บทละครโทรทัศน์ ตอนจบ มงกุฎริษยา ตอนที่ 24 หน้า 13
ฟ้ารุ่งอึ้ง คิตตี้เป็นลมไป ฟ้ารุ่งมองทุกคนในโรงแรม พนักงานทุกคนซุบซิบ มองฟ้ารุ่งด้วยสายตาหยามเหยียด ฟ้ารุ่งมองเกรซ เกรซจ้องฟ้ารุ่ง แล้วยืนขึ้น ฟ้ารุ่งรีบวางไอแพดคืน แล้ววิ่งออกไป
ชัชชนม์ยืนพิงรถอยู่ กำลังดูมือถือเช็คฟีดแบคจากคลิปของสร้อย
ดาวเดินเข้ามาหาชัชชนม์ “เป็นไงบ้าง คนดูคลิปน้าสร้อยเยอะไหม”
“เพิ่งลงไปไม่ถึงชั่วโมง ยอดวิวพุ่งเป็นแสนแล้ว “
“เหรอๆ แล้วคอมเมนท์ว่าไงบ้าง”
“หลายคนก็คอมเมนท์ถามว่า ทำไมน้าสร้อยถึงยอมออกมาสารภาพอะ”
เสียงสร้อยตะโกนเข้ามา “ปล่อยกูไปได้หรือยัง” สร้อยโดนมัดมือไพล่หลัง เชือกมัดติดกับต้นไม้ เป็นภาพแบคกราวด์ที่อยู่ในคลิป แต่ในคลิปไม่เห็นว่าสร้อยโดนมัดอยู่ “กูสารภาพไปหมดแล้ว จะปล่อยกูไปได้หรือยัง”
“ได้ ฉันปล่อยแน่” ดาวเดินไปหาสร้อย “แต่ปล่อยให้แกโดนเวรกรรมตามสนองนะ ไปกันเถอะชัช” ดาวดึงชัชชนม์ขึ้นรถ ขับออกไป
“โอ้ย อีดาววว!!!! อีชิบหายยยยยย ช่วยด้วยยยยย” สร้อยถูกมัดอยู่ที่ต้นไม้แบบนั้น
ฟ้ารุ่งรีบเดินออกมา ไปที่รถเจอลำไยยืนรออยู่ที่รถ “อ้าว ทำไมคุยแป๊บเดียวเองล่ะ นี่เขาให้แกเป็นมิสเพอร์เฟกต์แล้วเหรอ”
ฟ้ารุ่งอึกอัก “..จ้ะ”
ลำไยเดินเข้ามาใกล้ฟ้ารุ่ง แล้วเฉดหัวฟ้ารุ่ง ผลักลงพื้นอย่างแรง “ตอแหล!!! คิดว่ากูโง่เหรอ กูเดินออกไปนอกโรงแรมก็รู้เรื่องหมดแล้ว เพราะข่าวอีสร้อยแฉมึงน่ะ ออกทีวีทุกช่องเลย”
“น้าสร้อยโกหก”
“มึงนั่นแหละ นักข่าวเขาไปสัมภาษณ์คนในตลาด ใครๆก็พูดว่าอีชมพู่มันเป็นลูกกตัญญู แล้วยังมีคลิปที่อีพู่มันดูแลพ่อมันมาเป็นหลักฐานอีก”
“อีสร้อย อีเลว อีทรยศ”
“ด่าตัวมึงเองเถอะอีโง่ เนี่ยเหรอ วิธีที่มึงจะแย่งมงจากอีพู่ โง่แล้วยังอวดฉลาดอีก” ลำไยกดหัวฟ้ารุ่งลงกับพื้น “มึงหยุดได้แล้วอีฟ้า หยุดฝันจะได้เป็นที่หนึ่งกับเขาได้แล้ว ก่อนที่มึงจะไม่มีอนาคตไปมากกว่านี้ ยังไงมึงก็ไม่มีวันได้ดีหรอก เพราะมึงน่ะมันอีขี้แพ้”
ฟ้ารุ่งอุดหูไม่ฟัง จนฟ้ารุ่งทนไม่ไหวกรี๊ดออกมา “อ๊าาาาาาาา ไม่ กูยังไม่แพ้!!!!” ฟ้ารุ่งลุกขึ้นมา ชนลำไยล้ม “กูต้องเป็นที่หนึ่ง มงกุฎเป็นของกู หัวกูต้องได้สวมมงกุฎ”