บทละครโทรทัศน์ แอบรักออนไลน์ ตอนที่ 24 หน้า 6
ปราณนต์รีบประคองตัวขึ้นและพุ่งเข้าไปประคองพริบพราว เธอมองปราณนต์ด้วยความแปลกใจ สองคนสบตากันความรู้สึกดีๆ ยังคงอยู่
อวัศยาหันมาเห็นพอดี...เธอสะอึกนิดๆ ใจหายวาบ หญิงสาวรีบหันหลังหนี เหมือนไม่อยากเห็น
ทีมพยาบาลเข้ามาประคองพริบพราวไปรักษาตัว ..
อวัศยานึกถึงลิปดา...เริ่มรู้สึกตัวว่ายังไม่เห็นลิปดา แล้วก็เห็นว่ามีพยาบาลกรูกันไปที่มุมหนึ่ง อวัศยาหันไป เห็น
ลิปดานอนจมเลือดอยู่ เธอตกใจ “บอส !! บอส !!” อวัศยารีบวิ่งไปดูด้วยความเป็นห่วง
ปราณนต์หันมาเห็นพอดี..เห็นตอนอวัศยาแสดงความเป็นห่วงลิปดา “บอส..”
พยาบาลยกลิปดาใส่เตียงและเข็นไป อวัศยาเดินตามแบบไม่รู้ตัว ความเป็นห่วงนำพาให้เธอเดินตามลิปดาไป โดยไม่รู้เลยว่า..ปราณนต์แอบดูอยู่ตลอดเวลา
ปราณนต์รู้สึกแปลกๆ และสัมผัสได้ถึงความรู้สึกพิเศษที่อวัศยามีให้ลิปดา...เขาเริ่มชะงักสงสัย
รถตู้ของครอบครัวเข้ามาจอดเทียบที่หน้าบ้าน แววนำลงจากรถ พริบพราวตามลงอาการยังดูเปลี้ยๆ สะบักสะบอม ฟกช้ำดำเขียวตามตัว
“ทีหลังแม่ไม่ให้พราวเข้าไปยุ่งกับเรื่องอะไรแบบนี้อีกเป็นอันขาด แม่รู้ว่า.. พราวคิดดี แต่มันอันตรายเกินไป จะช่วยใครก็ต้องดูด้วยว่าเราพร้อมหรือเปล่า ? .. ที่แม่พูดเพราะแม่เป็นห่วงนะลูก” แววมองด้วยแววตาอ่อนโยน
พริบพราวยกมือไหว้ “พราวขอโทษค่ะแม่ พราวจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วค่ะ”
แววลูบหัว “แล้วนี่จะเดินทางเมื่อไหร่ ตกลงบริษัทที่ติดต่อจากต่างประเทศตอบกลับมาหรือยัง ?”
“ตอบมาแล้วค่ะ มีสี่ห้าบริษัทที่น่าสนใจเค้านัดให้พราวไปสัมภาษณ์เร็วๆนี้ล่ะค่ะ”
แววพยักหน้ารับทราบ “โอเค .. จะไปเมื่อไหร่ บอกนะ ถ้าแม่ไม่ติดงาน จะไปด้วย ไป..ไปทานข้าวกัน คุณพ่อ พี่ภูมิ รออยู่แล้ว”
“แม่คะ เดี๋ยวพราวตามเข้าไป พราวขอโทรศัพท์แป๊บนึงนะคะ”
แววพยักหน้ารับ และเดินเข้าไป พริบพราวหยิบโทรศัพท์ออกมา..กดจะโทร.ออกเจอรูปปราณนต์ พริบพราวชะงักนิดๆ แต่พยายามตัดใจไม่คิดถึง กดโทร.หานิดา “พี่นิดาคะ...พราวจะโทร.มาถามอาการของพี่ลิป .. พี่ลิปเป็นยังไงบ้างคะ ?”
เช้าวันต่อมา ที่โรงพยาบาล ลิปดานอนอยู่บนเตียงคนไข้..หลับ แต่กระสับกระส่าย
เขาฝันถึงเหตุการณ์เมื่อวานนี้ตอนที่เจ้าหน้าที่เข้ามาช่วยปฐมพยาบาล เขาเห็นอวัศยาเข้ามาดูด้วยความเป็นห่วง
“บอส บอส !! บอสอย่าเป็นอะไรนะ บอสสส !!” สีหน้าอวัศยาเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด