บทละครโทรทัศน์ แอบรักออนไลน์ ตอนที่ 23 หน้า 2
![บทละครโทรทัศน์ แอบรักออนไลน์ ตอนที่ 23 หน้า 2](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
ปราณนต์ชะงักกึก !! งงงง “เอ่อ.... ผมมาลาพักร้อนครับ”
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกรอบ พร้อมกับรันที่เปิดประตูเข้ามา และมีใบลาอยู่ในมือ “บอสครับ..ผมจะมาขอลาพักร้..” รันยังพูดไม่จบ แต่ชะงักเพราะเห็นอวัศยาและปราณนต์อยู่..งง
“นี่คุณรันก็จะไปกับเค้าด้วยเหรอ?”
“ใช่ค่ะ .. เราจะไปฮันนีมูนกันสามคนเลยค่ะ” อวัศยากวนต่อ
หือ ??? รันกับปราณนต์ผงะ “ฮันนีมูน??”
อวัศยายักไหล่ “ใช่” แล้วก็มองลิปดากวนๆ ทำนองเย้ยหยันว่าลิปดาคิดผิด ..
ลิปดาเสียหน้านิดๆ แล้วก็เดินไปดึงกระดาษลาของปราณนต์กับรันมาแล้วก็เซ็น ๆๆ สามใบรวด “อนุมัติ ไปกันให้หมดเลย !!”
“ขอบคุณ!!” อวัศยาดึงกระดาษมาแล้วก็เดินฉับๆออกไป
ปราณนต์ รัน งง..อารายยย กัน ?โดยเฉพาะปราณนต์เหวอๆ
ในออฟฟิศบริษัทองศาเห็นคนทยอยกลับ ไฟเริ่มดับ เหลือแต่พริบพราวนั่งทำงานอยู่ในห้อง พริบพราวกำลังเชคข้อมูลในอินเตอร์เน็ต ...เธอขมวดคิ้วแปลกใจ
“ทำไมสองสามวันนี้ ที่นี่มีการซื้อขายมากผิดปกติ ทั้งๆที่ไม่มีหุ้นตัวไหนน่าสนใจ .. เอกสารการซื้อขายก็ไม่สมบูรณ์ ทำไมไม่มีใครตรวจสอบ”
รุ้งลดาเปิดประตูผัวะเข้ามาไม่ได้เคาะ พริบพราวรีบปิดคอม และหันมา “ไม่มีมือ หรือ ไม่มีมารยาท ถึงได้ไม่เคาะประตูก่อนเข้าห้องทำงานคนอื่น” พริบพราวมองมือ “อ้าว..มือก็มี...แสดงว่าที่ไม่มีคือ มารยาท!!”
“มารยาท..มี แต่คงจะน้อยกว่า มารยา ของใครบางคน ! เลิกกับแฟนเก่าได้ไม่กี่วัน ก็กระโดดมาเกาะผู้ชายคนใหม่ทันที”
พริบพราวทำหน้าเซ็งๆ พยายามไม่ตอบโต้ ไม่อยากให้เสียงานใหญ่
“ฉันอยากให้เธอเห็นจริงๆ ตอนที่ฉันบอกณนต์ว่าเธอมาทำงานที่นี่แล้วพยายามจะอ่อยพี่องศา..ณนต์ทำหน้ารังเกียจเธอมากขนาดไหน ?”
พริบพราวชะงักกึก..ใจหายวาบบบบ...เจ็บจี๊ดดดดด
“ถือว่าเป็นโชคดีของณนต์ที่หลุดพ้นจากผู้หญิงอย่างเธอ !!” รุ้งลดาเชิดแล้วหันหลังจะไป นึกได้กลับมาตอกอีกดอก “ถ้าวางแผนอยู่ทำงานดึก เพื่อหาโอกาสอยู่กับพี่องศาสองต่อสอง ก็เสียใจด้วยนะ เพราะวันนี้เค้าไม่เข้า เชิญอยู่กับรปภ.ไปก็แล้วกัน !!”
รุ้งลดาพูดจบ เดินออกไป เหลือพริบพราวอยู่คนเดียว …หญิงสาวเศร้าๆ “ปกติณนต์ก็เกลียดเราอยู่แล้ว..เกลียดเพิ่มขึ้นอีกสักเรื่อง ไม่เห็นจะเป็นไรเลย” พริบพราวพูดกับตัวเองอย่างน่าสงสาร...เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดึงสมาธิกลับมาที่งาน “รีบทำภารกิจของเราให้สำเร็จ จะได้รีบๆไปจากที่นี่” เธอคิดๆ แล้วก็หันไปที่ห้องทำงานขององศา