บทละครโทรทัศน์ OMG ผีป่วนชวนมารัก ตอนที่ 15 หน้า 18
ปัจจุบัน ผีข้าวปุ้นถอนใจ เครียดๆ
“ฉันน่าจะเป็นคนถูกจับตัวไปมากกว่า ฉันไม่น่าวิ่งหนีมันมาเลย ฉันขอโทษนะ” ผีดาวเดินมาหาข้าวปุ้น
“ข้าวปุ้น เจอหรือยัง”
“ยังอะสิ เธอล่ะได้อะไรบ้างไหม ?”
“ไม่อ่ะ เจอแต่คนประหลาดเห็นผีได้ หน้าตาพี่แกก็หล่อดี แต่พลังแร๊งแรงเวลามองฉัน ฉันรู้สึกเหมือนผีร้ายยังไงก็ไม่รู้” ผีข้าวปุ้นฟังครุ่นคิด “ผู้ชายเห็นผีเหรอ”
“ใช่ๆ หล่อๆ ฉันไม่เข้าใจเลย เดี๋ยวนี้คนเห็นผีเป็นเรื่องปกติหรือไง”
“เดี๋ยวนะ เธอไปเจอเค้าที่ไหนนะ !?” ผีข้าวปุ้นสงสัยมาก
ทางเดินหน้าบ้านใจบุญพุทธชาด เห็นป้ายชื่อบ้านใจบุญพุทธชาด หมวดปริญขุดหลุม เห็นว่าหลุมขนาดใหญ่ถูกขุดไว้พร้อมแล้ว
ภายในห้องพัก บ้านใจบุญพุทธชาด จิ๋วที่อยู่หลังม่าน พยายามเอาเทปที่มัดข้อมืออยู่ ถูๆกับเสา เพื่อให้มันขาด
ม่านเปิดออก จิ๋วหยุดถูเทปกับเสาทันที หมวดปริญค่อยๆก้มลงมามองจิ๋ว ในมือถือถุงกระดาษ จิ๋วมองด้วยสายตาหวาดกลัว น้ำตาคลอเบ้า กลัวมาก หมวดปริญนั่งลงดึงเทปที่ปากจิ๋วออก หมวดปริญทำมือถือหล่นไว้ตอนนั่งลงกับพื้นแล้วเอามีดขู่จิ๋ว “ได้เวลาตายแล้ว”
หมวดปริญหยิบมีดขึ้นมาจากถุง จิ๋วช็อก หันมาพูดกับหมวดปริญทั้งน้ำตา
“หมวดคะ อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ มอบตัวตอนนี้ยังทันนะคะ คิดถึงครอบครัวของหมวดสิคะ ไม่สิ คุณน้ำมนต์ไง คิดถึงคุณน้ำมนต์สิคะ”
“หุบปาก !!!” หมวดปริญใช้มืออีกข้างบีบคอจิ๋ว “ใครสั่งให้พูด”
หมวดปริญบีบคอจิ๋วอย่างแรง จิ๋วแทบหายใจไม่ออก รู้สึกจะตายอยู่แล้ว ทันใดนั้น เสียงครูสาวดังขัดจังหวะ
“หมวดปริญ.. หมวดปริญคะ” ครูสาวเคาะประตู ก๊อกๆๆ หมวดปริญได้ยินก็บีบคอจิ๋วค้างไว้ กลัวจิ๋วร้อง
“ครับ”
“คือว่าเราจะย้ายตู้เสื้อผ้าเด็กๆน่ะค่ะ แต่ว่ามีกันแต่ผู้หญิงก็เลย..จะขอให้หมวดไปช่วยนะคะ”
“อ้อ อ้อ เดี๋ยวผมไปช่วยนะครับ”
“ขอบคุณค่า”
เสียงฝีเท้าครูสาวก้าวออกไป หมวดปริญค่อยปล่อยมือจากจิ๋ว จิ๋วไอแค่กๆๆ หมวดปริญยกมีดขึ้นมาขู่ จิ๋วพยายามเงียบ กลัวมาก หมวดปริญเอามีดเก็บ แล้วเอาเทปกาวปิดปากจิ๋วเหมือนเดิม หมวดปริญจ้องจิ๋วอย่าง