บทละครโทรทัศน์ สายลับรักป่วน ตอนที่ 4 หน้า 16
รันเดินมาหามณีมาลาใกล้ๆ เวที “แม่เห็นดินมั้ยคะ นี่ก็ใกล้เวลาตัดเค้กแล้วด้วย”
“หายสาบสูญไปเลยได้ก็ดี...” รันมองแม่แบบน้อยใจว่าพูดอีกแล้ว มณีมาลารีบปลอบลูก “ขอโทษที แม่ก็แค่เผลอตัวคิดอะไรเสียงดังไปหน่อย ก็มันน่าหงุดหงิดนี่ เจ้าบ่าวหายไปปล่อยให้แขกนั่งแทะเม็ดก๋วยจี๊กันหงอยๆอย่างนี้น่ะ”
คุกกี้เดินขึ้นเวทีไป แล้วหยิบไมค์ออกมาพูด “สวัสดีครับแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ก่อนที่จะถึงฤกษ์งามยามดีเริ่มพิธีมงคลสมรสและตัดเค้กของคู่บ่าวสาว ช่วงนี้ เรามาชมโชว์ดีๆเพื่อความบันเทิงกันก่อนนะครับ ก่อนอื่น ผมขออาสาสมัครมาร่วมโชว์กับผมซักคนได้มั้ยครับ ใครอยากสนุกกับผมยกมือขึ้น” ไม่มีคนยกมือ คุกกี้หน้าเสีย เลยมั่วนิ่มชี้ไปที่ใครบางคนที่อยู่ด้านหน้าแล้วลงจากเวทีไปลากคนๆ นั้นขึ้นมา “นี่เลย คงเบื่อมากอยากสนุกด้วย... มาเลยไม่ต้องอาย.... ผมเห็นว่ายกมือ อย่ามาปฏิเสธ....”
แล้วคุกกี้ก็เล่นเกม หัว ไหล่ ตูดกับอาสาสมัคร อาสาสมัครพูดผิดๆ ถูกๆ เป็นที่ครื้นเครงของแขกในงาน
โจโจ้ที่ยืนอยู่กับรุ้งก็แซวขำๆ “อยากเล่นบ้างอ่ะ เอาแค่ตูดอย่างเดียวเลยนะ... ตูดๆๆๆๆๆ”
มณีมาลาที่ยืนดูอยู่อีกด้านกับเพียงพิศและแจ่มจันทร์
“นี่มันงานแต่งงานนะ ไม่ใช่คาเฟ่ที่ให้แขกมาดูตลกฝืดๆ กัน” มณีมาลาทำหน้าเบ้
“ฉันว่าขำดีออก ทำหน้าบึ้งเป็นตูดอยู่ได้... อะนี่อะไร” เพียงพิศจับหัวมณีมาลา
แจ่มจันทร์แซวขึ้นขำๆ “ตูด”
“ถูกค่ะ”
แล้วทั้งสองก็หัวเราะขำกัน มณีมาลามองค้อนเพื่อน
แขกในงานปรบมือชอบใจ คุกกี้ส่งแขกคนแรกที่ร่วมโชว์ลงจากเวทีแล้วประกาศขอแขกมาร่วมสนุกชุดใหม่ “ผมขออาสาสมัครอีก 4คนมาร่วมสนุกกับผมหน่อยนะครับ” คราวนี้แขกแย่งกันยกมือ
ดินจับลีโอจะพาขึ้นรถตู้ ลีโอขอดิน “ฉันจะยอมกลับไปกับแกแต่โดยดี ไม่ใช้กำลังขัดขืนให้แกต้องเหนื่อย แต่ขออะไรซักอย่างได้มั้ย”
“แกจะมาไม้ไหนอีก..อย่าไปสนใจมันพี่” ร๊อคไม่เชื่อใจ
“แกจะขออะไร” ดินเอ่ยถาม
ลีโอขอดินมาเยี่ยมเม ลีโอเจอเมก็น้ำตาคลอจะร้องไห้
เมรีบดุ “หยุด อย่าร้องไห้นะ แม่เคยบอกว่าเป็นลูกผู้ชายห้ามร้องไห้”
ลีโอกลั้นร้องไห้ สะอื้นจนตัวโยน แล้วก็โผเข้าไปกอดเมด้วยความเป็นห่วง มีดินกับร๊อคยืนถือปืนประกบอยู่ข้างหลังไม่ให้เมเห็น