บทละครโทรทัศน์ รากบุญ 2 (รอยรักแรงมาร) ตอนที่ 9 หน้า 3

บทละครโทรทัศน์ รากบุญ 2 (รอยรักแรงมาร) ตอนที่ 9 หน้า 3
8 ก.ค. 57
1.5M
รากบุญ 2 (รอยรักแรงมาร) ตอนที่ 9
15 หน้า

 

ชาครทนไม่ไหวเลยตัดสินใจพูด “ผมไม่อยากเห็นคุณอรเป็นแบบนี้เลยนะครับ”

“พูดอะไรของเธอ”

“ผมรู้ ว่าไม่ควรก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของคุณ  แต่ผู้ชายคนนั้นเค้าแต่งงานแล้วนะครับ” 

พิมพ์อรโมโห ที่ถูกชาครแทงใจดำ “เมื่อรู้ว่าไม่ควรก้าวก่ายก็ดีแล้ว  ทีหลัง ก็รับผิดชอบแต่งานที่ฉันสั่งให้ดีซะก่อน เรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง อย่ายุ่ง”

พิมพ์อรลงจากรถ แล้วเดินเข้าบ้านไป  ชาครได้แต่มองตาม แล้วขบกรามแน่น  ทั้งเป็นห่วง ทั้งแอบหึงหวง แต่ต้องกดความรู้สึกทั้งหมดของตนเอาไว้

 

พิมพ์อรกำลังเดินหน้าบึ้งตึงเข้ามาที่ห้องรับแขกก็ได้ยินเสียงหัวเราะชอบใจของวนันต์ดังนำออกมาก่อน

“ยังอุตส่าห์จำได้อีกเหรอเนี่ย ฉันแกล้งลืมไปตั้งนานแล้วนะ”

พิมพ์อรได้ยินเสียงพ่อหัวเราะ พูดคุยอย่างมีความสุขก็สนใจ  เลยเข้ามาดูพ่อ เห็นพ่อกำลังคุยกับทวีอยู่

“คุณลุงทวีน่ะเอง มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”

“ซักพักแล้วล่ะครับ วันนี้เป็นวันหยุดของผม ผมเลยถือโอกาสมาเยี่ยมคุณวนันต์น่ะครับ”

พิมพ์อรเห็นพ่อมีความสุข ก็อยากให้พ่อมีเพื่อนกินข้าว จึงเอ่ยชวน “ถ้าอย่างงั้นก็อยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันก่อนสิคะ  คุณพ่อจะได้มีเพื่อนคุย” 

“ขอบคุณมากครับ แต่ผมมีธุระต้องไปทำต่อ เอาไว้โอกาสหน้าดีกว่าครับ” 

วนันต์เสียดาย “คุยต่ออีกเดี๋ยวไม่ได้เหรอทวี  ฉันยังซักเรื่องอยุทธ์ไม่เต็มอิ่มเลย” 

พิมพ์อรตกใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นโมโหทันทีที่รู้ว่าทวีเอาเรื่องอยุทธ์มาบอกพ่อ

 

ทวีกำลังจะออกจากบ้าน พิมพ์อรรีบตามเข้าไปหาทวีทันที 

พิมพ์อรเรียกทวีด้วยความโมโห “เดี๋ยวก่อนค่ะคุณทวี”

“มีอะไรเหรอครับ”

“ขอโทษนะคะ ฉันคิดว่าคุณเข้ามายุ่มย่ามในครอบครัวของฉันมากเกินไปแล้ว  คุณพ่อกำลังไม่สบาย ฉันไม่อยากให้คุณเอาเรื่องของอยุทธ์มาทำให้ท่านร้อนใจอีก”

“แต่เท่าที่ผมคุยกับคุณวนันต์ ดูคุณวนันต์มีความสุขมากเลยนะครับที่ได้ฟังเรื่องคุณอยุทธ์ ไม่เห็นจะร้อนใจเหมือนอย่างที่ คุณบอกเลยซักนิดเดียว” ทวีจ้องหน้าพิมพ์อรเหมือนจะจับผิด “จะว่าไปผมว่าคนที่ดูร้อนใจน่าจะเป็นคุณพิมพ์อรมากกว่านะครับ”

“คุณไม่ได้ดูแลคุณพ่อตลอดเวลา คุณไม่รู้อะไรหรอก” พิมพ์อรตัดบท สีหน้าเคร่งเครียดจริงจัง “ต่อไป อย่าเอาเรื่อง อยุทธ์มาเล่าให้คุณพ่อฉันฟังอีก”

“ก็ได้ครับ แต่ผมคงต้องขอฟังเหตุผลคุณก่อน  ถ้าไม่สมเหตุสมผล ผมก็คงทำตามที่คุณพิมพ์อรขอไม่ได้” 

พิมพ์อรโมโหมาก จ้องหน้าทวีเขม็ง “คุณแน่ใจแล้วนะว่าจะยืนคนละข้างกับฉัน”

“ขอตัวก่อนนะครับ” ทวีเดินออกจากบ้านไป


15 หน้า