บทละครโทรทัศน์ ตอนจบ มงกุฎริษยา ตอนที่ 24 หน้า 11
พุฒิพัฒน์ขอร้อง “คุณดวงเดือนครับ ผมขอคุยกับพู่หน่อยได้ไหมครับ” ดวงเดือน เลม่อน หน้าเศร้า ส่ายหน้า “ผมรู้ว่าตอนนี้ชมพู่คงไม่อยากเจอหน้าใคร โดยเฉพาะผม แต่ผมอยากเจอเขาจริงๆ “
ดาวช่วยพูด “ขอให้เราไปคุยกับพู่เถอะนะคะ”
ดวงเดือนอึกอัก “คือ...”
พุฒิพัฒน์อธิบาย “ผมหาทางที่จะช่วยชมพู่ได้แล้วครับ”
“ว่าไงนะคะ” ดวงเดือน เลม่อน หูผึ่ง
พุฒิพัฒน์เปิดมือถือ ให้ดูรูปที่เคยแอบถ่ายตอนชมพูนุชดูแลพ่อ ทั้งตอนที่อยู่ที่บ้าน และที่โรงพยาบาล “รูปพวกนี้ น่าจะทำให้ชมพู่พ้นข้อกล่าวหาว่าทิ้งพ่อไปได้”
ชัชชนม์เสริม “แล้วผมก็จะไปจัดการคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้”
ดาวออกความเห็น “ลำพังน้าสร้อย คงไม่มีปัญญาคิดเองหรอกค่ะ ว่าให้เข็นพ่อมาหาชมพู่แบบนี้”
พุฒิพัฒน์ย้ำ “ขอเราเข้าไปคุยกับชมพู่เถอะนะครับ”
ดวงเดือนอึกอัก “ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะห้ามหรืออะไรหรอกนะคะ แต่ว่า...”
เลม่อนแทรก “ชมพู่มันหนีไปแล้วค่ะ”
“ห๊ะ?” พุฒิพัฒน์ ดาว ชัชชนม์มองหน้ากันตกใจ
ชัชชนม์ทวน “หนีไป?”
เลม่อนเล่า “พอกลับมาจากวัด ชมพู่ก็ไม่ยอมออกจากห้องเลย”
ดวงเดือนกล่าวต่อ “เราเลยพังประตูเข้าไป แล้วชมพู่ก็ไม่อยู่แล้ว ติดต่อก็ไม่ได้”
พุฒิพัฒน์คิดสักพัก ก็รีบวิ่งออกไป ทุกคนงง
พุฒิพัฒน์เข้ามาที่บ้านชมพูนุช เจอชมพูนุชใส่ชุดดำ นั่งเหม่ออยู่ต่อหน้ารูปและโกศของพ่อ “ชมพู่”
“มาทำไม กลับไปเดี๋ยวนี้นะ”
“ฉันหาวิธีช่วยเธอได้แล้วนะ เธอไม่ต้องออกจากตำแหน่งแล้วพู่”
“กลับไป!!”
“พู่...”
“ฉันไม่สนแล้ว จะตำแหน่ง จะชื่อเสียง จะรางวัล หรือมงกุฎ ฉันไม่สนแล้ว “ ชมพูนุชร้องไห้ พุฒิพัฒน์เข้าไปใกล้ “ฉันฆ่าพ่อ ฉันเป็นคนฆ่าพ่อของฉันเอง”
“ไม่จริงเลยนะพู่“
“ถ้าไม่ใช่เพราะฉันมายุ่งกับเรื่องบ้าพวกนี้ พ่อก็คงไม่ต้องตาย ฉันไม่อยากได้อะไรอีกแล้ว”