บทละครโทรทัศน์ แอบรักออนไลน์ ตอนที่ 24 หน้า 10

“ลูก ??? นี่..อย่าบอกนะที่น้องลิลลี่อวบๆขึ้น เพราะท้อง !!!”

ความสนใจเปลี่ยนตำแหน่ง จากพริบพราวมาเป็นรุจน์กับลิลลี่ทันที 

ลิลลี่แย้ง “ไม่ใช่นะคะ ลิลลี่...ไม่ได้ท้อง.สักหน่อย”

“แหม..อาการออกจะชัด ทั้งอ้วก ทั้งอวบแบบนี้ ใครดูก็รู้ว่าท้อง ถ้าน้องลิลลี่ไม่ยอมรับ พี่จะพาไปตรวจเดี๋ยวนี้เลย ไปตรวจกันเลยไป”

ลิลลี่สะบัดมือออก “ไม่ไป ฉันไม่ตรวจ”

“ไม่กล้าตรวจ ก็เท่ากับยอมรับว่าท้อง !!!” รุจน์บอก

“ก็จริงนะ ก่อนหน้านี้ ฉันยังแอบคิดเลย ยิ่งแกเหม็นคุณรุจน์ เหมือนญาติฉันเลย เหม็นผัวตัวเอง” แสนดีว่า

ลิลลี่เริ่มอึกอัก .. โกหกไม่ออก เพราะโดนมัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ  

“ใช่ๆ พี่ก็คิด อาการเหมือนตอนพี่มีลูกเลย” นิดาย้ำ

แสนดีหันขวับมา “อ้าวนี่ พี่สองคนมีลูกกันด้วยเหรอ ?” 

“มีสี่คน ส่งไปให้ยายเลี้ยงที่ต่างจังหวัด” พีระเฉลย

พีระ นิดา ยิ้มแป้น รุจน์รีบแทรกเข้ามา “ขอกลับเข้าประเด็นนะครับ คือ .. น้องลิลลี่...พี่อยากบอกว่า...พี่รู้พี่เห็นทุกอย่าง แต่พี่ไม่อยากบุ่มบ่าม กลัวว่าน้องลิลลี่จะปฎิเสธ แต่ตอนนี้พี่รุจน์พร้อมแล้ว.. พี่จะขอให้บอสที่ผมรักและเคารพนับถือดุจญาติผู้ใหญ่เป็นพยาน” รุจน์ลากลิลลี่มาที่เตียงลิปดา..ลิปดางงๆ..ทุกคนขยับตาม..

พริบพราวยืนอยู่ที่เดิม ซึ่งห่างจากความสนใจของทุกคนพอประมาณ 

รุจน์คุกเข่าต่อหน้าลิลลี่ “น้องลิลลี่...ที่ผ่านมา พี่รักลิลลี่มาตลอด รักแม้ว่าน้องลิลลี่จะไม่สนใจ จะรังเกียจ หรือรำคาญพี่มากก็ตาม แต่พี่ไม่เคยเลิกรัก..” รุจน์เข้าโหมดซึ้ง..ทุกคนในห้องเงียบกริบ..พริบพราวที่ยืนห่างออกมาจากคนอื่น .. เห็นแล้วสะท้อน สะท้านใจ

“สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา แม้น้องลิลลี่จะไม่ตั้งใจ แต่พี่ตั้งใจและพร้อมจะรับผิดชอบ ไม่ใช่ทำเพราะหน้าที่ แต่ทำเพราะพี่รักน้องลิลลี่จริงๆ ถึงไม่ท้อง พี่ก็อยากจะอยู่กับลิลลี่ตลอดไป..แต่งงานกับพี่นะครับ..” รุจน์หยิบแหวนออกมา

ทุกคนเงียบกริบ ลุ้น ....พริบพราวน้ำตาซึมๆ .. เฮ่ออออ คิดถึงตัวเองแล้วก็เศร้า 

ลิลลีน้ำตาร่วง “ไอ้พี่รุจน์บ้า...พูดขนาดนี้..เค้าจะไม่แต่งได้ยังไง” 

เฮ !!! คนในห้องปรบมือดีใจ 

รุจน์หน้าบานมากๆ “จริงนะ แต่งจริงๆนะ” ลิลลี่พยักหน้า รุจน์ร้องลั่น “ไชโย !!!”

นิดาต้องรีบจุ๊ปาก “เบาๆคุณรุจน์ เบาๆ ที่นี่โรงพยาบาล”

รุจน์รู้ตัว “ครับๆ งั้น...สวมแหวนเลยนะ” 

ทุกคนพยักหน้า..รุจน์สวมแหวน ลิลลี่น้ำตาร่วง คนอื่นๆ ดีใจ ปรบมือเบาๆ พริบพราวยิ้ม..และค่อยๆ ถอย...ถอย..และเดินออกไปอย่างเงียบๆ ลิปดาหันมาเห็นพอดี จะอ้าปากเรียกแต่เปลี่ยนใจ หันไปทางปราณนต์ “ณนต์ ณนต์ !!”