บทละครโทรทัศน์ แอบรักออนไลน์ ตอนที่ 25 (ตอนจบ) หน้า 5

บทละครโทรทัศน์ แอบรักออนไลน์ ตอนที่ 25 (ตอนจบ) หน้า 5
24 ม.ค. 58
10.2M
แอบรักออนไลน์ ตอนที่ 25 (ตอนจบ)
21 หน้า

 

ทันใดนั้นก็กระถินก็วิ่งหน้าเริ่ดมา “คุณศยาคะ...มีคนมาขอพบค่ะ” 

อวัศยาหันไปด้วยความแปลกใจ “ใคร?”

 

แจนกับอวัศยานั่งคุยกันอยู่ที่ซุ้มดอกไม้มุมสวยของรีสอร์ท 

แจนยื่นเอกสารให้อวัศยา “นี่ค่ะ..เอกสารที่จะทำให้คุณศยาเข้าใจอะไรๆ ดีขึ้น”

อวัศยาหยิบมาดู “เอกสารรับรองบุตร” 

“ค่ะ ตอนนี้แจนกับ “สามี” กลับมาคืนดีกันแล้ว เราไม่ต้องใช้ชื่อลิปมารับรองความเป็นพ่อแล้วค่ะ” 

“สามี ? อ้าว แล้ว..บอสไม่ใช่เหรอคะ ?”

แจนหัวเราะ “ไม่ใช่ค่ะ..เราสองคนเคยเป็นแฟนกัน คบกันตั้งแต่อยู่ปีหนึ่ง แต่เราเลิกกันตอนปีสุดท้าย และแจนก็มาแต่งงานกับสามี แต่มีปัญหาก็เลยเลิก ตอนนั้นแจนตั้งท้องน้องเจมส์ แจนไม่อยากใส่ชื่อสามี ก็เลยขอให้ลิปมาเป็นพ่อ” อวัศยาอึ้ง “ตอนนี้แจนกับสามีปรับความเข้าใจกันแล้ว แจนเลยถอนชื่อลิปและใส่ชื่อสามีที่เป็นพ่อตัวจริงแทน และอีกไม่กี่วันเราก็จะย้ายไปอยู่ด้วยกันที่อังกฤษค่ะ”

อวัศยายังอึ้งอยู่ แจนถอนหายใจ “เฮ่อออ !! ได้พูดความจริงสักที แจนอึดอัดเก็บเรื่องนี้มานานแล้วค่ะ แต่ลิปขอร้องไม่ให้บอกคุณ” 

“ทำไม ?”

“เค้าคิดว่ามันไม่มีประโยชน์เพราะคุณศยากำลังคบกับน้องณนต์ บอกไปก็ไม่ได้ทำให้คุณศยาหันมารักเค้า..เค้ายอมที่จะให้คุณเข้าใจผิดและ “แอบรัก”คุณต่อไป”

“บอสเนี่ยนะคะ “แอบรัก” ฉัน ?”

“นี่คุณศยาไม่รู้ตัวเลยเหรอคะ บอสเค้าแอบรักคุณศยามาตั้งแต่เริ่มทำงานด้วยกัน เค้าเล่าถึงคุณตั้งแต่วันแรกที่เจอ และก็พูดถึงบ่อยมากๆๆ”

“แต่บอส..สาวตรึมจะตาย เค้าจะมาชอบฉันได้ยังไง” เธอจับแว่นอย่างไม่มั่นใจ

“ที่ลิปคบคนโน้นคนนี้ แต่ไม่มีใครที่เค้าคบได้นานเลยนะคะ เพราะผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในใจเค้าคือคุณ!” อวัศยาใจเต้นแรง ตื่นเต้น .. แจนสรุป “ลิปเค้า “แอบรัก” คุณ ศยามานานแล้วนะคะ และทุกวันนี้ก็ยังคงแอบรักอยู่  แจนจะมาเพื่อพูดแค่นี้ล่ะค่ะ เสร็จสิ้นภาระกิจแล้ว..แจนขอตัวกลับก่อนนะคะ”

“เอ่อ...ค่ะ .. ขอบคุณค่ะ” 

แจนยิ้มๆ แล้วก็เดินกลับไปด้วยความสบายใจ ..อวัศยายังนั่งอึ้งอยู่ ทันใดนั้นก็มีเสียงข้อความดังขึ้นมาอีก ตรึ่ง ๆๆๆ เธอชะงักกึก....รีบหยิบมาอ่าน “ซิลลูเอท อีกแล้วเหรอ ?”

อวัศยาเริ่มจะเอะใจ .. รีบลุกขึ้นเดินไปอีกมุม 

 

อวัศยากดอ่านที่หน้าจอขึ้น “ขอโทษครับ ลืม ส่งภาษาไทย” 

อวัศยาขมวดคิ้ว “หือ?” แล้วก็อ่านต่อ 


21 หน้า