาธิตกำลังมีอันตราย จีคิดถึงคนที่มีบุญญาธิการ..อิทธิพล..อำนาจ..ใจดี..รูปหล่อที่ไหนไม่ได้อีก แล้วนอกจากครู ช่วยดูแลคุณสาธิตด้วยนะ” จี่ราวัจน์เอ่ยขอร้อง
“แกพูดมาขนาดนี้ ..ฉันก็คงต้องบอกได้คำเดียว”
“say..YES ! ใช่ป่ะ” จีราวัจน์ย้อนถาม
“ถวายบังคมลา!”ครูอารีคุกเข่าลงแล้วไหว้ท่วมหัวแบบลิเก จากนั้นลุกขึ้นแล้วเดินไป
“เดี๋ยวสิครู !” จีราวัจน์ดึงแขนครูอารีไว้
“ไอ้จี !..ฉันไม่ใช่คนแล้งน้ำใจนะเว้ย แต่บ้านฉันไม่ใช่ค่ายทหารเขาชนไก่ ที่จะคุ้มครองชีวิตใครได้ ขนาด ปลาหางนกยูงที่ว่าอึด ฉันยังเลี้ยงตายยกคอก นับประสาอะไรกับชีวิตคุณสาธิต”