บทละครโทรทัศน์ สายลับรักป่วน ตอนที่ 4 หน้า 17

“เป็นไงบ้างเม เจ็บมากมั้ย” ลีโอเป็นห่วงน้อง

“ไม่ตายหรอกน่าพี่ชาย... ว่าแต่ พี่ออกจากคุกมาเยี่ยมเมได้ไง แหกคุกมาอีกละสิ เดี๋ยวเมตีตายเลย ยังก่อเรื่องวุ่นวายไม่พออีกหรือไง”

“คุณตำรวจสองคนนี้ช่วยพี่ให้มาเยี่ยมเมได้” ลีโอหันไปมองดินกับร๊อค

เมมองตามแล้วยิ้มชอบทั้งสอง “หล่อแล้วยังใจดีอีกต่างหาก มีแฟนรึยังอะ”

ดินกับร๊อคหันมองหน้ากันเหมือนสงสัยว่าเมปิ๊งใครกันแน่

ตำรวจที่ดินติดต่อไปให้มารับตัวลีโอเดินเข้ามา ดินหันไปเห็นก็บอกลีโอ “นายต้องไปแล้ว”

“พี่ไปก่อนนะ ดูแลตัวเองด้วย” ลีโอทำท่าจะร้องไห้อีก

เมต้องรีบดุ “ร้องอีกละ ไม่อายเค้าบ้างรึไง... พี่เองก็ทำตัวดีๆ ด้วยนะ จะได้พ้นโทษเร็วๆ” เมโบกมือบ๊ายบายลีโอ แล้วแอบโบกมือให้ดินกับร๊อค

ดินพาลีโอไปส่งตำรวจ ลีโอหันมาบอกดิน “ขอบใจนะ”

ที่งานแต่ง คุกกี้พาแขกอีก 4 คนขึ้นเวทีแล้วเล่นเกมนับเลขเรียงต่อกัน

“ทุกคนนับเลข 1-10 กันเป็นนะครับ....นับเป็นภาษาอังกฤษหรือภาษาจีนกันได้มั้ยครับ ผมชี้ที่ใครก็เริ่มนับต่อกันนะครับ...”

แขกนับเลขต่อกันตามที่คุกกี้ชี้ พอนับภาษาอังกฤษ ก็คนแรกนับ วัน คนที่สองนับ เดือน คนที่สามนับปี เป็นที่ขำขันของทุกคนในงาน

มณีมาลาที่ดูอยู่ทำท่าเซ็ง “โอ๊ย อะไรกันเนี่ย มุกนี้ทั้งเก่าทั้งฝืด ขำอะไรกันนักหนา” มณีมาลาเดินหนีไป

คุกกี้ขอบคุณแขกทั้ง 4 ที่มาร่วมโชว์แล้วพาเดินลงมาจากเวที

รันที่รออยู่ข้างๆ เวทีท่าทางร้อนรนถามคุกกี้ “พี่คุกกี้คะ ดินหายไปไหนรู้มั้ยคะ นี่ก็ใกล้จะได้ฤกษ์ทำพิธีแล้วนะคะ”

คุกกี้ก็ใจเสียกลัวดินมาไม่ทันเหมือนกัน แต่ก็ต้องกลบเกลื่อนปลอบรัน “ใจเย็นๆ เดี๋ยวดินก็มา ดูโชว์สนุกๆ ของพี่ไปก่อนนะ”

“รันไม่มีอารมณ์ดูหรอกค่ะ ขอตัวไปตามหาดินก่อนนะคะ” รันเดินไป

คุกกี้ได้แต่มองตามอย่างเป็นกังวล แล้วหันไปดึงแขกอีกคนนึงขึ้นเวทีไปเล่นโชว์ปิดตาปามีด

ที่ด้านหน้าของงาน พ่อน้องยิ้มเดินจูงมือน้องยิ้มเข้างานมา รัน ไพศาล มณีมาลาไปต้อนรับยกมือไหว้กัน น้องยิ้มก็ไหว้ทุกคน

“สวัสดีครับคุณปฐมฤกษ์” ไพศาลรีบเอ่ยทักทาย